امروز برابر است با :11 مرداد 1400
مکتب پست امپرسیونیسم

مکتب پست امپرسیونیسم

مکتب پست امپرسیونیسم : در اواخر دهه 1880 که از طبیعت گرایی امپرسیونیسم خلاص شدیم ، گروهی از نقاشان جوان برای تمرکز بر مضامین نمادگرایی عمیق تر ، به دنبال سبک های هنری مستقل برای بیان احساسات بودند و نه برداشت های نوری. از طریق استفاده از رنگهای ساده و فرمهای مشخص ، هنر آنها با حس زیبایی شناختی تجدید پذیر و همچنین گرایشات انتزاعی مشخص می شد.

با مقاله مکتب پست امپرسیونیسم با بامدادی ها همراه باشید.

در میان نسل نوپای هنرمندانی که به پست امپرسیونیسم پاسخ می دهند ، پل گوگن (1903-1848) ، ژرژ سئورات (1891- 1859) ، وینسنت ون گوگ (1890- 1853) و بزرگتر گروه ، پل سزان (1906- 1839) ، در جستجوی دستاوردهای معتبر فکری و هنری مسیرهای متنوعی از سبک را دنبال کرد. این هنرمندان که غالباً به طور مستقل کار می کنند امروزه پست امپرسیونیست نامیده می شوند.

اگرچه آنها در آن زمان خود را بخشی از یک جنبش جمعی نمی دانستند ، اما راجر فرای (1866–1934) ، منتقد و هنرمند ، آنها را به طور گسترده ای به عنوان ” پست امپرسیونیسم ها” طبقه بندی کرد ، اصطلاحی که وی در نمایشگاه اصلی خود Manet and the پست امپرسیونیسم ها در گالری های گرافتون در لندن در سال 1910 نصب شدند.

در دهه 1880 ، ژرژ سورات با تجزیه و تحلیل منحصر به فرد خود بر اساس مفاهیم فعلی نظریه های نوری و رنگ ، در خط مقدم چالش های امپرسیونیسم قرار داشت. سئورات معتقد بود که با قرار دادن تکه های ریز رنگ خالص در مجاورت یکدیگر ، چشم بیننده با “مخلوط کردن” مقدمات اولیه برای مدل سازی رنگ ترکیبی ، اختلاف بین این دو را جبران می کند.

مطالعه “یکشنبه در لا گراند جات” (51.112.6) سبک تجربی سئورات را تجسم می بخشد که به آن نئو امپرسیونیسم لقب دادند. این نقاشی ، آخرین طرح برای تصویر نهایی است که در سال 1886 در هشتمین و آخرین نمایشگاه امپرسیونیست (امروز در انستیتوی هنر شیکاگو) آغاز به کار کرد ، صحنه ای از منظره را نشان می دهد که در اوقات فراغت دارای چهره هایی است ، موضوعی آشنا از امپرسیونیست ها.

اما سبک به روز شده Seurat با استفاده از رنگ و رنگدانه مجازی ، موضوع متعارف را تقویت می کند. در Circus Sideshow (61.101.17) ، او با استفاده از این روش صحنه نادر شب را که با نور مصنوعی روشن شده است ، نقاشی می کند. حلقه جوان نئو-امپرسیونیست ها در اطراف سئورات شامل پل سیگناک (1863–1935) ، ماکسیمیلیان لوس (1858–1941) و هنری-ادموند کراس (1856–1910) بود.

طراحی تخت (Flat design) چیست؟
بیشتر بخوانید

هنر پل گوگن از بنیان های مشابه پست امپرسیونیسم توسعه یافت ، اما او نیز در ازای برخورد با رنگ آمیزی رنگی و فرم های کاملاً مشخص ، که از آنها برای به تصویر کشیدن مضامین عجیب و غریب و تصاویر خصوصی استفاده می کرد ، از مدیریت رنگ آمیزی و تصاویر امپرسیونیستی صرف نظر کرد.

و نمادگرایی مذهبی. رفتار مشا G گوگن او را به بریتنی ، پرووانس ، مارتینیک و پاناما برد ، و سرانجام او را در پلی نزیای دورافتاده ، ابتدا تاهیتی و سپس جزایر مارکزاز ، مستقر کرد. گوگن به امید فرار از اوضاع نابسامان جهان صنعتی اروپایی و جستجوی مداوم سرزمینی دست نخورده از سادگی و زیبایی ، به سمت مقصد دور افتاده ای نگاه می کرد که بتواند به راحتی در آن زندگی کند و پاکی کشور و ساکنان آن را نقاشی کند.

در تاهیتی ، او برخی از بصیرترین و رسا ترین تصاویر زندگی حرفه ای خود را ساخت. Ia Orana Maria (سلام مری) (51.112.2) طنین انداز تصاویر قابل توجه و شمایل نگاری پولینزی است ، که به طور نامتعارف با چندین مضمون معروف مسیحی استفاده می شود ، از جمله ستایش مجوس و بشارت.

