امروز برابر است با :12 تیر 1401
فیلم خاطره

نقد فیلم خاطره

نقد فیلم خاطره : 

نکته ای نسبتاً زود هنگام در “فیلم خاطره” وجود دارد، درام جدید خیره کننده از Apichatpong Weerasethakul، که در آن قهرمان تیلدا سوینتون تلاش می کند صدایی را که در سرش می شنید و منجر به شب های بی خوابی می شود، توصیف کند. او آن را به یک تکنسین توضیح می دهد و او یک کلیپ صوتی را به او ارائه می دهد که سعی می کند آن را تکرار کند.

با صدای بلند گفتم: «نه، خاکی‌تر است.» و سپس تیلدا تقریباً همان چیزی را گفت. من سعی نمی کنم بگویم که روانی هستم، فقط به این دلیل که عمیقاً در طول موج این فیلم بودم، و فکر می کنم Weerasethakul، همچنین به عنوان “جو”، آن داستان را دوست دارد.

جو می‌خواهد که فیلم‌هایش به این شکل، نه از طریق طرح داستان یا حتی شخصیت، بلکه از طریق تجربه به هم متصل شوند. او می‌خواهد این سوال را مطرح کند که چگونه با فیلم‌های متحرک و در نتیجه خود زندگی درگیر می‌شویم. بنا بر گزارش‌ها، «فیلم خاطره» او هرگز اکران فیزیکی نخواهد داشت، فقط در یک نمایش جاده‌ای سیار در سینماها بازی می‌کند و سال‌ها، یک هفته در سراسر کشور می‌رود، از یکشنبه،

26 دسامبر، در شهر نیویورک شروع می‌شود. در حالی که من دوست ندارم این به معنای این است که تعداد کمی از افراد می توانند به هنرهای بزرگ دسترسی پیدا کنند، منطق خاصی وجود دارد که این فیلم خاص به نمایش جاده ای پرداخته شود. این در مورد تجربه است. این یک سفر برای کسانی است که مایل به انجام آن هستند.

فیلم خاطره

فیلم خاطره

سوینتون نقش جسیکا، زنی را بازی می‌کند که به ملاقات خواهری بیمار در بوگوتا می‌رود. بلافاصله احساس جابه‌جایی بین‌المللی به وجود می‌آید که جسیکا اهل اسکاتلند است اما در مدلین زندگی می‌کند و اکنون در حال بازدید از کلمبیا است (این اولین فیلم جو است که بیشتر به زبان انگلیسی است، تقویت می‌شود).

این جابجایی توسط “صدا” افزایش می یابد. فیلم را باز می کند و به دنبال آن تصویر جسیکا از رختخواب بلند می شود. آیا او هم آن را شنید یا فقط برای تماشاگران بود؟ او شنید و شروع به شنیدن آن بیشتر و بیشتر می کند. بینندگان می خواهند کارآگاه بازی کنند. آیا با موقعیت های استرس زا همراه است؟ صحنه ای از شام وجود دارد که به نظر می رسد در آن چنین است. و با این حال، هرکسی که فیلم جو را دیده باشد، می‌داند که بعید است پاسخ‌هایی داده شود.

فیلم مارپیچ
بیشتر بخوانید

سفر جسیکا ناراحت کننده تر می شود. او با تکنسین فوق‌الذکر ملاقات می‌کند تا منشأ صدا را بیش از یک بار بفهمد، اما وقتی او برای دیدن دوباره او برمی‌گردد، به نظر می‌رسد که وجود ندارد. به طور مشابه، در شام، او به کسی گفت که مطمئن بود مرده است، هنوز زنده است. انگار تمام وجودش کمی جابجا شده است. او در خیابان های بوگوتا سرگردان است تا اینکه سرانجام از سر و صدای شهر دور شد. شاید در اینجا او بتواند به آنچه در حال رخ دادن است پی ببرد؟ احتمالا نه.

