امروز برابر است با :2 تیر 1400
lady bird

فیلم لیدی برد

لحظات آغازین ” فیلم لیدی برد ” خیلی زود به پایان می رسد ، نفس شما را می گیرد. یک مادر و یک دختر در یک سفر جاده ای سالگرد برای بررسی دانشگاه های دانشگاه ، در سنت افتخارآمیز شرکت می کنند.

سال 2002 است و آنها مشتاقانه در حال گوش دادن به یک کتاب روی نوار هستند – در این مورد ، انگور خشم. در پایان ، هر دو به یکدیگر لبخند می زنند ، آه می کشند و اشک های چشمان خود را پاک می کنند. تام جواد و ما تصویب می کنند.

در حالی که می توانید از کمبود تنش خانوادگی لذت ببرید. این فقط آخرین باری است که والدین و کودک در مورد هر چیزی توافق می کنند ، زیرا کریستین 17 ساله ، معروف به خود بانوی پرنده (Saoirse Ronan ، همان تصویر جنجالی نوجوان) ، بی صبرانه قصد خود را برای فرار از فارغ التحصیلی ابراز می کند از ساکرامنتوی خاموش او حرکت کند و “در آنجا که فرهنگ است” به ساحل شرقی برود.

بیشتر بخوانید : 28 فیلم برتر در حال حاضر Netflix

بعداً ، او شهر خود را به عنوان “غرب میانه کالیفرنیا” مورد تمسخر قرار خواهد داد و زحمت اصلاح شخصی را که فکر می کند اهل سانفرانسیسکو است ، نخواهد داد.

در همین حال ، ماریون (لوری متکالف از شهرت تلویزیونی “Rosanne” ، ادعای خود را در تالار مشاهیر مادر فیلم) به عنوان یک پرستار روانپزشکی با فشار ، پرخاشگری منفعلانه مادر را به سطوح جدیدی می رساند. وی پس از اخراج شوهرش که مجبور به کار در دو شیفت شد ، تلاش کرد لیدی برد را در یک موسسه ارزان قیمت در داخل کشور بفروشد ، اما نتیجه ای نداشت.

فشار دیدگاه های متناقض آنها ، که از ترس ابراز محبت ناشناخته و گمراه کننده آگاه می شوند ، انرژی است که یکی از قصه های بزرگسالانه با هدایت زنانه از دوران طلایی جان هیوز را هدایت می کند.

تعجب آور نیست که در همه جا پژواک های ظریف “Pretty in Pink” وجود دارد ، از نه یک بلکه دو لباس جنگلی به رنگ صورتی و یک جفت خواستگار نامناسب گرفته تا پدری که خوش شانس است (نمایشنامه نویس تریسی Letts) و یک سری پیرمردهای پاپ در موسیقی متن فیلم (آلانیس موریست و باند دیو متیوز بزرگ به نظر می رسند).

فیلم سنت ماد
بیشتر بخوانید

فیلم لیدی برد

فیلم لیدی برد

بیشتر بخوانید : فیلم احمد جوان

همچنین این یکی از بهترین کارگردانی انفرادی است که توسط یک بازیگر در حافظه اخیر ساخته شده است. گرتا گرویگ در متن نیمه زندگینامه ای خود که به سال آخر لیدی برد در دبیرستان کاتولیک نسبتاً مترقی او می پردازد ، به سختی یک گام غلط برداشته است.

گرچه ممکن است او قسمت هایی از خودش را در فیلمنامه های مشترک “Frances Ha” و “Mistress America” ​​ریخته باشد ، اما در اینجا اصالت خاصی وجود دارد که قابل انکار نیست.

فیلم او می تواند مانند یک درام مستقل احساس شود اما قدرت آن مانند یک فیلم جریان اصلی است. بخشی از این امر ناشی از این است که گرویگ در شخصیت های فرعی خود با کنجکاوی های شگفت انگیز و جزییات گفتن ضمن نشان دادن سلیقه استثنایی در انتخاب بازیگران ، رنگ آمیزی کرده است.

به نوعی ، او Oscar It Boy سال گذشته ، “Manchester by the Sea” Lucas Hedges و پسر بالقوه Oscar It امسال ، “Call Me by Your Name’s” را به عنوان لیدی پرنده خرد کرده است.

بیشتر بخوانید : فیلم رودخانه سرخ

داستان فیلم لیدی برد

اما هیچ چیز BFF جولی (پر جنب و جوش Beanie Feldstein ، یک یافته واقعی) را لرزاند ، سوت و شماری از اعداد که بیش از معلم زیبای مرد ریاضی خود قمر می زند. فکر نمی کنم امسال صحنه دیگری وجود داشته باشد که من بیشتر از تماشای لیدی برد و شوخ طبعی اش در حالی که به یک جعبه ویفرهای مشترکی می گرسیدم ، انگار که آنها چیپس سیب زمینی هستند ، بیشتر لذت می برم.

بهترین تلاش های آسمانی خود را برای اجرای عدالت نسبت به سخنان گرویگ انجام می دهند ، جانبازانی مانند لوئیس اسمیت به عنوان یک راهبه فهمیده و متخصص آگوست ویلسون استفان مک کینلی هندرسون به عنوان یک کشیش افسرده.

البته MVP اینجا رونان است که لیدی برد در فیلم “بروکلین” به همان اندازه که از لس شیرین ایرلندی اش فاصله دارد. تختخواب با یک کار نامنظم رنگ قرمز قرمز ، ضعف آکنه و حساسیت شیک در مغازه های صرفه جویی ، او متفکر و تکان دهنده ، تیزبین و ساده لوح است.

فیلم دروازه های بهشت
بیشتر بخوانید

فیلم لیدی برد

معرفی فیلم لیدی برد

در یک لحظه لیدی برد اعلام کرد که “قسمت یادگیری دبیرستان به پایان رسیده است.” و با این وجود ، هنوز چیزهای زیادی برای جذب بکر بودن ، تقلب در مسابقه ها ، استقرار در گروه کر در یک تولید در یک کلوپ درام وجود دارد ، پسری را که به وضوح احساس خاصی نسبت به شما ندارد ، جدا و جدا کنید جسد دوست خود را جبران کنید و بفهمید که استعمال دخانیات و مشروبات الکلی تمام آن چیزهایی نیست که در آن شکسته شده اند.

بله ، “لیدی برد” گاهی اوقات خیلی اپیزودیک و واضح است – مانند زمانی که قهرمان ما در هجدهمین سالگرد تولد خود تصمیم به خرید سیگار ، بلیط خراش قرعه کشی و یک مجله Playgirl می گیرد فقط به این دلیل که اکنون از نظر قانونی این کار را می کند.

بیشتر بخوانید :‌ فیلم بانوی حوا

اما پس از آن چنین حساسیت هایی به عنوان یک دیدار مجدد و یک خداحافظی فراموش شده وجود دارد که احساس اصیل دارد. “لیدی برد” ممکن است عالی نباشد ، اما بسیاری از دکمه های احساسی مناسب را برای من لمس کرد. در مورد Gerwig ، من نمی توانم صبر کنم ببینم دفعه بعد پشت دوربین چه چیزی را می پزد.

اشتراک گذاری

نویسنده و منتقد سینما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دوازده + 8 =