پست امپرسیونیسم

پست امپرسیونیسم

وی این تصویر را در نامه ای به یك دوست فروشنده در پاریس توصیف كرد: “یك فرشته با بالهای زرد ، مریم و عیسی ، هر دو تاهیتی ، را به دو زن تاهیتی ، برهنه هایی كه در پارئوس پیچیده شده اند ، نوعی پارچه پنبه ای چاپ شده با گلهایی كه می تواند نشان دهد همانطور که از کمر می پسندند »(نامه به دانیل دی مونفرید ، 11 مارس 1892).

در دو زن تاهیتی (49.58.1) و هنوز زندگی با قوری و میوه (2/1997/391) ، گوگن هنگام ساخت اشیای مسطحی که فاقد تصورات سنتی از چشم انداز است ، به ویژه در چیدمان زندگی در بالای صحنه ، از رنگ های ساده و اشکال جامد استفاده می کند. یک سفره سفید که مستقیماً به پیش زمینه صفحه عکس هل داده شده است.

وینسنت ون گوگ در تلاش برای شدتهای احساسی قابل مقایسه مانند گوگن ، و حتی کار کوتاه مدت با او در آرل در جنوب فرانسه در سال 1888 ، با همان عزم راسخ به دنبال بیان شخصی در هنر خود بود. تصاویر اولیه ون گوگ تصاویری درشت ارائه شده از زندگی دهقانان هلندی است که با ضربات قلم موی ناهموار و زنگ های تیره و خاکی به تصویر کشیده شده است.

تحلیل نقاشی مرد ویترویوسی
بیشتر بخوانید

زن دهقان در حال پخت و پز توسط یک شومینه (1984.393) شیفتگی او به طبقه کارگر را نشان می دهد ، که در اینجا به سبک خامی از رنگدانه های تیره اعمال می شود. به همین ترتیب ، جاده در اتن (1974.1.774 1975) موضوع را به بیرون از خانه می برد ، و کارگران در چشم انداز هلند کار می کنند.

سلف پرتره با کلاه حصیری (67.187.70aa) یادآور سکته های تقسیم گرایانه نئو امپرسیونیست ها به ویژه سیگنال است که ون گوگ با آنها در پاریس دوست شد ، در حالی که تصویر برعکس آن ، پوست کن سیب زمینی (67.187) .70b) ، سبک تاریک او را در اوایل دهه 1880 به یاد می آورد. این شی منحصر به فرد آزمایشات سبک شناسانه هنرمند را دربرمی گیرد.

مکتب پست امپرسیونیسم

ون گوگ با کار در آرل ، مجموعه ای از نقاشی ها را به تصویر کشید که نمونه ای از استقلال هنری و تکنیک پرو-اکسپرسیونیستی است که او در اواخر دهه 1880 توسعه داد ، و بعداً بر هنری ماتیس (1954-1869) و حلقه نقاشان فاویست وی به شدت تأثیر می گذارد.

به عنوان اکسپرسیونیست های آلمانی. L’Arlésienne (51.112.3) و La Berceuse (1996.435) از سبک ون گوگ در استفاده از رنگ های تند و روشن با طرح های تیره و مشخص استفاده می کنند. وی پس از تعهد داوطلبانه خود در پناهندگی در سن رمی در سال 1889 ، چندین تصویر را با زیر و بویی فوق العاده تند ، خطوط آشفته ، رنگ های درخشان و چشم انداز مخدوش ترسیم کرد که شامل موارد دیگر ، راهرو در پناهندگی است (48.190.2. 2). وی با ادای احترام به ژان فرانسوا میلت ، که وان گوگ مدتها ستایش او را در تصاویر اولیه دهقانان تحسین می کرد ، میراث هنرمند باربیزون را پس از ارزن با اولین قدم ها (64.165.2) جشن می گیرد.

علاقه مندان مکتب پست امپرسیونیسم ها از طریق سبک های کاملاً مستقل و فداکاری خود در پیگیری ابزارهای منحصر به فرد بیان هنری ، به طرز چشمگیری بر نسل هنرمندان ، از جمله نبی ها ، به ویژه پیر بونارد و oudouard Vuillard ، اکسپرسیونیست های آلمان ، فاوها ، پابلو پیکاسو ، ژرژ براک (1882) تأثیر گذاشتند. –1963) ، و مدرنیست های آمریکایی مانند مارسدن هارتلی و جان مارین.

تابلو جیغ
بیشتر بخوانید

پایان مقاله مکتب پست امپرسیونیسم

منبع سایت مداد

بیشتر بخوانید:

هارمونی در موسیقی چیست|بهترین فیلم های بیلی وایلدر|کسب و کار اینترنتی بدون سرمایه راه بیندازید!|فیلم مکان ساکت ۳|بیوگرافی مادام کوری|فیلم هاراکیری|داستان کوتاه سین جیم|فیلم مهره هفتم|کسب درآمد از وبلاگ|کتاب تهوع ژان پل سارتر

نویسنده و منتقد سینما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

11 + ده =