امروز برابر است با :17 آذر 1400
فیلم سوغات

نقد فیلم || The Souvenir | فیلم سوغات 2021 | خودویرانگریِ یک هنرمند

نقد فیلم سوغات : جوانا هاگ به کالبد شکافی نیمه زندگینامه ای خود در مورد یک رابطه خورنده که بر اساس فریب ساخته شده ادامه می دهد ، با افتخار سوئینتون بیرن به عنوان دانشجوی جوان مدرسه فیلم که در پی آن زندگی خود را با هم زندگی می کند ، بازگشت.

فیلم سازی یک عمل ترمیم و بازآفرینی در فیلم سوغات Part II ، ادامه دهنده خونسردی جوآنا هاگ است اما همچنان پر سر و صدا از ویژگی 2019 خود در مورد زن جوانی است که با یک جذابیت زن و شوهر رابطه مخرب دارد. فیلمساز متمایز انگلیسی در این اثر نیمه زندگینامه در اوج قدرت است.

این دنباله به اندازه یک اکتشاف کلیسایی نیست که در آن صفحه نمایش او تغییر کند ، که در اجرای دیگری از صداقت احساسی حیرت انگیز توسط آنر سوئینتون بیرن بازی می کند ، لاشه عاشقانه خود را در پی فاجعه جدا می کند و قطعات را دوباره جمع می کند.

نقد فیلم سوغات

فیلم سوغات

 فیلم سوغات ، مسلماً با اصالت و شدت شخصی تر نسبت به فیلم سوغات قسمت اول ، چیزی ماهرانه و واقعی را از مصنوعات پیچیده مراحل ساخت فیلم استخراج می کند و مشاهدات سرگرم کننده ای را در مورد جنبه های علمی و تجاری ارائه می دهد.

 فیلم سوغات یک روایت غیرمعمول از یک زن است که می فهمد نه تنها کیست که می خواهد بلکه تجارب خوب و بد را ذخیره می کند ، در حالی که زبان و بلوغ را به تدریج توسعه می دهد تا آنها را به هنر تبدیل کند. این که هاگ این کار را بدون نیاز به عذرخواهی از شخصیت قهرمان سفید پوست طبقه متوسط ​​خود انجام می دهد ، نشان از ذکاوت و هوش او به عنوان کارگردان و آسیب پذیری محافظت نشده از بازی سوئینتون برن است.

درام با شخصیت او ، جولی هارت ، هنوز از شوک مرگ دوست پسرش آنتونی بی حس می شود – این شخصیت در اولین فیلم توسط تام بورک بازی شد ، اغواگرانه او مسواک زده شد اما با برتری او لغو نشد – و از افشاگری های او شروع می شود زندگی دوگانه ، عقب نشینی به راحتی خانه پدر و مادر خوب خود در حومه نورفولک شمالی.

نقد فیلم مرداب | فیلم Stillwater
بیشتر بخوانید

هاگ به طور معمول از یک معالجه اساسی با گفتگوی کم کار می کند و هر صحنه را با پیشرفت فیلمبرداری با همکارانش شکل می دهد. این کیفیت بداهه گویی به ویژه در صحنه های بین مادر واقعی جولی و سوئینتون بیرن ، تیلدا سوینتون ، که مراقب او است اما به عنوان روزالیند ، کاملاً محفوظ است ، بین فضای دادن به دخترش و خواستگاری از او اختلاف نظر دارد.

و جیمز اسپنسر اشورث ، کشاورز نجیب زاده ای از این منطقه و بدون تجربه بازیگری در صفحه نمایش ، نقش پدرش ویلیام را با یادداشت های گرمایشی دوست داشتنی پشت لوس های شادش بازی می کند. مشاهدات انگلیسی بودن در این صحنه ها کاملاً ملموس و پر از شوخ طبعی است.

نقد فیلم سوغات

فیلم سوغات

والدین جولی نگرانی خود را نسبت به او در پشت یک ادب کمی خودپذیر پنهان می کنند ، بنابراین وقتی مادرش با شور و شوق در مورد ظرف قندی به سبک اتروسک که در یک کلاس سفال درست کرده است شروع به بیرون کشیدن می کند.

