امروز برابر است با :28 مهر 1400
بازی Monster Hunter: World

نقد و بررسی بازی Monster Hunter: World

نقد و بررسی بازی Monster Hunter: World : 

زیرنویس های بازی به ندرت چیزی در مورد آنچه در جعبه وجود دارد به ما می گوید. چگونه جنگ می تواند بی نهایت باشد ، که در واقع در پادشاهی های آمالور حساب می کرد و به هر حال “نفس وحشی” به هر حال چیست؟ بنابراین ، کشف اینکه چگونه “World” دستاوردهای Capcom را با جدیدترین Monster Hunter خلاصه می کند ، تقریباً شوکه کننده است.
مکانهای شکار آن بسیار گسترده است ،

هر کدام یک اکوسیستم جداگانه است که بدون دخالت شما به تنهایی به خوبی کنار هم قرار می گیرد. این جهان تقریباً قریب به اتفاق امکانات سفارشی سازی و تخصص را ارائه می دهد. مهمتر از همه ، جایی است که می توانید در آن زمان زیادی را صرف کنید و شاید در آنجا زندگی کنید.

Monster Hunter همیشه مجموعه ای بوده است که چیزهای بیشتری ارائه می دهد. به طور کلی بازی های آن RPG های اکشن هستند که حول یک حلقه گیم پلی ساخته شده اند.

مانند بسیاری از بازی های کاردستی مدرن ، شما چیزی جز یک سلاح ضعیف و زنجیر چرخ پشت خود شروع نمی کنید ، اما وقتی به دنبال شکار هیولا می روید ، مواد را از طعمه خود و محیط هایی که در آن زندگی می کنند برداشت می کنید ، از آنها برای ساختن تجهیزات قوی تر استفاده کنید ، و سپس با استفاده از آنها هیولا های قوی تری را در اختیار بگیرید تا وسایل بیشتری را بدست آورید. زیبایی این است که چگونه می توانید حلقه را کامل کنید.

بازی Monster Hunter: World

بازی Monster Hunter: World

محتوای “پس از بازی” رتبه بالا اساساً میزان وسایل مورد نیاز را دو برابر می کند

هر یک از 14 نوع سلاح ، بازی را شبیه بازی کاملاً متفاوتی می کند ، از لطف و آشنایی شمشیر و سپر ، تا ضربات قابل انفجار یک اسلحه باوگان ، تا عجیب و غریب شکارچی ، یک چکش عظیم که بازی می کند. آهنگ های تنظیم کننده وضعیت

هیولاها خود دارای نقاط قوت و ضعف زیادی هستند و مواد بسیار زیادی برای برداشت دارند که از همه آنها می توان برای ایجاد ده ها مورد احتمالی استفاده کرد. شما همچنین یک گربه دوست داشتنی به نام Palico دارید که می تواند مجهز به وسایل مخصوص به خود باشد و همه پاداش های مختلفی برای شخصیت شما ارائه می دهند.

و وقتی به نظر می رسد که همه چیز را به هم زده اید ، محتوای “پس از بازی” Monster Hunter با رتبه بالا ، که برخی از هیولاها را تغییر می دهد ، هیولاهای جدید اضافه می کند و در اصل میزان وسایل مورد علاقه را دو برابر می کند ، می آید.

هرچه عمیق تر به نظر برسید ، همه چیز عمیق تر به نظر می رسد – و این سطح پیچیدگی از نظر تاریخی چیزی است که مانع شکارچی هیولا از ارائه جذابیت اصلی می شود. اما اجازه دهید چیزی را از سر راه برداریم: طی ماه های گذشته بین مخاطبین منتظر این فرض وجود داشت که – علیرغم اعتراضات خود Capcom – World ایده های مبهم این مجموعه را برای کمک به تماشاگران غربی ساده تر می کند. تنها پس از چند ساعت اول ، کاملاً مشخص می شود که این نگرانی ها بی اساس است.

Monster Hunter همیشه مبهم بوده است ، منوهای آن با آمار بیزانس همراه است ، و نبرد آن به طور هدفمند طراحی شده است تا روشی روشی و چالش برانگیز باشد به گونه ای که در کنار سیالیت بازی های اکشن مدرن عجیب به نظر برسد. عملاً هیچ کدام تغییر نکرده است. این یک بازی باقی می ماند که در آن یادگیری به اندازه انجام دادن مهم است ، از دستور العمل های معجون گرفته تا ترکیب های پیچیده.

