امروز برابر است با :30 خرداد 1400
نقاشی شب پرستاره

تحلیل نقاشی شب پرستاره

تحلیل نقاشی شب پرستاره ، 1889 توسط ونسان ون گوگ

این نقاشی ستارگان شب وینسنت ون گوگ که به عنوان بزرگترین نقاشی ون گوگ مورد استقبال قرار گرفته است ، منظره بیرون از پنجره اتاق آسایشگاه او را شبانه به تصویر می کشد ، هرچند که در روز حافظه نقاشی شده است.

نقاشی شب پرستاره تعبیر رویایی از نمای گسترده اتاق پناهندگی هنرمند از سنت رمی-دو-پروونس را به تصویر می کشد. اگرچه ون گوگ بارها این صحنه را در کار خود مرور کرد ، اما ” نقاشی شب پرستاره ” تنها مطالعه شبانه این منظره است.

بنابراین ، علاوه بر توصیفاتی که در انبوه نامه های او برای برادرش ، تئو ، وجود دارد ، یک نگاه اجمالی شبانه به آنچه هنرمند در حالی که در انزوا دیده بود ، ارائه می دهد. وی در ماه مه 1889 نوشت: “از طریق پنجره میله آهنی می توانم مربع گندم را در یك محفظه بیرون بیاورم ،” صبح بالای آن طلوع آفتاب را در جلال خود می بینم.

بیشتر بخوانید:تحلیل نقاشی گلهای زنبق

با مقاله تحلیل نقاشی شب پرستاره با بامدادی ها همراه باشید.

یک فاجعه آخر جهان به شب پرستاره ون گوگ حمله می کند ، یکی از آخرالزمانهای پر از آئرولیت ذوب شده و دنباله دارهای کم آب. این تصور وجود دارد که هنرمند تعارض درونی خود را بر روی بوم بدرقه کرده است. همه چیز در اینجا با همجوشی عظیم کیهانی دم می شود. تنها استثنا روستای پیش زمینه با عناصر معماری است.

چندین ماه پس از نقاشی شب پرستاره ، در نامه های ون گوگ به برادرش تئو ، او نوشت:

چرا با خودم می گویم لکه های نور در آسمان باید کمتر از لکه های سیاه نقشه فرانسه برای ما قابل دسترسی باشد؟ … همانطور که برای رفتن به Tarascon یا Rouen با قطار حرکت می کنیم ، برو به یک ستاره. “

این هنرمند از دیدگاه خیالی به پایین یک روستا را نگاه می کند. قاب آن را نقوش تازه کشف شده او تشکیل می دهد: در سمت چپ یک سرو به صورت آسمانی ، در سمت راست گروهی از درختان زیتون به درون ابر جمع می شوند و در برابر افق امواج موج دار Alpilles را اجرا می کنند.

رفتار ون گوگ با نقوش او باعث ایجاد ارتباط با آتش ، مه و دریا می شود و قدرت اساسی صحنه طبیعی با درام کیهانی نامشهود ستارگان ترکیب می شود. جهان طبیعی ابدی ، مکان نابودی بشر را گهواره می کند ، اما در عین حال تهدیدآمیز است. این روستا ممکن است هرجایی باشد ، با حالتی شبانه به یاد می آورند سنت ریمی یا Nuenen.

بیشتر بخوانید: نقد فیلم جعبه پاندورا

به نظر می رسد گلدسته کلیسا مانند عناصر برج ایفل استانی (که جذابیت آن هرگز دور از شب شبهای ون گوگ نبود) به عناصر کشیده می شود ، بلافاصله یک آنتن و یک سیم رسانا. کوه ها و درختان ون گوگ (به خصوص سرو ها) به سختی کشف شده بودند اما به نظر می رسید که آنها با یک بار الکتریکی ترک می خورند.

تحلیل نقاشی اتاق خواب
بیشتر بخوانید

وان گوگ با اطمینان از اینکه ظاهر طبیعی آنها را درک کرده است ، قصد داشت تصویر آنها را در خدمت نمادین بازسازی کند. این ویژگی های منظره همراه با بنیاد ، ستایش آفرینش را در این نقاشی می خوانند.

