امروز برابر است با :31 شهریور 1400
فیلم رقصنده با گرگ ها

نقد فیلم رقصنده با گرگ ها

نقد فیلم رقصنده با گرگ ها : 

زمانی بود که وسترن یکی از محبوب ترین ژانرهای هالیوود بود. این که آیا گری کوپر در High Noon ایستاده بود ، برت لنکستر و کرک داگلاس در حال بازی Clantons در Gunfight در O.K. کورال ، جان وین در حال مبارزه با آپاچی ها در ریو گرانده ، یا کلینت ایستوود در سه گانه سرجیو لئون بدتر از خوب یا زشت به نظر می رسند ، Old West راهی مطمئن برای شکستن سیاهی در گیشه بود. اما این در دهه های 50 و 60 بود. از آن زمان ،

یک نسل سینمایی دیگر کار را بر عهده گرفت و وسترن راه موزیکال را طی کرد. در سال 1990 ، در حالی که هنوز به اندازه ببر Sabertooth منقرض نشده بود ، قطعاً در لیست گونه های در معرض خطر قرار داشت – تا زمانی که کوین کاستنر آمد و به تنهایی جان تازه ای در این ژانر دمید. ناگهان ، در مدت سه سال ، دو فیلم وسترن اسکار بهترین فیلم

(رقص با گرگ ها و نابخشوده) را گرفتند. و در حالی که این محبوبیت جدید به چالش کشیدن آنچه قبلاً نزدیک شده بود نرسید ، فیلمسازان می توانند آرامش خود را حفظ کنند که در لحظه ذکر کلمات “غرب قدیمی” به طور خلاصه از آنها محروم نمی شوند.

وقتی کوین کاستنر رقص با گرگ ها را ساخت ، در اوج محبوبیت بود. ناکامی های Waterworld و The Postman هنوز سالها در آینده بود. او به عنوان بازیگر بر قله موج فیلم سینمایی سوار بود که شامل سیلورادو ، هیچ راهی برای خروج ، دست نیافتنی ها ، بول دورهام و فیلد رویاها بود. رقص با گرگ ها که کلاه سه گانه مجری ،

فیلم رقصنده با گرگ ها

فیلم رقصنده با گرگ ها

تهیه کننده و کارگردان را به کاستنر داد ، یکی از بلندپروازانه ترین و تاثیرگذارترین اولین کارهای سینماگران تازه کار در سه دهه گذشته بود. در دهه 90 ، تنها یکی از دو فیلمی که بیش از سه ساعت طول می کشد ، بیش از 100 میلیون دلار فروش داخلی داشته است (دیگری تایتانیک) ، که نشان می دهد مردم آن را به اندازه منتقدان دوست داشتند.

رقص با گرگ ها “وسترن تجدیدنظرطلب” نامیده می شود – فیلمی که نقش های سنتی کابوی ها و سرخپوستان را برعکس کرد. در واقع ، این چیزی نیست. در حالی که این درست است که قبیله Sioux با نوعی تعادل و حساسیت که به ندرت در بومیان آمریکایی در هر فیلمی به تصویر کشیده می شود ، به تصویر کشیده می شود ،

قسمت ویژه سریال فرندز
بیشتر بخوانید

Pawnee به این خوبی عمل نمی کند (به عنوان دشمنان Sioux ، آنها تقریباً به همان شیوه ای که سرخپوستان بازگشتند ارائه می شوند) در دهه های 50 و 60). و سربازان آمریکایی به عنوان انسانهای واقعی و ناقص به تصویر کشیده می شوند ،

نه به عنوان وحشیان بی فکر و شرور. ما برای مرگ ستوان الگین به اندازه استون گوساله عزاداریم. بنابراین ، اگرچه رقص با گرگ ها تلاشی آگاهانه برای تنظیم مستقیم سابقه دارد ، اما تغییر نقش کامل نیست. این به معنای به حداقل رساندن دستاوردهای کاستنر در ارائه یک فیلم حماسی از دیدگاه بومیان آمریکا نیست ،

بلکه توجه به این نکته است که رقص با گرگ ها کل ژانر را زیر و رو نکرد. فقط تعدادی از کنوانسیون ها را پیچاند. مناطقی که زمانی به صورت گرافیکی سیاه و سفید ارائه شده بودند با درج بسیاری از سایه های خاکستری تار شده اند.