جهان قطعاً اولین تجربه شکارچی هیولا من نیست

آنچه از برخی جهات تغییر کرده نحوه ارائه آنها است. بهبود کیفیت زندگی چند لبه ناهموار را هموار کرده است ، کار را ساده تر ، مهارت های زرهی را فراوان تر کرده و غارت سریعتر و کارآمدتر را معرفی کرده است. اما بسیاری از جنبه های قابل درک هنوز باقی مانده است (برای من هنوز هم دیوانه است که آموزش های اسلحه هنوز بسیار ناچیز است) و تعداد کمی از آنها با در نظر گرفتن بازیکن اول ساخته شده است.

نقد و بررسی بازی Dishonored 2
بیشتر بخوانید

در حال بازی در یک مهمانی در کنار شکارچیان جدید ، من با سوالاتی از جمله ساده (“کجا می توانم دوباره اسلحه خود را عوض کنم؟”) تا کمی دقیق تر (“چرا چراغ قوه من با یک دوست حشره بزرگ همراه است و گرد و خاکی که پس از مکیدن آب میوه از یک مارمولک بر جای می گذارد ، چه می کند؟ “). نکته اصلی این است که World قطعاً اولین تجربه شکارچی هیولا نیست-این شکارچی هیولا پر اطلاعات و آبشار اطلاعات است. از این نظر ، مانند گذشته است.

کسانی که به دنبال یک داستان ماجراجویی همه جانبه هستند ، جهان را نیز کمی فاقد آن خواهند یافت. خط اصلی – سفر به یک قاره جدید در پی مهاجرت پیر اژدها – یک برنامه شیک و طبیعت دوستانه است (خوب ، همانطور که می توانید در بازی کشتن موجودات افسانه ای برای ساختن کفش ، طبیعت گرایی داشته باشید) ، اما این چیزی بیشتر از بهانه ای برای شکارهای بی پایان پیش رو نیست.

اما تا آنجا که فرصت هایی برای تجربیات جدید پیش می رود ، به نظر می رسد که جهان هرگز از ارائه آنها دست نمی کشد – و من این احساس را دوست دارم. با گذشت 50 ساعت ، هنوز هم به طور مرتب امکانات هنری ، هیولا و حتی سیستم های کاملاً جدید به سمت من پرتاب می شود و انتظار می رود که برای یادگیری اینکه چگونه می توانند برای شخصیت من مفید باشند ، وقت بگذارم.

یکی از هیجان انگیزترین ، رضایت بخش ترین و لذت بخش ترین بازی هایی که انجام داده ام

اما مهم نیست که من یا طرفداران دیگر چقدر شما را متقاعد می کنند ، این احتمال وجود دارد که بازی ای که در کنار ضعف خود به این مدیریت زیاد نیاز دارد ، برای شما مناسب نباشد.

من از شما می خواهم حداقل تلاش کنید. یک دوست با تجربه پیدا کنید تا شما را راهنمایی کند یا برای چند فیلم آموزشی بنشینید ، زیرا بازی Monster Hunter: World یکی از هیجان انگیزترین ، رضایت بخش ترین و لذت بخش ترین بازی هایی است که من از آخرین بازی Monster Hunter بازی کرده ام.

سلب مسئولیت: اگرچه جستجوی داستان را به پایان رسانده ام ، اما به هیچ وجه نزدیک به “پایان” نیستم. جستجوهای جانبی منوهای من را مسدود کرده اند ، من اکثریت سلاح ها را لمس نکرده ام و حتی پایان مبارزات انتخاباتی ، نیمه دوم بسیار سخت تری را باز می کند. این اعتراف به گناه نیست ،

این نشان می دهد که با چه نوع بازی سر و کار داریم. فراتر از هر چیز دیگری که می توانید در مورد جهان بگویید ، بسیاری از آن وجود دارد. هنوز هم از نظر محتوا بسیار سخاوتمندانه است و بهتر است به این ترتیب به طور مداوم زمان خود را به جای هدر دادن در خرد کردن با احساس خالی ، به خوبی سپری کنید.