ون گوگ در نامه خود به برادرش تئو این ستاره های شب را نقاشی می کند:

من منظره دیگری با درختان زیتون و مطالعه جدیدی درباره ” نقاشی شب پرستاره ” انجام داده ام. اگرچه من تصاویر جدید گوگن و برنارد را ندیده ام ، اما کاملا مطمئن هستم که این دو مطالعه به طور مشابه تصور شده اند. وقتی مدتی آنها را می بینید […] من قادر خواهم بود در مورد چیزهایی که گوگن ، برنارد و من معمولاً در مورد آنها صحبت می کردیم و خودمان را با آنها مشغول می کردم تصور بهتری نسبت به آنچه در کلمات انجام می دهم داشته باشم. این بازگشت به رمانتیسیسم یا عقاید مذهبی نیست ، نه. اما از طریق دلاکرویکسون می تواند طبیعت و کشور را با استفاده از رنگ و سبک طراحی منحصر به فرد ، بیش از آنچه که به نظر می رسد ، بیان کند. “

ون گوگ در اینجا نکات مختلفی را عنوان می کند. اول ، سنتز نقش و نگارهای او اولین پژواک کار او با گوگن از زمان فروپاشی بود. صحنه ستارگان شب (این چیزی است که تازه برای ون گوگ مهم شده است) متمایزترین و منحصر به فردترین زمینه فعالیت خود را به تخیل بصری ارائه می دهد ، زیرا کمبود نور به استفاده جبران کننده از حافظه بصری نیاز دارد.

بیشتر بخوانید: نقد فیلم آگراندیسمان

ون گوگ از روش حافظه در صحنه شبانه خود استفاده کرد. کشف او از قدرت درخشان تاریکی کشف زیبایی شناختی شخصی بود و به هیچ عنوان گوگن به عنوان کاتالیزور احتیاج نداشت. دوم ، ون گوگ دوباره به مدل اوگن دلاکروا که مدتهاست گم شده بود ، می پردازد و از اصل تضاد استفاده می کند.

هنگامی که مکث کرد تا به آنچه در هفته های اخیر به دست آورده است متوقف شود ، متوجه شد که توجه وی به تکنیک های رنگ آمیزی که خودش تاکنون توسعه داده بود جلب شده است. سوم ، او در جستجوی ماهیت چشم انداز ، وجود آن بود – روشی برای ثبت قدرت نمادین ، ​​نشاط ، شار و ثابت بودن آن ، همه در یک.

تحلیل تابلو مدرسه آتن
بیشتر بخوانید

تفسیرهای این نقاشی ستاره های شب ون گوگ لژیون است. برخی ادعا می کنند که این گزارشی کاملاً واقع بینانه از وضعیت ستارگان در ژوئن 1889 است. نیازی به گفتن نیست که کاملاً امکان پذیر است. اما خطوط پیچ در پیچ و مارپیچ هیچ ارتباطی با نورهای شمالی یا راه شیری یا برخی از سحابی های مارپیچی یا سایر موارد ندارد. دیگران می گویند که ون گوگ در حال بیان شخصی گتسمانی بود. آنها با اشاره به بحث در مورد مسیح در کوه زیتون که وی در حال حاضر درگیر آن بود ، در مکاتبات خود با گوگن و برنارد ، این موضوع را پشتیبانی می کنند. این هم ممکن است چنین باشد.

این احتمال وجود دارد که پیش فرضهای رنج در آینده بیان شود. اما تمثیل کتاب مقدس در کل آثار ون گوگ وجود دارد و او نیازی به نقاشی خاص ، حداقل آسمان پرستاره ، با تمام ارتباطات آرل و دیدگاه های آرمانشهر نداشت. بلکه ون گوگ سعی در جمع بندی داشت. و رزومه او عناصر طبیعی ، علمی ، فلسفی و شخصی را در کنار هم قرار داد. شب پرستاره تلاشی برای ابراز حالت شوک است و سروها ، درختان زیتون و کوه ها به عنوان کاتالیزور ون گوگ عمل کرده اند. با شدت بیشتری ، شاید ، بیش از هر زمان دیگری ، وان گوگ به واقعیت مادی نقوش خود علاقه مند بود همانطور که در ابعاد نمادین آنها قرار دارد.

بیشتر بخوانید: بهترین فیلم های سیدنی لومت

البته در آرل نیز تپه هایی وجود داشته است. اما آنها به عنوان لمس های بت پرستانه وارد صحنه های پانوراما او شدند. مناظر وی شامل برداشت محصول ، عبور قطارها ، مزارع مجزا و شهرهای دور بود. و تپه ها به سادگی یک جزئیات بیشتر بودند. در آرل ، رویای ون گوگ هماهنگی چیزها و ابعاد مکانی بود که در آن هماهنگی احساس می شد. هیچکدام باقی نماند. تپه ها اکنون شیب دار و ناگهانی برخاسته ، تهدیدآمیز ، تهدید می کنند که روح تنها را به اعماق سرگیجه می کشانند.

