امروز برابر است با :30 خرداد 1400
بهترین فیلم های چارلی کافمن

بهترین فیلم های چارلی کافمن

بهترین فیلم های چارلی کافمن

فیلم های کافمن : در اوایل کار خود ، چارلی کافمن ، نویسنده فیلمنامه ، به عنوان یکی از برجسته ترین هنرآفرینان ما در زمینه هنر شهرت یافت ، و این امر توسط فیلم هایی مانند اقتباس 2002 ، که نیکولاس کیج را در نقش کافمن بازی می کند ، تقویت شده است. اما فیلم های او بهتر به عنوان داستان هایی در مورد داستان ها طبقه بندی می شوند – چگونه ما آنها را تعریف می کنیم ، چگونه آنها را تحریف می کنیم ، چگونه شکل می گیرند و چگونه ما را شکل می دهند. یک کلمه برای این وجود دارد ، و آن کلمه “متا” است.

من در اینجا فضایی ندارم که بتوانم عمیقاً به نظریه ادبی بپردازم ، اما به طور کلی می توانیم “متا فیکشن” را هنری بدانیم که بر ساختار خود تأکید کرده و اظهار نظر می کند ، اغلب این کار را برای کشف رابطه بین هنر و زندگی انجام می دهیم. کافمن در طول زندگی حرفه ای خود فیلم هایی از این دست ساخته است ، از جمله آخرین فیلم “من به پایان چیزها فکر می کنم” (اکنون در Netflix پخش می شود). اما آنچه ، به طور دقیق ، واجد شرایط “متا” است ، یک سوال لغزنده است و کافمن به دلیل سهولت در پاسخگویی به چنین سوالاتی شناخته شده نیست. بیشتر کارهای او از توضیح یا تفسیر آسان طفره می رود و بینندگان را به چالش می کشد تا در مراتع روان رنجوری و خود بازتابی که ساخته است ، فرو روند.

بیشتر بخوانید:جان هیوستون

بنابراین ، حفر خواهیم کرد من سعی کرده ام همه فیلم های کافمن را به ترتیب نزولی فراشناختی رتبه بندی کنم ، از اولین فیلم سینمایی “جان مالکوویچ” تا “من به پایان چیزها فکر می کنم”. این یک تمرین بسیار ذهنی بود ، و ممکن است احساس کنید که من کاملا خارج از پایه هستم. حتی مطمئن نیستم که همه آنها را به درستی قرار داده ام. شاید بهتر باشد قبل از اینکه حدس بزنم خودم ، به این لیست بروم. لذت بردن!

با مقاله بهترین فیلم های چارلی کافمن همراه ما باشید.

1. Synecdoche ، نیویورک (2008)

یک کارگردان تئاتر (فیلیپ سیمور هافمن) نمایشنامه ای را در مورد همه افراد زندگی خود نصب می کند ، که به طور پیوسته در یک کپی از کل دنیای او گسترش می یابد ، با بازیگران بیشتر بازیگرانی که خودشان بازی می کنند: از اولین کارگردانی اش Synecdoche ، نیویورک. Caden Cotard از هافمن بارزترین نسخه از نوع هنرمند خودجوش است که اغلب در فیلم های کافمن به نمایش در می آید. هر کسی که همیشه برای تکمیل یک رمان یا فیلمنامه تلاش کرده باشد ، هر وقت کادن اعلام کرد که بالاخره می داند چطور این نمایشنامه را انجام دهد ، با به رسمیت شناختن پیروز خواهد شد. و این نمایش یک استعاره نیرومند از چگونگی گم شدن هنرمندان در روند خلاقیت است ، و خود را وقف کار خود می کند و هزینه های روابط خود را می گذراند ، و خود را در یک کار بزرگ فرو می برد که هرگز برای رضایت آنها کامل نمی شود. همانطور که دوستان و خانواده کادن او را رها می کنند ، او روزهای خود را در دنیای ساخته شده خود سپری می کند و در شهری که خود ساخته بود در انبار غیر ممکن گسترده ای که وی در آن تئاتر را اجرا می کند پرسه می زند. آن انبار ، اتفاقاً ، سرانجام شامل انبار خودش است ، که شامل انبار خودش است ، و غیره و غیره: استعاره در استعاره ، در یک کار برجسته استعاره پیچیده شده است. ( بهترین فیلم های چارلی کافمن )

بیشتر بخوانید:بهترین فیلم های جک نیکلسون

2. سازگاری (2002)