تغییرات مکانیکی جهان تقریباً جهانی طراحی شده است تا این حلقه را حتی محکم تر کند

مجموعه کپکام از اواسط دهه 2000 به سمت حلقه گیم پلی مفید خود کار کرده است: تغییرات مکانیکی جهان تقریباً به گونه ای طراحی شده است که این حلقه را حتی محکم تر می کند.

درختان ارتقاء دهنده سلاح احساس هزارتوی بیشتری می کنند و شما را مجبور می کند طیف وسیعی از تلاش ها را برای رسیدن به آنچه می خواهید مجبور کنید. ببینید چگونه من Rathian Charge Blade خود را به دست آوردم ، ترکیبی صریح از شمشیر و سپر که به یک تبر سمی تبدیل می شود: من مجبور شدم استخوان های هیولا را برای ساختن مدل اصلی بریزم ، چندین Jyuratodos (ماهی پیاده روی غول پیکر) را تراش دهم. ارتقاء سطح متوسط ​​،

و سپس دم چندین وایورن پرنده را بریده تا برف های سمی آنها برای نسخه نهایی برداشت شود. این فقط سرگرم کننده نیست – هر اسلحه ای که می سازید مانند نقشه ای از خاطرات به سند تلاشهایی که برای ساختن آن ادامه داده اید تبدیل می شود.

بازی Monster Hunter: World

بازی Monster Hunter: World

در این فرآیند ، پاداشهای باقیمانده و مواد تراشیده شده ای را که می توانید برای ساختن مجموعه های زرهی استفاده کنید ، جمع آوری می کنید ، در حال حاضر هر قطعه مهارت های بیشتری را ارائه می دهد که می تواند شرایط را برای یک مبارزه سخت قبل تغییر دهد. مواد Jyuratodos که برای تیغه خود به آنها احتیاج نداشتم ، به زودی به نامه ای مقاوم در برابر آلودگی تبدیل شدند و به من این امکان را دادند که باروت بدون گل و لای را با سر و صدا بپوشانم.

نقد و بررسی بازی Watch Dogs 2
بیشتر بخوانید

مواد Barroth ، به نوبه خود ، به من این امکان را داد تا برای عملیات انتخاباتی بعدی زره ​​مقاوم در برابر رعد و برق بسازم – و بنابراین چرخه دوباره آغاز می شود. کل بازی دقیق است ، مهندسی ساعت ، شما را از یک کار به وظیفه دیگر می فرستد ، تجهیزات بهتر و بهتری را می سازید ، به تدریج جعبه ابزار سلاح های قتل را برای دشمنان خطرناک جهان ایجاد می کند.

شاید اساسی ترین تغییر در نحوه یافتن هیولاها در وهله اول باشد. در بازی های قبلی ، ردیابی بازی های بزرگ ، مسیری پرسه زدن بین مناطق بود ، به این امید که طعمه خود را بشناسید و یک پینت بال به آن بزنید تا روی نقشه شما روشن شود. Scoutflies جدید نورپردازی جایگزین بسیار خوبی برای آن کار گاهی خسته کننده است ،

در همان زمان مفیدتر و بیشتر مبتنی بر داستان. در ابتدا ، ازدحام نئون شناور شما را به نشانه های قابل ردیابی که توسط هیولا در زمان واقعی باقی مانده است می رساند – ردپاها ، خراش ها ، لکه های مخاطی – و هنگامی که شواهد کافی را جمع آوری کردید ، بوی خود هیولای مورد نظر را می گیرند ، مستقیماً با یک نشانگر روی نقشه خود به آن بروید.

ردیابی یک هیولا اساساً صفحه ویکی آن را باز می کند

این رضایت بخش است و در یک تفکر مکانیکی زیبا ، حتی پس از ردیابی یک جانور ، به طور مداوم مفید است. هرچه بیشتر یک هیولای خاص را دنبال کنید – حتی اگر به طور خاص به دنبال آن نباشید – بیشتر در مورد آن به شما گفته می شود.

برای اولین بار با یک هیولا ملاقات کنید و یادداشت های شکارچی شما توضیحی مبهم از آن ارائه می دهد. پس از آن ، شما یاد می گیرید که چه قسمتهایی از هیولا می تواند برای پاداش های اضافی شکسته شود ، سپس نقاط ضعف کلی آن ، و سپس احتمال سقوط این پاداش ها.

