صفحه اصلی > نقد فیلم و سینمای ایران : نقد فیلم سه کام حبس | ناقص اما شریف
ads

نقد فیلم سه کام حبس | ناقص اما شریف

فیلم سه کام حبس

چه چیزی برای یک بازی اجتماعی مفید است؟ شما می توانید با فیلمنامه خوب فیلم بسازید، اما در این راه عاقبت به خیر نمی شود. شاید برعکس. گاهی اوقات با اسناد ناامیدکننده ای مواجه می شویم که رهبر مهمی دارند. فیلم سه کام حبس روی طناب محکمی بین این دو برج بلند راه می رود.

ساخته متفاوت سامان سالور که شاید مهم ترین فیلم کارنامه کارگردانی او باشد، کارگردانی قابل قبول و بازی بی نظیری دارد، اما فیلمنامه او پر از مشکلات بزرگ و کوچک است و در نهایت نمی تواند دغدغه اصلی فیلم سه کام حبس را به طور کامل برطرف کند.

درام های اجتماعی بخش مهمی از سینمای ایران را تشکیل می دهند. نه تنها مردم از تماشای آن لذت می برند، بلکه شرایط ساخت و توسعه آن بهتر از سایر ژانرها است. اما درام اجتماعی ایرانی به دو گروه کاملا متفاوت تقسیم می شود. گروه اول سعی کردند با استفاده از ابزارهای سینمایی فیلم های خود را برای مخاطبان مردمی تماشایی کنند، اما گروه دوم نیازی به چنین تغییراتی نمی دیدند. از این رو کارگردان تمام تلاش خود را برای رساندن حرف هایش به فیلم معطوف کرد. برای گروه دوم بازیگران سینما، رضایت شخصی آنها از کاری که خلق می کنند، مهمتر از موفقیت فیلم در گیشه است.

فیلم سه کام حبس

انتخاب های سخت و سخت سامان سالور در فیلم سه کام حبس بخشی از دلایل شکست فیلم اوست. اما این واقعیت که او نمی داند تولیدش باید یک درام اجتماعی ضعیف باشد یا یکی از آن فیلم هایی که مسائل اجتماعی را بخشی از جذابیت داستان می کند، بزرگترین نقص فیلم نیست. بزرگترین مشکل فیلم سه کام حبس این است که به نوشته آن توجه نمی کند.

داستان عالی که زیر بار شخصیت‌پردازی بد نابود خواهد شد

البته فیلم سامان سالور فیلمی نجیب و پرتلاش است. کاری که او انجام داد تقریباً یکی از متنوع ترین فیلم های تخریب انکارناپذیر مواد مخدر در سینمای ایران است و به هیچ وجه به کلیشه های این زیرژانر خسته کننده نمی پردازد. سالور همچنین فیلم سه کام حبس را نوشت و به او فرصتی داد تا هماهنگی بیشتری در داستان خود ایجاد کند. اما مشکل اصلی فیلم از جایی شروع می شود که شخصیت پردازی خود را فراموش می کند و تصمیم می گیرد با سرعتی باورنکردنی به موضوع اصلی خود حمله کند.

نقد فیلم ابد و یک روز | معنا باختگی پرسوناژهای لنگ در هوا
بیشتر بخوانید

سالور داستان خانواده‌ای سه نفره را روایت می‌کند که در بیرون به سختی زندگی می‌کنند تا آرامش واقعی پیدا کنند. زن و شوهری که شبانه روز در کار و شغل خود کار می کنند تا تنها فرزندشان فردا روز روشنی داشته باشد. آنها خانه ای قدیمی و پوسیده دارند که همه جا آسیب دیده است، اما رویای تصاحب خانه در حال ساخت آنها را زنده نگه می دارد. اما ما اطلاعات دقیقی در مورد زندگی آنها نداریم و فیلم سعی نمی کند این را به ما نشان دهد. برعکس، به سرعت به نمادگرایی تبدیل می شود. سکام هابز از ابتدای فیلم حرف های زیادی برای گفتن دارد.

تمامی سکانس های فیلم سه کام حبس به رنگ خاکستری و صورتی فیلمبرداری شده اند. واقعیتی که سالور آن را تأیید کرده است. کارگردان با نمایش خانه قدیمی آنها سعی کرده ساختار ویران شده زندگی شخصیت های اصلی را نجات دهد. تلاش مذبوحانه آنها برای تربیت فرزندشان نیز بخشی از این نشانه است. اینکه زنی از ترس شوهرش مخفیانه سیگار می کشد اما نمی داند چه چیزی را از مرد پنهان کند.