بهترین فیلمهای تارانتینو
بیشتر بخوانید

کار متمایز کافمن ، اقتباس ، ژانر “فیلم بلوک نویسنده” را می گیرد (همچنین نگاه کنید به: بارتون فینک ، 1/2 1/8) و آن را به یک گره کلاسیک خودآفرینی کافمن تبدیل می کند. نیکولاس کیج در نقش یک فیلم نامه نویس به نام چارلی کافمن در حال تلاش برای اقتباس از کتابی در مورد ارکیده ها است ، که در نهایت فیلمنامه نویسی در مورد فیلمنامه نویس به نام چارلی کافمن را برای تلاش برای اقتباس از کتاب ارکیده ها می نویسد. (این فیلم از مبارزات کافمن برای اقتباس از کتابی در مورد ارکیده بیرون آمده است.) البته با افزودن برادر دوقلوی کافمن ، دونالد (همچنین کیج) ، شخصیت خیالی ، که به عنوان یکی از نویسندگان همکار اقتباس شناخته می شود ، لایه های متا حتی عمیق تر می شوند. . بسته به اینکه چه کسی را بپرسید ، فیلم سوم یا وقتی از ریل خارج می شود یا نبوغ آن کاملاً شکوفا می شود (با عرض پوزش ، متاسفم) ، زیرا از یک نسخه تقلیدی از داستان سرایی هالیوود استفاده می کند تا در مورد چگونگی تأثیر داستان ها بر زندگی ما استفاده کند. . در هر صورت ، نتیجه یک فیلم است که به طرز معجزه آسایی می تواند از طریق منشور خود بازتاب دهنده خود به بیرون نگاه کند و ظرفیت انسان برای تغییر و رشد را در یک تقلید مسخره آمیز از هر دو هنرمند با ذهن و ماشین هالیوود با ذهنیت پایین بررسی کند.( بهترین فیلم های چارلی کافمن )

3. I’m Thinking of Ending Things (2020)

من کاملاً مطمئن نیستم که این جایی است که جدیدترین کافمن در این لیست قرار دارد. همچنین مطمئن نیستم که بتوانم توضیح دهم که چرا آن را بدون خراب کردن در اینجا قرار داده ام. حتی دادن رتبه بندی به این فیلم احساس خرابکاری می کند. کافی است بگویم ، من به پایان چیزها فکر می کنم به شدت در شیوه عجیب و غریب خود انعکاس پذیر است ، زبان سینمایی را از هزار جهت پیچانده و فیلم های دیگر را به دلیل عدم جسارت سرسختانه خود نقد نمی کند. و مانند بسیاری از مفاهیم کافمن ، این فیلم را می توان به روش های مختلفی خواند ، از جمله به عنوان یک تلاش سورئال برای به تصویر کشیدن نحوه ساخت داستان ها در سرمان – چگونه ایده ها ما را درگیر می کنند و رها نمی کنند. چگونه خورشت آنچه را که خوانده ایم ، آنچه را که تماشا کرده ایم و آنچه را تجربه کرده ایم به چیزی “جدید” تبدیل می کنیم. چگونه جذابیت ها ، ترس ها و خواسته های خاص ما داستان هایی را که می گوییم شکل می دهند. آیا “متا” کلمه درستی برای آن است؟ این کار باید تا زمانی که کسی سکه بهتری را سکه کند.( بهترین فیلم های چارلی کافمن )

بیشتر بخوانید: فیلم گاو خشمگین

4. Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004) فیلم

بهترین فیلم های ایمی آدامز
بیشتر بخوانید

شانزده سال قبل از ITOET ، کافمن داستان کاملاً متفاوت دیگری درباره چگونگی ساخت داستان های کاملاً متفاوت با فیلم Eternal Sunshine of the Spotless Mind ، داستان یک زن و شوهر ، جوئل و کلمنتین (جیم کری و کیت وینسلت) که خاطرات خود را پاک می کنند ، چرخاند. بعد از یک جدایی سخت این فیلم که عمدتاً در ذهن جوئل قرار دارد ، به طرز ماهرانه ای نحوه تغییر دیدگاه او درباره رابطه را با ناپدید شدن کشش های سنگین آن از ذهن او ، ردیابی می کند و دیدگاه بسیار آفتابی تری از یک جفت شدن اساساً ناسازگار دارد. به هر حال ، خاطرات از نظر عملکردی چیزی بیشتر از داستانهایی نیستند که ما در مورد خودمان می گوییم و این داستانها بسیار مستعد ابتلا به تغییر ، داستان پردازی و تحریف هستند. آفتاب آفتاب ابدی یک تلاش جسورانه برای دراماتورژی کردن این است ، داستانی در مورد اینکه چگونه زندگی خود را به داستان تبدیل می کنیم و اینکه این داستان ها چگونه ما را شکل می دهند. آیا “متا” کلمه درستی برای آن است؟ باید انجام شود.( بهترین فیلم های چارلی کافمن )