شما در واقع قفل صفحه ویکی را باز می کنید (و در نتیجه شکارچی هیولا سنتی را کاهش می دهید تا هنگام بازی به ویکی های واقعی نگاه کنید). این به مراتب بسیار هیجان انگیزتر از آن چیزی است که باید باشد ، و این سیستمی است که باعث می شود حلقه جهان حتی بیشتر سودمند باشد.

با این حال ، کار اصلی به وضوح در حرکت Monster Hunter از دستی به کنسول (و رایانه شخصی ، در آگوست) انجام شده است ، جایی که نمایش گرافیکی بالاخره می تواند با طراحی مطابقت داشته باشد. شکارگاه های جهان از مناطق ذره ای متصل شده اند که با بارگذاری صفحه ها به نقشه های بزرگ و بدون درز متصل شده اند. شکارچیان احساس می کنند خیلی کمتر مستقل و مختل شده اند و به هنرمندان برجسته Capcom یک بوم بسیار بزرگتر برای کار می دهند. نتایج از زیبا تا نفس گیر است.

دامنه های شکار از زیبا تا نفس گیر متغیر است

مناطق باز – جنگل باستانی و ضایعات Wildspire – مناطق جنگلی و بیابانی آشنا را به شبکه های پیچیده ای از زیستگاه های همپوشانی تبدیل می کند ، که هر کدام پر از موجودات کوچک و بزرگ هستند که مشغول کار خود هستند. اما وقتی به ارتفاعات مرجانی می رسید ، مشخص می شود که این تغییر سخت افزار چقدر سودمند بوده است. این یک صخره سدری خارق العاده است که در خشکی رشد می کند ، مملو از مرغ مگس خوار شبیه به اسب دریایی ، چتر دریایی شناور و یک خفاش غول پیکر با گردن بادی ،

و شکارچی من چندین بار به طور جدی مجروح شده است زیرا من از زیبایی همه چیز منحرف شده ام. صفحه نمایش کاملاً مملو از جزئیات است – توده های زمین ، جلوه های ذرات و موجوداتی که همگی با هم در تعامل هستند – و در نهایت احساس خستگی مفرط می کنید ، گویی ناامیدی از کار با وسایل دستی منجر به سیل ایده هایی شده است که قبلاً امکان پذیر نبود.

نقد و بررسی بازی Batman: Arkham City
بیشتر بخوانید

بدون محدودیت های واقع گرایی ، Capcom یکی از خیره کننده ترین مکان هایی را که من با آن برخورد کرده ام ساخته است – نه فقط در سری Monster Hunter بلکه در کل بازی. واضح است که چگونه تجربه ایجاد قسمت های کوچک بازی های قدیمی در کارهای جدید تیم های هنری و سطح طراحی تأثیر گذاشته است – در هر گوشه یک منظره زیبا یا تغییر مناظر وجود دارد.

کار آنها همه جا گسترده شده است. دیدن اسلحه هایی که با آنها در 3DS بازی کرده بودم به زیبایی های 4K تبدیل شده بود ، واقعاً شادی آور است – شاخ شگفت انگیز فلزی Bagpipes که من اغلب اوقات به آن نواخته ام ، از تکه ای از پیکسل های ناهموار به وسیله ای تهاجمی تبدیل شده است که پرچ های آن می درخشد در زیر نور خورشید ، کیسه پف می کند (نه اصطلاح فنی ،

بازی Monster Hunter: World

بازی Monster Hunter: World

احتمالاً) علائم سایش را نشان می دهد. تنظیمات دنیای جدید – شکارچیان ما برای ردیابی مهاجرت غول پیکر اژدها از طریق دریا حرکت کرده اند – همچنین به شما اجازه می دهد تا از هیولاهای جدید و زره های اغلب دیوانه کننده ای که از آنها ساخته می شود ، استفاده کنید. مگا سگ های عجیب و غریب ،

پوست های تیره پوشیده از قیر که از استخوان هیولاهای دیگر زره می سازند و پرنده ای آفتاب پرست که سم را دفع می کند-چیزهای زیادی برای کشف وجود دارد. به علاوه ، غروب خورشید در چرخه روز و شب هر منطقه به طرز مضحکی زیبا است.