فیلم سه کام حبس

زیو به زیبایی پنهان کاری وحشیانه افراد جامعه را نسبت به مشکلات جامعه خود به مخاطب نشان می دهد. در سکانس هایی که پیرمرد به خانه می آید، کارگردان تمام تلاش خود را کرده است تا با ظاهر مشکلات پنهان شخصیت هایش هماهنگی داشته باشد. اتفاقی که یکی از نمادهای شاخص فیلم را به ذهن متبادر می کند.

محسن تنابنده بدون شک متنوع ترین اجرای خود را در فیلم سه کام حبس ارائه می کند. اما این روند متفاوت تقریباً هیچ ریشه ای ندارد. به عنوان بیننده، ما به سختی زندگی این زوج مبارز را درک می کنیم و فیلم ناگهان ما را از دنیای آرام و بی سر و صدا آنها به دنیایی از تنش بی پایان منتقل می کند.

تنشی که در نگاه اول نیازی به پردازش داستانش ندارد، اما حقیقت این است که فیلمنامه ای که مشکلاتش را به زیبایی ارائه نمی کند، مشکلاتش در روایت تنش باقی می ماند. او در ابتدا مردی سخت کوش است که رابطه خوبی با همسرش دارد اما ناگهان تبدیل به یک فروشنده مواد مخدر می شود که نه تنها از یک بیماری وحشتناک رنج می برد بلکه به مواد مخدر نیز معتاد است.

نقد فیلم خارجی حیوانات شبگرد
بیشتر بخوانید

مشکل اصلی سناریو این است که حتی در به تصویر کشیدن مشکلات شخصیت هایش ضعف های زیادی دارد. پریناز ایزدیار در نقش نسیم که شباهت های زیادی به ظاهرش در فیلم های میتری شش و چریش دارد، مادر جوانی است که از شانه درد به تنگ آمده است، اما فیلم به سختی به مشکلات او پرداخته است. ما او را در بیشتر صحنه‌ها می‌بینیم که سعی می‌کند مشکلات بی‌پایانش را حل کند، در حالی که فیلمنامه می‌توانست هوشمندانه این درگیری‌ها را با احساسات او و پسرش مرتبط کند. اتفاقی که فیلم خیلی سطحی از آن می گذرد.

فیلم سه کام حبس

چرا فیلم‌نامه عجله میکند؟

فیلم سه کام حبس آنقدر سریع داستان خود را تعریف می کند که فراموش می کند داستان خود را توسعه دهد. متین ستوده در نقش «دکتر سماوات» باید ناظری جدی و قانون مدار باشد. اگرچه ستوده تلاش زیادی برای به تصویر کشیدن این حقیقت دارد، اما ضعف نمایش در توصیف شخصیت سماوات، آن را ناتمام می گذارد. فریبا یکی از معدود شخصیت هایی است که در فیلم به درستی با آن برخورد شده است. سمیرا حسن پور (همسر سامان سالور) در فیلم سه کام حبس نقش دکتر را بازی می کند که کم کم با مخاطب روبرو می شود و داستان خودش را تعریف می کند. با این حال، فیلم کمی برای توصیف احساسش ضعیف عمل می کند.

اما فیلم سه کام حبس نگرانی های درستی دارد. در یکی از سکانس هایی که نسیم و فریبا با یکدیگر درگیری شدید دارند، فیلم سرطان هوش شخصیت منحصر به فرد فریبا را نشان می دهد که شاید یکی از جذاب ترین سکانس های سینمای ایران است. فیلم سه کام حبس با اقشار مختلف جامعه ارتباط خوبی دارد و در استفاده از صحنه های بد زیاده روی نمی کند. اما او علاقه ای به مطالعه آنها ندارد.

سامان سالور گفت: فیلم سه کام حبس در مسیر اکران خود باید موانع زیادی را پشت سر بگذارد. نمی دانیم که در جشنواره فجر به دلیل سانسور نمایش داده شده است یا واقعاً توسط سالور ساخته شده است، اما به هر حال حاوی حرف های ارزشمندی است. حقایق ریز و درشتی که فیلمنامه ترسی از دست زدن به آنها ندارد، اما متأسفانه نمی تواند به درستی فاش کند. با وجود شخصیت پردازی ضعیف و داستانی که جزئیات را فراموش می کند، با عنوانی پرمشغله و مجلل روبرو هستیم که می تواند مخاطب را تحت تاثیر قرار دهد.

نویسنده و منتقد سینما شاعر و رمان نویس حدود 15 سال تجربه نوشتن داستان کوتاه , کارگردانی و دستیار کارگردانی. و مدیر مجموعه بامدادی ها.

دیدگاهتان را بنویسید

2 × 3 =