نویسنده : ضربآهنگ توخالی در اثری پر زرق و برق
نام انگلیسی: فیلم Infinite
نام فارسی: فیلم بی نهایت
محصول: ۲۰۲۱
امتیاز: ۰.۵ از ۴ – 〇〇〇◐
حتی اگر نام آنتونی فوکوآ را نشنیده باشید با مرور اسامی فیلمهایی که در ژانر اکشن و هیجانانگیز ساخته است متوجه خواهید شد که بیشتر این آثار را تماشا کردهاید یا در لیست تماشای خود دارید؛ آثاری همچون «فیلم تیرانداز»، «فیلم چپ دست»، «فیلم اکوآلایزر ۱ و ۲»، «فیلم الیمپوس سقوط کرد»، «فیلم روز تعلیم»، «فیلم هفت دلاور» و … . مخاطبان ژانر اکشن یا همهی این آثار را دیدهاند یا برای تماشای آنها برنامهریزی کردهاند.
فوکوآ در کنار این آثار یکی از کارگردانهای صاحب سبک در سینمای اکشن هالیوود بهحساب میآید. او نشان داده که برای طراحی صحنههای اکشن هیچ نیازی به شلوغکاریهای مرسوم در این ژانر ندارد و میتواند قصه را درون این سکانسها جاری کند. حال و پس از همهگیری کووید-۱۹، فوکوآ با دو فیلم در سال ۲۰۲۱ آمادهی ارائهی دنیای جدیدی از سینمای اکشن است. اولین اثر او که روی پرده رفته است همین «فیلم بی نهایت» است که باید گفت با دنیایی که از او میشناسیم فرسنگها فاصله دارد.
اولین تناقضی که فیلم بی نهایت با فیلمشناسی فوکوآ دارد شلوغی بیشازحد آن و در نتیجه ورود کاراکترهای مختلف به روایت و ابتر ماندن بیشتر خردهپیرنگهاست. فوکوآ در هیچ جای این فیلم از خود نشانی ارائه نمیدهد. او که به حضور والبرگ، واشنگتن و جیلنهال بهعنوان شخصیتهای اول در آثارش عادت کرده است، این بار هم ناپرهیزی نکرده و نوبت را به والبرگ داده تا ایفاگر نقش اول فیلماش باشد.
اما والبرگ مدتهاست که خود را در سینمای تجاری هالیوود غرق کرده و هر بار اثری از او روی پرده میرود مطمئن هستیم که این اثر مناسب گیشههای از قبل پر شده است. والبرگ بههیچعنوان بازیگر ضعیفی نیست و حضور او در آثار کارگردانهایی همچون مارتین اسکورسیزی و جکسون نشان از این دارد که حتی کارگردانهای بزرگ هم میتوانند به او اعتماد کنند. اما این فیلم که هیچ خط روایت محکمی ندارد و در هر لایه خود را نقض میکند نه در خود نشانی از فوکوآ دارد و نه نشانی از بازیگری همچون والبرگ.
بازی کردن با زمان و سوار شدن بر خط زمان یکی از آرزوهای دیرینهی بشر بوده است. اما از سویی دیگر زمانی که در حال ارائهی روایتی انتزاعی هستیم باید فضای مناسب را برای رابطهی علتومعلولی در منطق همان روایت انتزاعی ایجاد کنیم. اما در این فیلم نه خبری از منطق روایی است و نه تابهانتها به درک روشنی از رابطهی نامحدودها و زمان و انسان عادی میرسیم.
فیلم بی نهایت از همان ابتدای خود درگیر کلاف سردرگمی است که هیچگاه نمی تواند آن را رشته کند. حال باید تا ماه سپتامبر منتظر بود و دید فیلم جدید فوکوآ با نام «گناهکار» که این بار در آن نوبت به نقشآفرینی جلینهال رسیده است چه روایتی را پیش روی ما میگذارد. آیا اصلاً باید منتظر اثری خوشساخت از او باشیم یا مانند «فیلم بی نهایت» اثری بینبض و باریبههرجهت خواهد بود؟
پایان مقاله نقد فیلم بی نهایت
بیشتر بخوانید:
هنر ما قبل تاریخ|فیلم جن|سفر مرگ|نقد فیلم بری لیندون|بهترین فیلم های جیمز کامرون|نقد فیلم مورتال کمبت|فیلم ۱۰۰ روز برای زندگی|موتزارت کیست؟معرفی سبک موسیقی هیپ هاپ|نقد سریال هانیبال
