امروز برابر است با :31 شهریور 1400
بازی The Order: 1886

نقد و بررسی بازی The Order: 1886

نقد و بررسی بازی The Order: 1886 :  

بازی The Order: 1886 اگرچه کاملاً زرق و برق دار و فوق العاده جوی است ، اما موضوعی کاملاً متناقض است. حتی بیشتر از مبارزه مخفیانه اش با هیولاهای افسانه ای ، بزرگترین مبارزه The Order در نهایت کش و قوس داخلی خود بین بیان یک داستان زیبا و ارائه سطح تعاملی است که از یک بازی انتظار داشتیم. در پایان ، تعهد بیهوده به کمال بخشیدن به سبک و طرح ، به قیمت گام برداشتن تنبل ، دنیایی که لمس نمی شود و دست به دست می شود و بازی رنگی بر روی اعداد است.

در ظاهر ، این رویکرد نتیجه می دهد. این ردیف دارای محیطهای بسیار دقیق است که جلوه های باشکوه لندن را که بر فراز محله های فقیر نشین ساخته شده است به نمایش می گذارد. دارای شخصیت هایی است که عموماً توسعه یافته ، با انگیزه و باورپذیر هستند. و تلاشی هماهنگ برای گسترش این جلای فوق العاده به یک تجربه بدون دردسر ، ادغام گیم پلی با صحنه های طولانی متعدد آن و ارائه یک داستان تخیلی به طور کلی خوب وجود دارد.

در هفت ساعت در نسخه متناوب توسعه دهنده Ready At Dawn لندن ، من آرنج ها را با چهره های تاریخی مانند مخترع افسانه ای نیکولا تسلا ، که به عنوان اسباب بازی The Order کار می کرد ، مالیدم. مشارکت او اجازه می دهد تا اسلحه های فوق العاده ویکتوریایی که هرگز وجود نداشت: قوس قوس ، تفنگ ترمیت ، و توپ شانه ای شبیه بازوکا. من درباره معاملات شرکت مشهور هند شرقی تحقیق کردم و داستانهای یک قاتل سریالی جدید به نام جک قاتل را شنیدم. و من همه اینها را به عنوان سر گلهاد قوی و محتاط ،

بازی The Order: 1886

بازی The Order: 1886

یکی از اعضای The Order-تجسم شوالیه های میز گرد در دوران ویکتوریا ، انجام دادم. با بیرون کشیدن این موضوعات از تاریخ و اسطوره ، بازی The Order: 1886 یک تکه جذاب و متقاعد کننده از داستانهای تاریخی می بافد که می خواهم در آن وقت بگذرانم. اما وقتی داستان به طور ناگهانی به پایان رسید – من واقعاً شگفت زده شدم – شخصیت های متعدد و قوس های ثانویه را در آویزان کرد. باد در راه اندازی عاقبت آشکار. این باعث شد که بخواهم بدانم آینده این جهان چیست.

نقد و بررسی بازی Fortnite
بیشتر بخوانید

با این حال ، حفظ داستان نویسی خطی به این معناست که وقتی بازی The Order: 1886 باید کنترل خارج از جنگ را کنار بگذارد ، این کار را فقط به اندازه کافی انجام می دهد تا بتواند اساسی ترین تعاملات با جهان خود را انجام دهد. بین صحنه های طولانی ، دوره های طولانی حرکتی محدود وجود دارد که در آن شما باید به سادگی قدم بزنید ، از مناظر دیدنی و گوش دادن به گفتگوی شخصیت ها لذت ببرید.

این موضوعی است که تا حدودی با توجه به این امر کاهش می یابد بازی The Order: 1886 بسیار لعنتی است ، بنابراین چیزهای زیادی برای نگه داشتن چشم وجود دارد ، اما این نیز از کاهش بازده رنج می برد زیرا بخش های فوق فیلمنامه هر گونه آزادی را از شما سلب می کند. دور زدن دائمی از گیم پلی به حالت کات سین به بخش پیاده روی محدود و بازگشت به کات سین ، تازیانه ای فراگیر از شروع های کاذب است.

بازی The Order: 1886

بازی The Order: 1886

حتی وقتی به شما دستور داده اند که چیزی را لمس کنید ، به ندرت لحظه ای از تعامل وجود دارد که با یک رویداد سریع بیان نشود. آنها در بهترین حالت خود هستند هنگامی که شما با هیولاهای تپنده معامله می کنید-جایی که واکنش های آهسته یا نامعلوم شما را در حال تماشای شکسته شدن گلاه گالاهاد در فیلم ترسناک چشمگیر می بیند.

اما این لحظات بیش از یک قاعده مستثنی هستند و بیشتر آنها فقط هل دادن چرخ دستی ها ، کشیدن طناب ها ، چرخاندن اهرم ها یا چرخاندن چرخ دستی ها برای بالا رفتن از طاقچه ها یا ادامه مسیر تعیین شده است.