این ظاهر جهان نیست که بیشتر از ارتقاء فنی سود می برد ، بلکه هوش مصنوعی است

بنابراین ، به طرز باورنکردنی ، ظاهر جهان بیشترین بهره را از ارتقاء فنی نمی برد ، بلکه هوش مصنوعی است. ستارگان Monster Hunter همواره خود هیولاها بوده اند ، به لطف گره های شگفت انگیز تصویرسازی فانتزی ، انیمیشن نفس گیر و طراحی بازی الهام بخش. نبرد با آنها به رقص نزدیکتر از نزاع است ،

آگاهی از حرکات خود – از ضربات آهسته و ضربات چکش تا آکروباتیک هوایی Insect Glaive – و یادگیری مراحل آنها در عوض. وقتی شروع می کنید ، بی دست و پا خواهید بود ، و با بی حوصلگی به تماشای یک Legiana با شکوه می نشینید و شما را از صخره بیرون می آورد ، اما بیشتر بجنگید و به زودی دم را قطع می کنید ،

زره پوسته پوسته را برای پاداش های ارزشمند می شکنید ، قبل از اینکه طعمه خود را در حال لنگیدن ببینید. ، نشان می دهد که شما نزدیک به کشتن هستید. هر نبرد آموختن عمیق یک بازی مبارزه ای را با عظمت یک مبارزه با بازی کلاسیک ماجراجویی مخلوط می کند-این سهام سهام Monster Hunter است.

اما World متغیر جدیدی اضافه می کند: شخصیت. با وجود چندین هیولا که در حال حاضر یک فضای یکپارچه را به اشتراک می گذارند ، Capcom باید راه هایی برای تعامل آنها با شما و یکدیگر پیدا کند. شما به سرعت شروع به یادگیری خواهید کرد که کدام هیولاها سرزمینی هستند و کدام نیستند. جگراس نسبتاً ضعیف ممکن است فقط به شما نعره بزند تا به شما پیشنهاد کند که هنگام خروج از خانه غار خود را ترک کنید ، اما همان ترفند را با تنفس آتش زا ، شبیه T-Rex Anjanath امتحان کنید و با همان رفتار مودبانه برخورد نخواهید کرد.

هر منطقه دارای یک زنجیره غذایی واضح است که در آن هیولا (بیشتر) محل خود را می شناسند

هر منطقه دارای یک زنجیره غذایی واضح است که در آن هیولا (بیشتر) محل خود را می شناسند. اما این می تواند مختل شود-ببینید اگر یک تخم مرغ خوردن کولو-یا-کو از لانه مادر راتین سرقت کند ، چه اتفاقی می افتد.

زیبا نیست حتی جالب تر زمانی است که آن زنجیره های غذایی به هم خورده باشند. همانطور که با پیچیدگی های هر منطقه روبرو شده اید ، World شروع به قرار دادن هیولاها در مکان های ناآشنا می کند که منجر به رقابت های جدید و اختلافات قلمرو می شود.

راستش را بخواهید ، مزایای مستقیم آگاهی از نحوه تعامل هیولاها محدود است – حداکثر ، آنها یک انیمیشن کنسرو شده “جنگ چمن” را شروع می کنند و برخی از آسیب ها را در شکار شما انجام می دهند – اما تأثیر آن کاملاً چیز دیگری است. من ماموریت های نیم ساعته Expedition را صرف تماشای حرکت این حیوانات کرده ام ، یاد گرفته ام که در کجا ترجیح می دهند شکار کنند یا لانه کنند ، چگونه رفلکس های رزمی یا پرواز آنها را مشاهده می کنم ، فقط به این دلیل که از آشنایی با آنها لذت بردم.

نقد و بررسی بازی Tales of Arise
بیشتر بخوانید

اما برای شکار واقعی ، چند نفره راه پیش رو است. Monster Hunter همیشه بهترین بازی گروهی را داشته است و این چالش را افزایش داده است که اجازه می دهد نبردهای تیتانیک انجام شود در حالی که بازیکنان نکات و اسرار را عوض می کنند. World یک تغییر بسیار ضروری را ایجاد می کند ،

بازی Monster Hunter: World

بازی Monster Hunter: World

زیرا کمپین های جداگانه سنتی و چند نفره این مجموعه را در یک رشته از تلاشها ترکیب می کند. این یک گام در جهت درست است ، اما عجیب ترین مشکل خود را نیز ایجاد می کند: برای بازی در جستجوی داستان ، همه بازیکنان باید ابتدا هرگونه صحنه ای را که شامل می شود (و همگام سازی نامطلوب لب آنها) تماشا کرده باشند.