5.فیلم جان مالکوویچ بودن (1999)

تصور غلط بودن جان مالکوویچ به عنوان یک فیلم متا آسان است ، با توجه به تصور اصلی آن ، بازیگر تیتراژ بازی در نقش خودش است. اما علاقه فیلم نسبت به استفاده از آن برای سوال کردن سوالات مربوط به بازیگری ، قصه گویی یا هنر بیشتر به چگونگی واکنش مردم واقعی نسبت به این مغروریت – پورتالی که شما را بطور همزمان به مدت 15 دقیقه به درون سر مالکوویچ منتقل می کند – علاقه بیشتری دارد. به نوعی می توانید به مالکوویچ به عنوان فیلمی در مورد فیلم ها نگاه کنید که در بهترین حالت به ما پنجره های موقت تجربیات دیگران می دهد. اما واقعاً ، رفتن به سینما فقط تمایل جهانی انسان در هسته اصلی این فیلم خاص است: اشتیاق به تجربه یک زندگی و واقعیت علاوه بر زندگی ما.( بهترین فیلم های چارلی کافمن )

بیشتر بخوانید: فیلم روشنایی شهر

6. فیلم اعترافات ذهن خطرناک (2002)

کافمن این فیلم ، اولین کارگردانی یکی از جورج کلونی ، که ظاهراً فیلمنامه نویسنده را به یک هیجان انگیز متعارف تر تغییر شکل داده است ، یا حداقل به همان اندازه که می تواند یک بیوگرافی از یک بازیگر نشان دهد که قاتلی که ادعا می شود یک قاتل است ، مشهوراً این فیلم را رد کرد. (این فیلم براساس “زندگینامه غیرمجاز” مجری برنامه گونگ شو ، چاك باریس ساخته شده است ، كه در آن او ادعا كرد كه یك آدم كش برای سازمان سیا بوده است.) اعترافات فیلم عجیب و غریبی است ، تقریباً مانند یك همکاری دیگر بین چارلی و دونالد از اقتباس بازی می شود. چند لمس امضای خارج از کشنده که از موارد برجسته فیلم است. هنوز هم ، فیلم با تبدیل شدن به یک داستان دیگر در مورد چگونگی ساخت داستان ها ، در این مورد ، داستان هایی که برای فریب دادن و بزرگ نمایی خود استفاده می کنیم ، معاشقه می کند. (به راحتی می توانید یک فیلم کافمن دیگری را تصور کنید که در آن فرارهای CIA باریس بازتاب مستقیم تری از سرخوردگی های هنری او باشد.) همین کافی است تا یک درجه بالاتر از فیلمبرداری کافمن در مقیاس متا باشد.( بهترین فیلم های چارلی کافمن )

بهترین فیلمهای جان فورد
بیشتر بخوانید

7. Anomalisa (2015) فیلم

آنومالیسا ، دومین فیلم کافمن به عنوان کارگردان ، از تأثیرات بی شمار Synecdoche و ITOET به نفع یک تأثیر عمده پرهیز می کند: هر شخصیت به جز شخصیت اصلی ، مایکل (دیوید تئولیس) ، چهره یکسان و صدای صاف و یکسانی دارد (تهیه شده توسط بازیگر تام نونان) تا اینکه ، یعنی ، مایکل با زنی بی نظیر به نام لیزا ملاقات می کند ، که با صدای جنیفر جیسون لی صحبت می کند. آنومالیسا علی رغم طرح ساده و عجیب و غریب (برای کافمن) ، به همان اندازه لایه های دیگر دارد و به اندازه همه فیلم های دیگرش درباره انسان و وجود س questionsالات بزرگ را جستجو می کند. با این حال هیچ یک از این لایه ها به ویژه متا نیستند. فریب روکش انیمیشن stop-motion را نخورید. این یکی از لاک ناخوشایندترین تصویرهای کافمن از زندگی واقعی است ، با تمام تنهایی و دنیوی و زیبایی گذرا – اما دست نیافتنی -.( بهترین فیلم های چارلی کافمن )

بیشتر بخوانید: فیلم آخرین سامورایی

8. فیلم طبیعت انسان (2001)

