امروز برابر است با :2 مرداد 1400
فیلم درباره الی

نقد فیلم درباره الی

در پایان بازی یک در اصغر فرهادی در مورد ” فیلم درباره الی ” ، شخصیت عنوان ناپدید می شود. الی (ترانه علیدوستی) ، معلم جوان مدرسه ، در تعطیلات آخر هفته با گروهی از زوج های سی و چند ساله حرفه ای از تهران رفته است. او قرار است به دنبال سه بچه کوچکی باشد که در ساحل بازی می کنند و ناگهان آنجا نیست. اینکه این ناپدید شدن رمز و رازهایی را به وجود می آورد که بقیه فیلم درباره الی را به پیش می برد ، منجر به مقایسه انتقادی قابل فهم با ” فیلم ماجرا ” آنتونیونی شده است.

با مقاله نقد فیلم درباره الی با بامدادی ها همراه باشید.

نقد فیلم درباره الی

فیلم درباره الی

با این حال صحنه ای که بلافاصله آخرین نگاه اجمالی ما به الی را دنبال می کند ، یک فیلم کاملا متفاوت را به یاد من آورد: “آرواره ها” از اسپیلبرگ. اکثر بزرگسالان در حال تعطیلات در پشت ویلایی که در آن اقامت دارند والیبال بازی می کنند ، وقتی دو نفر از بچه های فوق الذکر از ساحل ظاهر می شوند و شروع به فریاد زدن در مورد سوم می کنند.

بیشتر بخوانید: 100 فیلم برتر تاریخ

برای بزرگسالان چندین ضرب لازم است تا بتوانند آنها را بدست آورند ، اما وقتی این کار را انجام می دهند ، آنها در خانه هجوم می آورند و متوجه می شوند که بچه سوم ، یک پسر کوچک ، هیچ کجا دیده نمی شود و با عصبانیت شروع به غوطه ور شدن در امواج توفنده دریای خزر می کند.

من نحوه پایان صحنه را فاش نمی کنم ، فقط نمی توانم کمک کنم اما فکر می کنم اسپیلبرگ جهت برقی بودن فرهادی را در آن تحسین می کند. همانطور که مردان ایرانی با عجله به اقیانوس می روند و همسران هشداردهنده آنها از خانه بیرون می آیند ، همه چیز در حرکت است: شخصیت ها ، آب ، دوربین.

به نظر می رسد که ناامیدانه به یک طرف نگاه می کنیم: ناامیدانه به بالا و پایین ساحل ، به سمت ویلا ، حتی در زیر دریا که با شدت به جلو حرکت می کند ، برمی گردیم. ارکستراسیون همه این عناصر توسط فرهادی پیچیده و از نظر احشایی جنبشی است. تعداد کمی از بینندگان آن را تجربه می کنند بدون اینکه نفس خود را در یک زمان حفظ کنند.

فیلم کیمیا
بیشتر بخوانید

بنابراین ما از یک فیلم ایرانی که پارامترهای مفهومی آن به اندازه کافی گسترده باشد تا “فیلم ماجرا ” و “Jaws” را گسترش دهد ، چه می کنیم؟ شاید ما باید این کار را آغاز کنیم که اصغر فرهادی نوعی نویسنده جدید و کاملاً جسورانه ایرانی است.

بیشتر بخوانید: تحلیل تابلو گرنیکا

هنگامی که کارگردانان ایرانی مانند عباس کیارستمی و محسن مخملباف در اواخر دهه 80 و اوایل دهه 90 شروع به جلب توجه جهانیان کردند ، این برای فیلم هایی بود که با مدرنیسم سینمایی به سبک یورو شباهت های آشکاری داشتند. حتی زمانی که کارگردانان جدیدتر از جمله جعفر پناهی و مجید مجیدی از اواخر دهه 90 به بعد چرخش تجاری تری به این مدل اساسی دادند ، هنوز کار آنها به زبان فیلم هنری بین المللی صحبت می کرد.