رقص با گرگ ها با یک پیش درآمد کوتاه از جنگ داخلی آغاز می شود که در آن قهرمان داستان ، ستوان جان دانبار (کاستنر) ، با ارائه یک انحراف ، خود را به عنوان یک قهرمان معرفی می کند تا گروهی از سربازان اتحادیه بتوانند بر موقعیت شورشی محکم غلبه کنند. دلیل دانبار برای اقداماتش – او از دست دادن زندگی خود را به زندگی بدون پا ترجیح داد (پزشکان قصد قطع عضو داشتند) – بی اهمیت است. همه چیز مهم نتایج است و به دلیل شجاعتش ،

ایستگاهی در هر جایی که بخواهد به او پیشنهاد می شود. او مرز را انتخاب می کند ، بنابراین می تواند قبل از رفتن آن را ببیند. به زودی ، او به پست کوچک داکوتای جنوبی فورت سدجویک اعزام شد. اما وقتی به همراه راننده واگن تیمونز (رابرت پاستورلی) به آنجا می رسد ، آنجا را متروک می یابد. با این وجود ، او تصمیم می گیرد تا از دستورات او اطاعت کند و پس از برکناری تیمسون ، دست به کار می شود تا اوضاع را به درستی تنظیم کند و راز مکان همه را حل کند.

فیلم رقصنده با گرگ ها

فیلم رقصنده با گرگ ها

بیش از یک ماه است که دانبار در فورت سدجویک تنها است. تنها همراهان او یک گرگ دوستانه هستند که او دو جوراب و کوه وفادار خود ، سیسکو نامیده است. به تدریج ، با گذشت زمان ، او با محیط آرام خود – که از زیباترین کشورهایی است که تا به حال دیده است – راحت می شود. سکانس های تنها با دانبار در سجویک یکی از بهترین سکانس های فیلم است.

نقد فیلم توهم بزرگ
بیشتر بخوانید

در این صحنه ها نوعی شعر سینمایی آرام وجود دارد که نه تنها با شخصیت دانبار آشنا می شویم ، بلکه درباره خود سرزمین – نه مانند امروز ، بلکه 135 سال پیش. اولین ساعت رقص با گرگ ها در حال تنظیم است ، اما جلوه های بصری زیبا ، نمره سرسبز (توسط جان بری) ، و لحن بازتابی ، آن را به یک مقدمه دلپذیر تبدیل می کند.

داستان با ورود Sioux به رهبری پرنده متفکر (گراهام گرین) و باد طوفانی در موهایش (Rodney A. Grant) به سرعت حرکت می کند. در ابتدا ، بی اعتمادی متقابل وجود دارد ، اما وقتی دانبار و سیوکس با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند و شروع به برقراری ارتباط می کنند (هر کدام چند کلمه از زبان دیگری را یاد می گیرند) ،

آنها آتش بس و سپس پیوند ایجاد می کنند. هر روز که می گذرد ، دانبار بیشتر و بیشتر شیفته شیوه زندگی Sioux می شود. و تعامل او با آنها وقتی ساده تر می شود که Stands With A Fist (مری مک دانل) ، یک زن سفید پوست که از دوران کودکی با Sioux زندگی می کند ،

بتواند به عنوان یک مترجم عمل کند. در نهایت ، دانبار فورت سدویک را ترک می کند و به اردوگاه Sioux نقل مکان می کند. او عاشق Stands with a Fist می شود ، یکی از اعضای محترم قبیله با نام Sioux خود (“با گرگها می رقصد”) می شود و می تواند زندگی که از خود به جا گذاشته را فراموش کند – تا روزی که فورت سدویک پادگان شود و سربازان او را پیدا می کنند: یک افسر بدون لباس “اینجون رفته”.

رقص با گرگ ها در سطوح مختلف کار می کند. این یک ماجراجویی هیجان انگیز ، یک عاشقانه تکان دهنده و یک درام هیجان انگیز است. در حالی که داستان دانبار داستانی است ، پس زمینه آن واقعی است ، از اعتقادات Sioux گرفته تا سیاست “بدون درخواست” از بسیاری از مرزنشینان. کاستنر مصمم بود فیلم را تا حد ممکن معتبر بسازد.

او بیشتر بدلکاری های خود را انجام داد. او به جای استفاده از یک نژاد برای دو جوراب ، از یک گرگ کامل استفاده کرد. Sioux به جای انگلیسی به زبان خود ، لاکوتا (با زیرنویس) صحبت می کنند. و کاستنر فقط بومیان آمریکا را به عنوان هندی انتخاب کرد.