اولین همکاری کافمن با میشل گوندری ، کارگردان Eternal Sunshine ، کمتر با مغز و بیشتر با موارد اولیه سروکار دارد. Human Nature از شخصیت های شخصیت عجیب و غریب حتی با معیارهای کافمن پیروی می کند: یک مرد بزرگ شده توسط میمون ها (Rhys Ifans) ، یک دانشمند سرکوب شده از نظر جنسی (تیم رابینز) با وسواس در رفتار و دکوراسیون ، و یک زن با موهای سر تمام بدن (پاتریشیا آرکت) ، که میل جنسی گرسنه او را وادار می کند تا پس از سالها در بیابان به جامعه بازگردد. فاقد مصنوعات معمول کافمن ، طبیعت انسان تا حد زیادی نادیده گرفته شده است. این به سختی بهترین کار او است ، اما این یک موضوع جالب و سرگرم کننده با مضامین طبیعت در برابر پرورش ، آنچه مردم را از حیوانات جدا می کند و روابط انسانی را تداوم می بخشد. کافمن از طریق و از طریق آن است. متا ، هر چند ، این نیست.( بهترین فیلم های چارلی کافمن )

9. فیلم Synecdoche ، نیویورک (2008)

هیچ چیز بهتر از اولین کارگردانی سینکدوچ ، نیویورک ، ماهیت ظاهری کار چارلی کافمن را نشان نمی دهد. این فیلم که به عنوان تمرینی برای خودشیفتگی ناب مورد توجه قرار می گیرد ، دید گسترده ای دارد که همیشه به آن اعتبار نمی دهند ، انگیزه ای بلند پروازانه برای به تصویر کشیدن تجربه کامل زندگی بشر از طریق استعاره اصلی آن از یک بازی غیرممکن عظیم. راجر ایبرت در نقد و بررسی چهار ستاره خود نوشت: کسانی که از این فیلم تعریف می کردند تمایل داشتند این موضوع را بخوانند: “یک کارگردان تئاتر یک شخصیت ایده آل برای نمایش نقشی است که فکر می کند همه ما بازی می کنیم.” همانطور که عنوان عنوان می شود (“synecdoche” یک شکل گفتاری است که در آن بخشی از چیزی نشان دهنده یک کل است) ، بدبختی Caden Cotard هافمن برای انعکاس مبارزات جهانی جهانی است – ترس از تجاوز به مرگ ، میل به زندگی معنادار ، مبارزه بی پایان برای اتصال و همراهی. همانطور که کلیشه می رود ، همه ما خود را به عنوان قهرمان داستان خود می بینیم ، بازیکنان پشتیبانی کننده زندگی خود را دستکاری و تقسیم می کنیم ، تفاوت چندانی با کاری که کادن با شرکت عظیم بازیکنان خود انجام می دهد ، ندارد.

بیشتر بخوانید: فیلم زیبایی ربوده‌ شده

هیچ یک از مواردی که من در ابتدای این لیست بحث کردم نفی نمی کند. Synecdoche شامل بسیاری از افراد برای پشتیبانی از قرائت های مختلف و کاوش ایده های بی شماری است ، و درک شما از آن می تواند به طرز وحشیانه ای در بین نمایش ها تغییر یابد ، در حالی که سعی در رمزگشایی cacophony آن از نمادگرایی ، مصنوعات و ابهامات دارید. من کاملاً با گفته های ابرت موافق نیستم که این فیلمی درباره تئاتر نیست. این نیست فقط فیلمی درباره تئاتر است ، اما با مضامین هنری و هنری درگیر می شود حتی اگر از درون مضامین خارج شود. شگفتی واقعی Synecdoche فقط این نیست که می تواند همزمان کمترین و کمترین فیلم کافمن باشد ، بلکه نمونه ای از ماهیت آثار او است. دغدغه اصلی کافمن با وجود تمام بازی های فکری و دستگاه های فراساختاری او ، تجربه زندگی و نحوه پردازش آن است. هنر او با سوالاتی که عمیقاً بر ما سنگینی می کنند دست و پنجه نرم می کند ، حتی اگر ادعا می کند که هنر نمی تواند امیدوار باشد که به این سوالات پاسخ دهد. آیا “متا” کلمه درستی برای آن است؟ یکی بهتر ممکن است “انسان” باشد.( بهترین فیلم های چارلی کافمن )

بهترین فیلم های ویل اسمیت
بیشتر بخوانید

پایان مقاله بهترین فیلم های چارلی کافمن

نویسنده و منتقد سینما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج × 3 =