“یک جدایی” از فرهادی (2011) با بخشی دیگر از نوآوری ها در دو جبهه ، به عنوان موفق ترین فیلم ایرانی تاریخ و همچنین اولین برنده اسکار بهترین فیلم خارجی زبان شناخته شد. اول ، مدل های سینمایی ایرانی فرهادی هیچ یک از فیلمسازان فوق نبودند بلکه دو استاد سینمایی بودند که در خارج از ایران کمتر شناخته شده اند:

داریوش مهرجی و (“لیلا”) که فیلم هایشان اغلب به طبقات متوسط ​​و بالای ایران می پردازند. و بهرام بیضایی (“مسافران”) ، که ریشه خلاقیت آنها در تئاتر است (همانند فرهادی). دوم ، فرهادی تأثیرات آمریکاییان از جمله الیا کازان و فیلم هایی مانند “یک ماشین ترور به نام آرزو” را پذیرفت.

” فیلم درباره الی ” تمام تمایلات سبک بالغ فرهادی را به درخشندگی “جدایی” نشان می دهد ، با این حال جانشین فیلم دوم نیست. درست قبل از آن ساخته شد و خرس نقره ای را در جشنواره فیلم برلین در سال 2009 به دست آورد ، اما به دلیل مشکلات پیچیده حقوق ، تاکنون در ایالات متحده منتشر نشده بود. ظاهر دیرهنگام آن باید مورد استقبال سینفیل ها قرار گیرد ، زیرا اثبات خوبی از هدایای متمایز این نویسنده-کارگردان است.

یکی از این موارد ، روشی برای ساختاری نمایشی است که مانند پوست کندن پیاز است: اولین لایه هایی که می بینیم آشنا و بدیهی به نظر می رسند ، اما هرچه به لایه های بیشتری برسیم ، کل پیچیده تر می شود. در اینجا ، نقطه شروع یک اتفاق کاملاً شاد و بی دغدغه به نظر می رسد که سه زوج – که بسیاری از آنها از زمان دانشکده حقوق دوست بوده اند – برای تعطیلات آخر هفته تعطیلات خود را به دریای خزر منتقل می کنند.

بیشتر بخوانید: نقاشی بانوی صخره‌ها

یک همسر از الی ، معلم دبستان دخترش ، به امید آشکار کردن همسرش با یکی دیگر از سفرها دعوت کرده است: احمد ، یک دوست زیبا که پس از طلاق از آلمان برگشته است.

فیلم باشگاه مشت زنی
بیشتر بخوانید

برای آمریکایی هایی که فیلم های ایرانی کمی دیده اند یا فقط فیلم هایی با محوریت افراد فقیر یا مستضعف هستند ، شخصیت های اینجا چشمگیر خواهند بود. آنها با BMW های خود ، تی شرت های کمرنگ و شوخی مداوم در اطراف ، هرجایی مانند شهرنشین های جهان وطن هستند.

مطمئناً ما ایرانی بودن آنها را در سبک های خاص موسیقی و رقص و این واقعیت که همه زنان روسری می پوشند یادآوری می کنیم (چیزی که طبق قانون فیلم های ایرانی این قانون را الزام می کند) اما حتی آنها معمولی و شیک هستند.

همانطور که در “یک جدایی” ، تنش بین این طبقه از متخصصان ممتاز و اقشار فقیرتر ، با تقوی ایرانی در زیر آنها وجود دارد ، اما این بیشتر از فیلم بعدی است: به عنوان مثال ، تهرانی ها وانمود می کنند الی و احمد تازه عروس هستند برای این که حساسیت های مذهبی مردمان روستایی که ویلا را به آنها اجاره می دهند آزرده نشود.

از آن دروغ کوچک سفید گرفته تا سایر موارد مشابه و کشف برنامه های مختلف شخصی: کندن پوست پیاز ادامه پیوسته واقعیت های پنهان را نشان می دهد و آنچه پس از ناپدید شدن الی رخ می دهد ، تاریک تر و عمیق تر از آنچه در اوایل است است.