فیلم خاطره

فیلم خاطره

به ندرت پیش می آید که یک فیلمساز و مجری تا این حد کاملاً همسو باشند که سوئینتون و جو اینجا هستند. او در این که چگونه بیقرار بازی می کند بیشتر از وحشت زده مسحور است. برخی از بازیگران زن به جنون نسبی مخمصه جسیکا متمایل می‌شوند، اما سوئینتون آن را با نگاهی نگران یا حالتی سفت نشان می‌دهد. در مرحله پایانی، وقتی فیلم نمادین‌تر و کمتر خطی‌تر می‌شود،

او آن را برای تماشاگر نگه می‌دارد و ما را با بی‌واسطگی آنچه برای او اتفاق می‌افتد در ارتباط نگه می‌دارد. “فیلم خاطره” یک تجربه حسی است، اما برای تقویت تکنیک جو نیاز به مجری مانند Swinton دارد. ما فقط صدای غرغر جویبار و غوغای پرندگان را در موسیقی متن نمی شنویم، بلکه آنها را از گوش جسیکا می شنویم. هزاران کلمه در مورد آنچه “فیلم خاطره” در مورد آن است نوشته خواهد شد، اما هیچ یک از خوانش های آن بدون سوئینتون ارزشی ندارد.

پس “فیلم خاطره” در مورد چیست؟ این احساس می کند که برای هر کسی می تواند متفاوت باشد. به یک معنا، این فیلمی است که به نظر می رسد از تفسیر دقیق اجتناب می کند. با این حال، به همان اندازه که عجیب به نظر می رسد، فیلمی در مورد جابه جایی است که من با آن ارتباط عمیقی احساس کردم. چطور ممکنه؟ چگونه فیلمی در مورد زنی که به نظر می رسد تقریباً دارد از جهان خارج می شود چیزی است که می تواند تا این حد مسحورکننده باشد؟

این بیشتر از طریق مهارت باورنکردنی جو است. او به نوعی احساس می کند که هم بسیار با دقت مورد توجه قرار گرفته و هم در عین حال ارگانیک است. او به پوشش یا تدوین زیاد اعتقادی ندارد، اغلب دوربین را روی یک صحنه متمرکز می‌کند و باز شدن آن را تماشا می‌کند، گویی که خودمان در یک طرف اتاق نشسته‌ایم و آن را با جسیکا و هرکسی که او با او روبرو می‌شود همراهی می‌کنیم.

نقد فیلم گام های مرد مرده
بیشتر بخوانید

من صدها فیلم در سال می بینم، اما به ندرت یکی از آن ها به طور کامل مرا از حواس پرتی های زیادی که در زندگی ام می گذرد جدا می کند. «فیلم خاطره» بیش از هر فیلم دیگری در سال 2021 این کار را برای من انجام داد. این فیلمی است که دیدن آن در چند هفته (یا حتی ماه ها یا سال های آینده)

برای مردم ممکن است سخت تر از بسیاری از افراد باشد، اما من فکر می کنم که واقعاً با آن ها طنین انداز خواهد شد. که به طور مشابه احساس می کنند از دنیای اطراف خود آواره شده اند. شاید همه ما دقیقاً همان صدای جسیکا را نشنیده باشیم، اما این احساس را می دانیم. خاکی تر است

فیلم خاطره

فیلم خاطره

پایان مقاله نقد فیلم خاطره

مجله با دوربین 

بیشتر بخوانید:

نقد کتاب باغ آلبالو چخوف | بهترین فیلم های جورج لوکاس | منتقدان هالیوود ریپورتر ۲۰ فیلم برتر جشنواره کن ۲۰۲۱ را اعلام کردند | هنر ما قبل تاریخ | بهترین فیلمهای اسپیلبرگ | نقد و بررسی بازی Anthem | بهترین کتاب های ادبیات آمریکا | مذاکره حقوق | تعیین حقوق و درخواست افزایش حقوق | نحوه طراحی حمام : ۷ نکته برای دکور حمام | قوانین طلایی ترکیب بندی در عکاسی |

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

11 − 2 =