وی گفت: “من قصد دارم این خانه را با مصنوعات پر کنم.” اینها به همان خوبی که هستند ، به وضوح یک زن و شوهر هستند که واقعیت یک معتاد به هروئین که زندگی اش مجموعه ای پیچیده از دروغ بود ، همانند آنتونی ، برای آنها خیلی ساده است که نمی توان آن را با جزئیات زیادی در نظر گرفت. فقط وقتی مادرش به جولی در آپارتمانش در نایتسبریج مراجعه می کند ، بخشی از این دوری از بین می رود.

جولی هنوز در تلاش برای درک رابطه خود با آنتونی است و برای کار در پروژه فارغ التحصیلی خود به مدرسه فیلم بازگشت. همان اعضای هیئت علمی مرد که ارتباط دانشجوی شیک با یک نمایش سینک ظرفشویی آشپزخانه را که در یک منطقه طبقه بندی شده اقتصادی و طبقه کارگر در ساندرلند در سوغات زیر سوال رفته است ، ابراز کرده اند که قصد او این است که این ایده را کنار بگذارد و به یک افسانه افسانه ای بدون ساختار تبدیل شود.

این شلیک ، که در زیر جریان رقابت دانشجویی قرار دارد ، به وسیله جولی برای از دست دادن خود تبدیل می شود و سوئینتون بیرن در این صحنه های انزوا درون گروه در بهترین حالت است. او بازیگران آموزش دیده پیشنهاد شده توسط شریک تهیه کننده خود (جیگان آیه) را برای نقش اول زن خود رد می کند.

نقد فیلم جویی بل (Joe Bell) | درامی در مقام پدر
بیشتر بخوانید

در عوض برای دانش آموز همکار خود ، گیرینگ (آریان لبد) ، یک خانم فرانسوی مطمئن ، که پروژه علمی-تخیلی خودش را دارد – به وضوح از هیجان های فرانسوی سبک بالا دهه 80 ، زمانی که فیلم هاگ تنظیم می شود – نمی تواند شباهت بیشتری داشته باشد. جولی دائماً خودش را زیر سال می برد ، و دشواری گیرنسی در درک نقش او – او شخصیت را “بیش از حد ساده لوح ، بسیار شکننده” می داند – ناامنی های او را تغذیه می کند.

در یک صحنه قدرتمند ، بلاتکلیفی جولی باعث شعله ور شدن مزاج در یک ون بین راه اندازی می شود. همکارانش احساس راحتی می کنند ، اما به جای اینکه اطمینان خاطر را با گرفتن مسئولیت به او بدهند ، با شدت گرفتن مشاجره از سکوت خارج می شود. به این معنی نیست که جولی یک شخصیت منفعل است. او درونگرا است ، اما اعتماد به نفس او در سراسر درجه تقریباً نامحسوس افزایش می یابد.

دیدگاه دیگر در مورد دیگ خلاقانه ساخت فیلم از طریق یک دورهمی با بودجه زیاد توسط پاتریک (ریچارد ایواد) ، شخصیتی مسخره ، که شخصیتی است که در اولین فیلم با آن روبرو شده است و در اینجا یک جعبه ماسه بزرگتر برای بازی وجود دارد ، گرفته می شود.

پاتریک در مقایسه با اسکورسیزی (تهیه کننده اجرایی هر دو فیلم سوغات) و اورسون ولز ، در یک صحنه پرتنش در هنگام ویرایش در حالی که هر تعارف دقیق او را به اشتباه انجام می دهد ، خنده دارترین اوست. “این بسیار عادی است” ، او به طرز تحقیرآمیزی به سخنان ستایشگرانه جولی پاسخ می دهد. “شما مرا مجبور می کنید که دلخوری داشته باشم.”

