امروز برابر است با :26 اردیبهشت 1401
بازی BLASPHEMOUS

نقد و بررسی بازی BLASPHEMOUS

نقد و بررسی بازی BLASPHEMOUS  : 

“Exemplaris Excomvnicationis.” من مطلقاً نمی دانم معنی این کلمات چیست، اما هر مرگی با همین پیام تلخ همراه است، بنابراین من آن را زیاد دیده ام. بازی BLASPHEMOUS یک مترویدوانیا دوبعدی است که در یک آخرالزمان با مضمون کاتولیک اتفاق می‌افتد و مانند هر دومین بازی که اکنون منتشر می‌شود، الهام‌گیری واضح از Dark Souls دارد.

با سبک هنری پیکسلی زیبا و ترسناک، موسیقی متن بسیار بداخلاق و دشمنان به طرز عجیبی شکنجه شده، به راحتی می توان در دنیای محکوم و بدبخت بازی BLASPHEMOUS غرق شد.

شما در نقش یک سر سوزن غول پیکر، لقب شوم “پنیتنت” بازی می کنید، که پس از بیدار شدن از خواب در قلعه ای پر از اجساد برهنه برادران سر سوزن همکار خود، تلاش خود را آغاز می کند. به وضوح شب قبل از کنترل خارج شد.

تکه‌های کوچکی از افسانه که از طریق شخصیت‌های مختلفی که با آن‌ها روبرو می‌شوید تغذیه می‌شوند، در جهان ظاهر می‌شوند: قدیسان، پیشوایان، و زائران گناهکار، همه رنج‌ها چیزی برای گفتن دارند.

بازی BLASPHEMOUS

بازی BLASPHEMOUS

رنج کلمه مناسبی برای توصیف کفر است. دنیا در درد همیشگی است، دشمنان از وجود خودشان عذاب می‌کشند، همه یا مرده‌اند یا می‌میرند و بدون چند مرگ وحشتناک خودت نمی‌توان پیشرفت کرد. حتی عمل شفا دادن نیز مستلزم آن است که یک لیوان خون را به صورت خود بکوبید.

هر لحظه در بازی BLASPHEMOUS ناراحت کننده است و کنجکاوی بیمارگونه من را از این صفحه به آن صفحه می کشاند. بعد چه منظره نامقدس شکنجه‌آمیزی را خواهم دید؟ دنیا وحشتناک است و برای آن قانع کننده تر است. احساس می‌کردم که در یک ولگردی وحشیانه مرگبار هستم.

مبارزه ساده است. شما با یک ترکیب سه ضربه ای یک دکمه شروع می کنید که می توان آن را به چهار با چند پایان جهت متفاوت ارتقا داد. تعداد انگشت شماری ارتقاء وجود دارد که می توانید قفل آن را باز کنید تا مجموعه حرکت خود را افزایش دهید، اما همه اینها اساسی است.

بازی BLASPHEMOUS

بازی BLASPHEMOUS

شما یک حمله خط تیره، غوطه ور شدن، برد و بارگیری دریافت می کنید که نیازی به استفاده از هیچ کدام ندارید. توانایی‌های ویژه‌ای به نام نماز وجود دارد که تنها یکی از آنها در هر زمان قابل تجهیز است. متأسفانه استفاده از دعاها کسل کننده است و تنوع زیادی ندارد. آن‌ها احساس ضعف می‌کنند و مانند هک کردن دشمن با شمشیر، احساس رضایت نمی‌کنند.

نقد و بررسی بازی Godfall
بیشتر بخوانید

تمرکز این نبرد در عوض بر یادگیری الگوهای دشمن و موقعیت‌یابی دقیق است – جویدن یا پریدن از روی پرتابه‌ها، مقابله با حملات سریع و طفره رفتن از طریق غیرقابل انسداد.

وقتی من در حال رقصیدن در صفحه ای پر از حملات سریع بودم، و در حالی که به دنبال شکافی برای ضربه زدن بودم، ضرباتم را به گونه ای تنظیم می کردم که پرتابه ها را از بین ببرند، در بهترین حالت خود بود. با این حال، وقتی دعوا را یاد گرفتم، اعدام ساده شد.