نقاشی شب پرستاره به اوج دستاوردهای هنری رسیده است. گرچه وان گوگ در تمام زندگی خود فقط یک نقاشی فروخت ، اما “شب پرستاره” نمادی از هنر مدرن است ، مونالیزا برای زمان ما. همانطور که لئوناردو داوینچی ایده آل دوره آرامش و خود کنترلی دوران رنسانس را برانگیخت ، ون گوگ تعریف کرد که چگونه سن خود را می بینیم – غرق در خلوتی و عدم اطمینان. از سال 1941 شب پرستاره در مجموعه دائمی موزه هنرهای مدرن در شهر نیویورک قرار دارد.

نقاشی خودنگاره با گوش باند پیچی شده
بیشتر بخوانید

10 راز نقاشی شب پرستارهه ونسان ون گوگ
1) وینسنت ون گوگ ” نقاشی شب پرستاره ” را در سال 1889 از اتاقی در پناهگاه روان در سن ریمی که در حال بهبودی از بیماری روانی و قطع گوش بود ، نقاشی کرد.

2) ون گوگ 21 بار از پنجره رو به شرق خود در پناهگاه نقاشی کرد. اگرچه این مجموعه زمانهای مختلفی از روز و شب و شرایط مختلف آب و هوایی را به تصویر می کشد ، اما همه آثار شامل خط تپه های نوردی در فاصله دور است. هیچ کدام میله های پنجره اتاق او را نشان نمی دهد.

3) این هنرمند با توجه به آنچه برای برادرش نوشت ، ” نقاشی شب پرستاره ” را كه روزی در میان معروف ترین آثار او قرار می گرفت ، ناكام دانست.

4) خوزه لوئیس آراگون ، فیزیکدان ، بازی آشفته نور و تاریکی را در آثاری مانند ” نقاشی شب پرستاره ” با بیان ریاضی تلاطم در وقایع طبیعی مانند گردابها و جریان های هوا مقایسه کرد. او دریافت که آنها بسیار نزدیک هستند. دو نقاشی دیگر ون گوگ از سال 1890 ، WheatField با کلاغ ها و جاده با سرو و ستاره نیز دارای این موازی ریاضی هستند. آراگون پیشنهاد می کند از آنجا که این هنرمند در دوره های تحریک شدید روانی این آثار هنری خاص را خلق کرده است ، ون گوگ به طور منحصر به فرد قادر به برقراری ارتباط دقیق آن تحریک با استفاده از درجه بندی های دقیق درخشش بود.

بیشتر بخوانید: بهترین فیلم های دنزل واشنگتن

5) تحلیلگران ” نقاشی شب پرستاره ” با تأکید بر نمادگرایی درخت سرو تلطیف شده در پیش زمینه ، آن را به مرگ و خودکشی نهایی ون گوگ پیوند می دهند. با این حال ، سرو همچنین نشان دهنده جاودانگی است. در نقاشی ، درخت به آسمان می رسد و به عنوان یک ارتباط مستقیم بین زمین و آسمان ها عمل می کند. ممکن است این هنرمند بیش از آنچه بسیاری به او اعتبار می دهند اظهارات امیدوارکننده ای کرده است. این تفسیر مثبت از نماد سرو ، نامه ای را به برادرش برمی گرداند که در آن هنرمند مرگ را به قطاری تشبیه می کند که به ستاره ها سفر می کند.

نقاشی دختری با لباس خواب
بیشتر بخوانید

6) مایکل بنسون در کتاب 2015 خود ، “Cosmographics” ادعا می کند که الهام بخش اصلی چرخش های برجسته در آسمان ” نقاشی شب پرستاره ” ون گوگ ، نقاشی سال 1845 توسط ستاره شناس ، ویلیام پارسونز ، ارل روز ، از کهکشان گرداب است.

7) تحقیقات تأیید کرده است که ستاره صبح غالب نقاشی در واقع ناهید است که در زمانی که ون گوگ روی ” نقاشی شب پرستاره ” کار می کرد در موقعیت مشابهی قرار داشت و درست همانطور که ون گوگ آن را نقاشی می کرد بسیار درخشیده بود.

8) ماه در نقاشی همانطور که در زمان نقاشی شب پرستاره توسط ون گوگ نشان داده شده است ، در مرحله هلال نبوده است. در واقعیت ، این حالت کثیف یا تقریباً سه چهارم پر بود.

9) پال وولف آسیب شناس در سال 2001 فرض کرد که علاقه هنرمند به رنگ زرد در نقاشی هایی مانند “شب پرستاره” ناشی از مصرف بیش از حد دیجیتال است ، درمانی که در دوران وی برای صرع بود.

10) نقاشی شب پرستاره ونسان ون گوگ کجاست؟ نقاشی ستاره های شب وینسنت ون گوگ از سال 1941 در مجموعه دائمی موزه هنر مدرن در شهر نیویورک بوده است.

بیشتر بخوانید: بهترین فیلم های چارلی کافمن

پایان تحلیل نقاشی شب پرستاره

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

20 − ده =