نمی توانید به راحتی وارد سرور یک دوست شوید

این فقط به این معنا نیست که یک حزب نمی تواند از ابتدا تا انتها با هم کمپین را اجرا کند ، بلکه حتی مانع از حضور دوستان در مسابقه می شود تا زمانی که همه یک ویدیوی آماده را مشاهده کنند. همراه با مسائل مربوط به عضویت در مهمانی کوچک (به عنوان مثال ، شما نمی توانید به راحتی بدون دعوت نامه ،

یک رشته ارقام شبیه به Nintendo Friend Code یا استفاده از منوی اصلی کنسول به سرور یک دوست بیفتید) و چند نفره جایی است که ما بدترین حالت را مشاهده می کنیم. نشانه های باقی مانده از Monster Hunter قدیمی. با این اوصاف ، یک بار در شکار هیچ مشکل عمده ای در شبکه مشاهده نکردم و مناطق بدون درز و Scoutflies فقط شکار را به عنوان مهمانی هیجان انگیزتر می کند.

خیلی چیزهای دیگر برای صحبت کردن وجود دارد. تسخیر موجودات کوچک برای نگهداری به عنوان حیوان خانگی در خانه خود (که برای من به سرگرمی همه جانبه تبدیل شده است) ، جمع آوری منابع Palico Safari ، منطقه “عرصه ویژه” مملو از سلاح های محاصره قدرتمند-جهان بار دیگر نام خود را برآورده می کند با احساس عملاً بی حد و حصر من می دانم که من می توانم ساعت های زیادی برای بازی از اینجا داشته باشم و چیزی جز لذت بردن از این بازی احساس نمی کنم.

احتمالاً بحث بین طرفداران Monster Hunter در مورد اینکه آیا این بهترین بازی در این سری است یا خیر ادامه خواهد داشت. مانند هر مخاطبی سخت گیر ،

به تلاش برای ساده سازی – به ویژه در مورد این که چگونه مهارت های زره ​​فردی در حال حاضر ساختن مجموعه های کامل را در طول چند ساعت سنگ زنی از بین می برد – می تواند با تمسخر مورد توجه قرار گیرد. فقدان چالش های بسیار سخت G-Rank همچنین ممکن است برخی را برای آرزوهای بیشتر ترغیب کند. مانند بازی های ورزشی ، حکم قطعی احتمالاً تا صدها سال دیگر غیرممکن است ، نه ده ها ساعت.

حکم

بهترین یا نبودن بازی Monster Hunter: World ، مطمئناً جسورانه ترین بازی Monster Hunter است. World جهشی چشمگیر در ظاهر ، احساس و اندازه ای دارد که واقعاً جدید به نظر می رسد ، همزمان با حفظ حلقه اعتیادآور مبارزه ، ترساندن هیولا و ارتقاء معنی دار که طرفداران آن را دوست دارند ، به آرمان های سریال وفادار می مانند. عمق و تعهد مورد نیاز هنوز شدید است ، اما بدیهی است که هدف Capcom این نیست که از یک جمعیت معمولی خواستگاری کند. این یک سواری بسیار پر مصرف و باورنکردنی مانند همیشه است.

بازی Monster Hunter: World

بازی Monster Hunter: World

پایان مقاله نقد و بررسی بازی Monster Hunter: World

مجله نگاه 

بیشتر بخوانید:

سریال ۱۸۹۹ | نقد فیلم روز برای شب | نقد انیمیشن PAW Patrol | فیلم Marriage Story | نقد فیلم شب هشتم | The 8th Night 2021 | بهترین فیلم های بتی دیویس | بهترین خواننده های سبک کانتری | نقد فیلم گذران زندگی | جملات انگیزشی؛ ۲۵ جمله‌ای که خواندن‌شان یک روز پرانرژی | داستان فیلم ماتریکس ۴ |

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

16 + پنج =