شاید تا حدودی در نتیجه زمینه سازی او در کمدی بی عیب و نقص تلویزیونی Brit مانند The IT Crowd و The Mighty Boosh ، Ayoade بی بها تبحر در بازی همزمان و کم بازی کردن را داشته باشد. صحنه ای که یک پاتریک دلگیر پس از تعطیل شدن پس از تولید ، در اطراف سوهو با یک خز سفید پوست را دور می زند (“من قاطی می کنم” ، وقتی جولی از حالش می پرسد با واکنش جدی برخورد می کند) خنده دار است ، اما یک پاتوس طولانی را نیز به جا می گذارد.

فیلم ژنرال
بیشتر بخوانید

در همین حال ، جولی در حالی که تلاش می کرد بفهمد آیا واقعاً دلش برای آنتونی تنگ شده است یا فقط صمیمیت همراه بودن ، در میان سه مرد جدید برمی گردد. او یک ایستگاه یک شبه با ستاره نمایش موزیکال پاتریک (چارلی هیتون) دارد که ارزش شخصی او را تقریباً صفر می کند.

او تلاش زیادی می کند تا آنچه را که از بازیگر مرد در فیلم خودش (هریس دیکینسون) می خواهد ، برقرار کند ، موضعی برای مردی که دوستش داشت اما به وضوح نمی فهمید. و او سیگنال های ویرایشگر همجنسگرای دلسوز خود (جو آلوین) را در یک لحظه بسیار ناخوشایند ، که توسط هر دو بازیگر به زیبایی بازی می شود ، کاملاً اشتباه می خواند.

نقد فیلم سوغات

فیلم سوغات

همه این صحنه ها لایه های جالبی را به درک ما از وضعیت روحی او می افزایند ، که بعد از آن در اولین فیلم فارغ التحصیلی او به درون تبدیل می شود.

به جای فیلمی که او در حال فیلمبرداری آن است ، نسخه رویایی سورئال را در سر او می بینیم که بازتاب تحسین آنتونی برای پاول و پرسبرگر ، به ویژه کفش های سرخ را به همراه دارد. سخنان آنتونی به او ، “تو گم شدی و همیشه گم خواهی شد” ، بر تصاویر تئاتر که زمان زندگی مشترک آنها را نشان می دهد ، از جمله آخر هفته در ونیز ، که نادیده گرفتن صداقت او دشوارتر می شود ، می پیچد.

این یک تغییر سبک شیک در یک لحظه اوج گیری داستان است ، اما هاگ این کار را عملی می کند و به پیچیدگی بررسی ظهور جولی از یاس و اعتماد به نفس شکوفا شده او به عنوان یک هنرمند می افزاید. همچنین توفیق شیرینی نیز در موفقیت وی پس از انعطاف قوانین مدرسه فیلم وجود دارد ، یادداشتی که بدون شک تجربیات خود هاگ از آن زمان است.

همانند فیلم سوغات قسمت اول ، کمک های پیشرفته DP David Raedeker و طراح تولید Stéphane Collonge در یک فیلم کاملاً مهم درباره نحوه کارگردانی نگاه ما ، چه در فیلم ها و چه در تجربه های واقعی ، ضروری است. توجه به جزئیات در مجموعه آپارتمان های جولی ، با آپارتمان های رنگ آمیزی شده از پنجره ها و تیرهای پشتیبانی چوبی در پشت دیوارهای ساخته شده آن ، فقط یکی از راه هایی است که در آن هاگ به طرز ماهرانه ای برداشت های ما را از خط جدا کننده واقعیت کاملاً مسکونی از یک تفسیر فیلتر شده از آن ، سخت جنگید اما ارزش جنگیدن را دارد.

فیلم خاطرات قتل
بیشتر بخوانید

منبع هالیوود ریپوتر

بیشتر بخوانید:

بهترین فیلم های بردلی کوپر|آموزش عکاسی تبلیغاتی|پرفروش ترین کتاب های جهان|معرفی دستگاه شور در موسیقی ایرانی|کسب درآمد اینترنتی از بهینه سازی سایت (سئو)|دیوید لینچ|تاریخچه عکاسی خبری : اصول عکاسی خبری یا فتوژورنالیسم|فیلم بالهای کبوتر|فیلم یانکی دودل دندی|بیوگرافی زیگموند فروید

نویسنده و منتقد سینما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × یک =