بازی BLASPHEMOUS

بازی BLASPHEMOUS

ستارگان نمایش بازی BLASPHEMOUS بدون شک باس فایت ها هستند. دشواری آن‌ها می‌تواند از خیلی ساده، روشن شدن آسان در تلاش دوم، تا یک ساعت سخت آزمون و خطا، که هر مرگ یک اینچ اضافی از نوار سلامتی رئیس خارج می‌شود، متغیر باشد.

در طول بازی، معمولاً بعد از یک باس، محراب هایی پنهان هستند که آسیب حملات شما را افزایش می دهند. در حالی که این امر دویدن در مناطقی که قبلاً کاوش شده‌اند را آسان‌تر می‌کند، اما تأثیر ناخوشایندی دارد که برخی از باس‌ها را بی‌اهمیت جلوه می‌دهد.

به عنوان یک مترویدوانیا، بازی BLASPHEMOUS به شما آزادی می دهد که به ترتیب پیشرفت کنید – هر منطقه از طریق یک نردبان مخفی، آسانسور یا در قفل شده متصل می شود. ظاهراً به ترتیب ناخواسته ای رفتم، که منجر به چند ساعت سخت اما سرگرم کننده شد، و به دنبال آن خمیازه کشیدن در مناطق بعدی که مشخصاً ابتدا باید با آن برخورد می کردم، انجام دادم.

بازی BLASPHEMOUS

بازی BLASPHEMOUS

بزرگترین دام بازی BLASPHEMOUS ، پلتفرم کردن آن است – برخی از پرش ها به دقت کمی بیش از حد نیاز دارند. بیشتر مرگ های من به دلیل از دست دادن زمان دقیق در کسری از ثانیه بود. به طور خاص، این چاله های سنبله ای هستند که من بیشترین مشکل را با آنها داشتم.

برای همه پرش‌های دیگر، سر سوزن به‌طور خودکار روی تاقچه می‌چسبد و حاشیه کمی برای خطا وجود دارد، اما با انبوهی از ریزش‌های سنبله‌ای که در سرتاسر جهان پر شده است، این رحمت را به شما نمی‌دهد.

مرگ مکرر برای دشمن یا رئیس یک چیز است. دارم یاد میگیرم در نهایت، من متوجه خواهم شد که چگونه سر آنها را از تن جدا کنم و آن کاتارسیس شیرین و شیرین را احساس کنم.

نقد و بررسی بازی Tales of Arise
بیشتر بخوانید

مکرراً در برابر یک مانع پلتفرم می میرید؟ هیچ کاتارسیسی وجود ندارد. من نمی توانم آن را بکشم، هیچ پیروزی وجود ندارد. مردن به همان دو پرش برای پنج دقیقه متوالی عمیقاً ناامیدکننده است. آزاردهنده است بین من و دعواهای واقعی. کار به جایی رسید که مسیرهایم را در اطراف آنها برنامه ریزی کردم.

با این حال، بازی BLASPHEMOUS به لطف پایان‌های متعددش، که الزامات آن کاملا مبهم است، مرا وسوسه کرد. پس از یک بار تکمیل، درک کافی از دنیای آن داشتم تا بتوانم سرنخی داشته باشم که کجا باید نگاه کنم و، مانند هر مترویدوانیا خوب دیگری، به اندازه کافی مجذوب شدم که حداقل برای یک بازی دیگر برگردم.

بازی BLASPHEMOUS

بازی BLASPHEMOUS

پایان مقاله نقد و بررسی بازی BLASPHEMOUS 

مجله نگاه 

بیشتر بخوانید:

نقد فیلم سانست بلوار | آلفرد هیچکاک | انیمیشن رایا و آخرین اژدها | سبک موسیقی ارکسترال | ۷ نکته برای راه اندازی فروشگاه اینترنتی | سبک معماری استعماری اسپانیا چیست؟ | ۵ عنصر کلیدی طراحی | بهترین فیلم های سیدنی لومت | ادیت تصویر به صورت پاییزه در فتوشاپ | آموزش نحوه قالب بندی فیلمنامه : راهنمای گام به گام | آینده ربات ها |

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

14 + پانزده =