نقد فیلم زیر چراغ های استادیوم
بیشتر بخوانید

شخصیت های پرجمعیت رقص با گرگ ها به شدت نوشته شده و به طور موثری به تصویر کشیده شده اند. در حالی که هیچ کس قرار نیست کاستنر را در کنار لارنس اولیویه در بخش بازیگری قرار دهد ، او یک دوست داشتنی را برای دانبار به ارمغان می آورد که شاید بسیاری از هنرمندان بهتر نتوانستند با آن مطابقت داشته باشند. این فیلم تا حد زیادی کار می کند زیرا ما کاملاً با دانبار همذات پنداری می کنیم. در واقع ، ما هیچ چیز از گذشته او نمی دانیم –

فیلم رقصنده با گرگ ها

فیلم رقصنده با گرگ ها

او به عنوان یک تیم پاک به ما می آید ، که از طریق شجاعت خودکشی خود متولد شده است. ما هرگز در مورد خانواده یا دوران کودکی او چیزی نمی آموزیم ، اما مرزها و فرهنگ Sioux را از طریق چشم او می بینیم و به سرعت مشخص می شود که برای او گذشته بی ربط است. واقعیت زندگی او از اولین ملاقات او آغاز می شود.

این که بگوییم Sioux کلیشه های سنتی را نادیده می گیرد به معنای دست کم گرفتن موضوع است. همانطور که گراهام گرین ، رودنی A. گرانت ، فلوید رد کرو وسترمن ، تانتو کاردینال و دیگران تصویر می کنند ، اینها گروهی از شخصیت های جذاب و متنوع هستند که هیچ اشاره ای به کاریکاتور ندارند. مری مک دانل یک علاقه موثر برای دانبار بازی می کند. مانند او ، Stands With A Fist بین دو فرهنگ گرفتار شده است. Costner باید برای این انتخاب بازیگران مورد تشویق قرار گیرد.

مک دانل این بلوغ را دارد که صحنه های خاصی را به کار بیندازد که ممکن است یک بازیگر جوان تر به یک یادداشت کاذب برخورد کرده باشد (مک دانل سه سال از کاستنر بزرگتر است). کارگردان تصمیم گرفت که Stands With A Fist باید توسط یک “زن” به تصویر کشیده شود ، نه یک “دختر”.

اگرچه رقص با گرگ ها شامل چندین صحنه نبرد به خوبی اجرا شده است ، اما هیچ تردیدی وجود ندارد که نفس گیرترین سکانس شکار بوفالو است ، جایی که سواران Sioux در کنار هزاران گاومیش هجوم آور مسابقه می دهند و تعدادی از آنها را پایین می آورند. این یک دنباله آدرنالین بالا است که لحظه ای را نشان می دهد که دانبار سرانجام فرهنگ قدیمی خود را برای پذیرش فرهنگ جدید خود رد می کند. از منظر فنی و لجستیکی ، این احتمالاً بیادماندنی ترین صحنه سال است و ماهیتی که کاستنر آن را کارگردانی کرده است (حداقل تا حدی) دلیل برنده شدن اسکار بهترین کارگردانی را توضیح می دهد.

نقد فیلم آمادئوس | آشفتگی های یک نابغه ی
بیشتر بخوانید

چندین سال پس از رقص با گرگ ها ، انتظارات در مورد پروژه بعدی کاستنر زیاد بود. متأسفانه ، هنگامی که سرانجام در اواخر سال 1997 به وقوع پیوست ، The Postman یک ناامیدی بزرگ بود. آیا کاستنر دوباره کارگردانی خواهد کرد؟ در حال حاضر ، نمی توان به این سال پاسخ داد ، اما ، حتی اگر او هرگز فیلم دیگری نسازد ، می تواند به دستاورد منحصر به فرد رزومه خود افتخار کند. به مدت سه ساعت ، رقص با گرگ ها ما را به دنیایی دیگر منتقل می کند و این نشانگر یک فیلم سینمایی عالی است.

فیلم رقصنده با گرگ ها

فیلم رقصنده با گرگ ها

پایان مقاله نقد فیلم رقصنده با گرگ ها

مجله نگاه 

بیشتر بخوانید:

نحوه نوشتن آهنگ با تام مورلو را بیاموزید | نقد و بررسی بازی Horizon Zero Dawn | اصطلاحات رایج در موسیقی | فیلم شب های کابیریا | بیوگرافی برتولت برشت | آموزش کسب درآمد از اینستاگرام | بهترین فیلمهای جان فورد | معرفی بازی far cry 6 | تاریخ انتشار و داستان بازی far cry 6 | آموزش عکاسی از کودکان | آرتور میلر |

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک + هفده =