اما وقتی می خوانم که نویسنده ای در Sight & Sound گفته است که همه اینها “انتقادی از دروغ ها و هذیانی است که در جامعه ایران نفوذ می کند” ، عملاً می توانم فریاد هایی را از فرهادی بشنوم که در مصاحبه ها گفته است که می خواهند یکی از فیلمسازانی باشند که انتظار می رود “ایران را برای غرب توضیح دهند”.

بیشتر بخوانید: تحلیل نقاشی تعمید مسیح

در عوض ، این فیلمساز به روشنی نشان داده است كه اهدافش در ” فیلم درباره الی ” بسیار كمتر از سینما از نظر سیاسی است و اظهار داشت كه “رهبران [D] دیگر نمی توانند به تغذیه اجباری [مخاطبان] مجموعه ای از ایده های از پیش تصور شده بسنده كنند. به جای ادعای چشم انداز جهانی ، یک فیلم باید فضایی را باز کند که در آن عموم مردم بتوانند خود را درگیر انعکاس شخصی کنند و از مصرف کنندگان به متفکران مستقل تبدیل شوند. “

نقد فیلم این فیلم نیست جعفر پناهی
بیشتر بخوانید

“باز کردن فضاها” دقیقاً همان کاری است که فیلم های فرهادی چه به معنای واقعی و چه به صورت مجازی انجام می دهند. در واقع ، شیوه های مختلفی كه كارگردانان بزرگ ایرانی در بیان فضای بصری دارند ، یكی از جذاب ترین و چشمگیرترین ابعاد سینمای ایران را شامل می شود ، از كاربردهای قابل تأمل و نمادین در برخی فیلم ها گرفته تا شاعرانه و مستند در برخی دیگر.

راه فرهادی با فضا پویاتر و آگاهانه چند لایه و همچنین از نظر فنی مجازی است ، به اندازه کافی برای یادآوری “فک” یا در واقع “یک واگن برقی به نام تمایل”. برای هرکسی که می خواهد ” فیلم درباره الی ” را ببیند ، این را می گویم: به صحنه اولیه رسیدن چهار زوج و سه بچه به پسری که خانواده اش آن را به آنها اجاره می کنند ، توجه کنید.

نحوه دستیابی دوربین فیلمبرداری دستی حسین جعفریان توسط حسین جعفریان به اتاقهای آشفته را مشاهده کنید ، از دریچه ها و پنجره ها نگاهی به منظره دریا بیندازد و یک مجموعه کاملاً پیچیده و شامل روابطی بین شخصیت ها را با تغییر دادن مجدد مداوم آنها تنظیم کند.

بیشتر بخوانید: تحلیل نقاشی مرد ویترویوسی

نقد فیلم درباره الی

فیلم درباره الی

لحظات بسیار کمی عالی در اینجا وجود دارد. به عنوان مثال ، دو عکس سریع از پسر میزبان: در یکی ، او نگاهی به جلوی درب جلوی دو بچه در ساحل می اندازد و صحنه کودک گمشده در بالا را توصیف می کند. در دیگری ، او نگاهی كافی كافی به واكنش به رقص احمقانه یك مرد تهرانی می دهد – بیان تفاوت های طبقاتی به همان اندازه فصیح هر پایان نامه.

فرهادی یک کارگردان استادانه بازیگران است و در اینجا او از بازیگران طیف وسیعی از بازی های دقیق و زنده را به دست می آورد که شامل گلشیفته فراهانی ، پیمان معادی (“یک جدایی”) ، مانی حقیقی و شهاب حسینی نیز می شود. ممکن است ادعا شود که فرهادی هیچ پیام بزرگی یا به قول خودش “جهان بینی” ندارد. اما از نظر من ، روش او برای احیای مجدد سینما و اتصال فضاهای آن به فضای قلب و ذهن انسان ، بینایی بسیار است.

بیشتر بخوانید: تحلیل تابلو مدرسه آتن

پایان نقد فیلم درباره الی

نقد فیلم بچه های آسمان
بیشتر بخوانید

منبع سایت مداد

نویسنده و منتقد سینما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هشت + 12 =