هنگامی که یک رویداد سریع انجام نمی شود ، ما به طور ناامیدکننده ای به قسمت های تیراندازی مبتنی بر جلد و مخفی کاری در برابر دشمنان بشر و انسان های یکسان سوق داده می شویم. و اگرچه این سکانس ها قطعاً تعاملی هستند ، بازی The Order: 1886 کمک چندانی به فراتر از اساسی ترین عناصر آنها نمی کند.

بازی The Order: 1886

بازی The Order: 1886

برخوردهایی که در آن شما در واقع با هیولاهایی که به عنوان بخش بزرگی از بازی شناخته می شوند مبارزه می کنید ، با آنهایی که در آنها به سادگی تیراندازی می کنید ، کوتاهی می کند. من تعداد دفعاتی را که با اسلحه کوچک با امواج نگهبانان و علوفه بدشانس معامله می کردم ، از دست دادم تا زمانی که یک متحد بگوید “این همه آنها هستند” و زمان حرکت بود.

نقد و بررسی بازی Outlast 2
بیشتر بخوانید

عکسبرداری روی جلد به منطقه راحتی قدیمی می افتد که در آن قرار دادن دوربین و بیرون آمدن برای کشتن دشمن به لطف ویال Blackwater شما تبدیل به یک چرخه شستشو و تکرار آسیب ناپذیری می شود-سرم مخفی بازی The Order: 1886 که می توانید بنوشید (از طریق سریع- رویداد زمان) برای احیای خود از آستانه مرگ. در حالی که سلاح ها عالی به نظر می رسند و دارای خلاقیت زیادی هستند ، مایه تاسف است که موقعیت های تاکتیکی جالبی در اختیار ما قرار نگرفته است.

اگرچه این کار چندان چالش برانگیز نیست ، اما کل فرایند عکاسی با نوارهای مشکی موجود در بالا و پایین صفحه آزاردهنده تر می شود. آنها قصد دارند ظاهری “سینمایی” با جعبه نامه ایجاد کنند. اما وقتی پشت جلد بودم ، بیشتر علاقه مند بودم بتوانم ببینم در فضای محدود صفحه عمودی محدودم چه می گذرد تا نسبت ابعاد وسیع تر.

این ناامیدی باعث شد تا آنجا که ممکن است از خم شدن پشت پرده اجتناب کنم ، که به نوبه خود منجر به این شد که بیشتر مرگ های من زمانی اتفاق بیفتد که من جلد را به دنبال حذف سریع و سریع غوغا از طریق اینستا می کشم.

بازی The Order: 1886

بازی The Order: 1886

نبردهای نادر با گرگینه ها بهترین بخش عملیات The Order هستند ، بیشتر به این دلیل که حملات ضربه ای و سریع آنها سریعتر و کمتر قابل پیش بینی است تا مبادله شات با نگهبان کوکی ، تفنگ شکاری یا تک تیرانداز. متأسفانه شوالیه های The Order در بهترین حالت شکارچیان هیولا پاره وقت هستند.

حکم

تضاد اساسی در قلب بازی The Order: 1886 این است که ملاحظات مربوط به یک رویکرد سینمایی بیش از نیازهای گیم پلی اصلی اولویت دارد. بهترین جنبه های آن ظاهر ، فضا و سبک خیره کننده – که واقعاً فوق العاده هستند – و داستانهای سرگرم کننده است. اما گیم پلی کم عمق ،

آهسته و عمومی سریع و پرحادثه باعث می شود تجربه ای احساس شود که یک فیلم غیر تعاملی بهتر از یک بازی به آن پرداخته است. بدون بازی چند نفره و دلیلی برای بازبینی مجدد کمپین کوتاه و کوتاه مدت تک نفره پس از اتمام ، چیزهای زیادی در آن وجود ندارد.

نقد و بررسی بازی Metro: Last Light
بیشتر بخوانید
بازی The Order: 1886

بازی The Order: 1886

پایان مقاله نقد و بررسی بازی The Order: 1886

مجله با دوربین 

بیشتر بخوانید:

راهنمای معماری برج پیله گاکوین | فیلم سفر به آمریکا ۲ | خواننده های برتر پاپ | بخش اول | فیلم حضور | نقد فیلم مسافر قاچاق | نقد و بررسی بازی Metro 2033 | امپرسیونیسم در موسیقی : راهنمای امپرسیونیسم در موسیقی | سریال نه غریبه کامل | کسب درآمد از ساخت ویدئو | نقد فیلم پدرخوانده 1 | The Godfather | عزیمتی به عظمت هنر هفتم |

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

14 + نه =