امروز برابر است با :27 مهر 1400
فیلم بیا بازی

نقد فیلم بیا بازی | Come Play

نقد فیلم بیا بازی | Come Play : 

گاهی اوقات ، فریب وسایل وحشتناک عمومی می تواند برای حتی بیشتر فیلم های باهوش بسیار قوی باشد. فیلم بیا بازی یک مثال است. این فرضیه با پتانسیل آن جذاب می شود – این ایده که فقط به دلیل اینکه چیزی شبیه یک “هیولا” سنتی است ، به این معنی نیست که یک هیولا است. متأسفانه ،

این بیشتر مورد استفاده از خدمات لب است تا واقعیت. پس از آزار و اذیت بیننده با این احتمال که این فیلم بیشتر از ارائه ترس های جهشی ، نماهای کلاستروفوبیک از دیدگاه ها و صحنه های کودک در معرض خطر باشد ، فیلم بیا بازی برای ارائه آن سکانس های بسیار آشنا اقدام می کند. و بیشتر. بدتر از آن ، چون شخصیت اصلی اوتیسم است ، در مورد مسائلی که ممکن است از مشکلات ارتباطی ناشی شود ، دو چندان می شود.

من فکر می کنم اگر کسی از وحشت مستقیم PG-13 لذت می برد ، چیزی برای فیلم بیا بازی وجود دارد. به نظر می رسد پرتاب بلومهاوس ، همراه با بازیگران کم سابقه و پیچ و تاب داستانی. خلقت موجود موثر است. همانطور که استیون اسپیلبرگ در Jaws و ریدلی اسکات در فیلم Alien نشان داد ، گاهی اوقات نگاه اجمالی از یک هیولا موثرتر از ظاهر طولانی و طولانی است. و برای والدینی که قصد دارند تلفن های هوشمند ، رایانه لوحی و تلویزیون های بزرگ را به عنوان دشمن تلقی کنند ، فیلم بیا بازی نوعی کاتارسیس مجازی را ارائه می دهد.

فیلم بیا بازی

فیلم بیا بازی

همانطور که در طول فیلم می آموزیم ، آن صفحه ها پنجره ای دو طرفه بین جهان ما و دیگری ایجاد می کنند. در طرف دیگر ، چیزی وجود دارد – بگذارید او را لری صدا کنیم – که سعی می کند پنجره را به در تبدیل کند. روشی برای این کار وجود دارد او باید یک دوست پیدا کند و برای انجام این کار ، یک بدافزار موذی دارد که از آن استفاده می کند.

ظاهراً Norton Anti-Spyware نمی داند چگونه می تواند این را خنثی کند زیرا در تلفن و رایانه لوحی که توسط دانش آموز ابتدایی الیور (آزی روبرتسون) استفاده می شود ، که با مادر هلیکوپترش ، سارا (گیلیان جیکوبز) زندگی می کند و اغلب او استفاده می شود ، ظاهر می شود. پدر غایب ، مارتی (جان گالاگر جونیور).

نقد فیلم سرگیجه
بیشتر بخوانید

الیور یک اوتیسم با عملکرد بالا است. او با تأخیر در گفتار صحبت می کند (نمی تواند صحبت کند) اما می تواند برنامه ای را در تلفن خود بنویسد و از آن برای برقراری ارتباط استفاده کند. به همین دلیل است که او می تواند یک تلفن را به کلاس بیاورد در حالی که سایر دانش آموزان نمی توانند-چیزی که باعث خشم دوست قدیمی خود ، بایرون (وینسلو فگلی) می شود.

فیلم بیا بازی

فیلم بیا بازی

الیور با لری از طریق یک برنامه “داستان کودکان” آشنا می شود که به طور جادویی در تلفن او ظاهر می شود. او آن را می خواند و متوجه می شود که لری شرور نیست. او فقط اشتباه متوجه شده است او تنهاست و تنها چیزی که دوست دارد یک دوست است. اگر بازی بیا با این روایت پیش رفته بود ، می توانست داستانی جذاب و غیرمعمول ارائه دهد. متأسفانه ، اگرچه این فرض را به طور کامل کنار نمی گذارد ، اما بسیار از آن دور می شود. من حدس می زنم نویسنده/کارگردان Jacob Chase نمی خواست متهم به ساخت فیلم A Monster Calls شود.

فیلم بیا بازی

فیلم بیا بازی

اگرچه لری مخالف فیلم است ، اما می توان استدلال کرد که شرور واقعی صلح ، فناوری است. صفحه نمایش ها ، صرف نظر از اندازه یا دستگاه ، ابزاری هستند که لری توجه “دوست” احتمالی را به خود جلب می کند و همچنین نقطه ورود خود را ارائه می دهد. او از برق برای سفر استفاده می کند ، هرچند جزئیات نحوه عملکرد مبهم است و من مطمئن نیستم که قوانین در طول داستان سازگار باشد. تنها زماني كه شخصيت ها احساس امنيت مي كنند زماني است كه در وسط هيچ جايي بدون صفحه نمايش و بدون برق قرار دارند.

تصمیم اولیسم برای اوتیسم باعث می شود فیلمساز چیس (که رزومه کارگردانی او عمدتا با فیلم های کوتاه تهیه شده است – بیا بازی اقتباسی از یکی از آن فیلم ها است) فرصتی آسان برای ایجاد مانع بین قهرمان جوان و بزرگسالان اطراف او ایجاد کند. همچنین توضیح می دهد که چرا او می تواند یک هدف ترجیحی برای لری باشد زیرا شرایط وی او را مستعد تنهایی و انزوا می کند (به ویژه از آنجا که مادرش بهترین تصمیمات والدین را نمی گیرد – به عنوان مثال ،

فیلم Moby Doc
بیشتر بخوانید

اعتقاد او به این که خواب غالباً بدون نظارت راه خوبی برای گسترش افق های اجتماعی الیور). اما مواقعی وجود دارد که فیلم احساس می کند از اوتیسم سوءاستفاده می کند (هرچند ، اگر بخواهیم منصف باشیم ، فیلم های دیگر از کر و کوری به طور مشابه استفاده کرده اند).

فیلم بیا بازی در نهایت مانند یک نفر دیگر در صف طولانی فیلم های ترسناک یکبار مصرف و به یاد ماندنی کودکان در خطر PG-13 است ، که تعداد آنها بسیار زیاد است. اگرچه این فرض این پتانسیل را دارد که داستان در جهت جالبی شکل بگیرد ، اما هرگز اتفاق نمی افتد. این مسیر همچنان آشنا است و به غیر از چند ترسناک جامع ، فیلم به اندازه ای آن را متمایز نمی کند که آن را از دیگر تلاشهای کم بودجه ای که توجه مخاطبان را به خود جلب کرده است ، متمایز کند.

فیلم بیا بازی

فیلم بیا بازی

پایان  مقاله نقد فیلم بیا بازی | Come Play

مجله نگاه 

بیشتر بخوانید:

نقد فیلم جولیتای ارواح | مکتب اومانیسم | فیلم یانکی دودل دندی | بهترین فیلم های بن افلک | برنامه فضایی ایالات متحده: ناسا چه می کند؟ | نقد فیلم دنیایی که در راه است | کیسی افلک در یک درام عاشقانه | نقد و بررسی بازی The Last Of Us | نقد فیلم خیابان ترس | قسمت سوم | بهترین آثار باخ | سریال افسون شده فصل سوم |

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه × سه =