امروز برابر است با :30 خرداد 1400
تابلوی شام آخر

تحلیل تابلوی شام آخر

تحلیل تابلوی شام آخر

تابلوی شام آخر – توسط لئوناردو داوینچی در سال 1495 ، لئوناردو داوینچی کاری را شروع کرد که به یکی از تأثیرگذارترین آثار هنری تاریخ تبدیل شد – تابلوی شام آخر

تابلوی شام آخر تعبیر بصری لئوناردو از واقعه ای است که در هر چهار انجیل (کتاب های عهد جدید مسیحی) روایت شده است. عصر قبل از آنكه یكی از شاگردانش به مسیح خیانت كند ، او آنها را دور هم جمع كرد تا غذا بخورند ، به آنها گفت كه می داند چه می آید و پاهایشان را می شویند (یك نماد اینكه همه در زیر نظر خداوند برابرند). هنگامی که آنها با هم غذا می خوردند و می نوشیدند ، مسیح به یاد او دستورالعمل های صریحی در مورد نحوه خوردن و آشامیدن در آینده به شاگردان داد. این اولین جشن شادباشی بود ، آیینی که هنوز هم برگزار می شد.

به طور مشخص ، تابلوی شام آخر چند ثانیه بعد از این داستان را پس از اینکه که یک شاگرد قبل از طلوع آفتاب به او خیانت می کند ، انداخت ، به تصویر می کشد و هر دوازده نفر در درجات مختلف وحشت ، عصبانیت و شوک به اخبار واکنش نشان داده اند.

لئوناردو روی چنین نقاشی بزرگی کار نکرده و هیچ تجربه ای در محیط نقاشی دیواری استاندارد نقاشی دیواری نداشته است. این نقاشی با استفاده از رنگدانه های آزمایشی مستقیماً روی دیواره گچ خشک ساخته شده است و برخلاف نقاشی های دیواری ، که رنگدانه ها با گچ مرطوب مخلوط می شوند ، به خوبی آزمایش زمان را تحمل نکرده است. حتی قبل از اتمام آن مشکلاتی در رنگ آمیزی رنگ دیوار وجود داشت و لئوناردو مجبور شد آن را تعمیر کند. در طول سال ها ، آن خراب شده ، بمب گذاری شده و دوباره خراب شده است. امروز احتمالاً ما در حال بررسی بسیار کمی از نسخه اصلی هستیم.

بیشتر بخوانید:رامبراند کیست

بیشتر علاقه اخیر به نقاشی مربوط به جزئیات پنهان شده در نقاشی بوده است ، اما در جهت جلب توجه به این جزئیات “پنهان” ، بیشتر مردم حس باورنکردنی چشم انداز نمایش داده شده در اثر را از دست می دهند. زاویه دید تیز دیوارها در داخل تصویر ، که به دیوار پشت به ظاهر دور اتاق و پنجره هایی که تپه ها و آسمان فراتر از آن را نشان می دهد ، بازمی گردد. نوع روز نشان داده شده از طریق این پنجره ها به احساس آرامشی که در مرکز قطعه ، اطراف شکل مسیح قرار دارد ، می افزاید.

تحلیل نقاشی مرد ویترویوسی
بیشتر بخوانید

چیدمان تابلوی شام آخر

تابلوی شام آخر

لئوناردو ساخت چشم انداز تابلوی شام آخر را متعادل کرد به طوری که نقطه محو آن بلافاصله در پشت معبد راست مسیح قرار دارد و به مکان فیزیکی مرکز یا sensus communis مغز او اشاره می کند. او با کشیدن یک رشته در جهت شعاعی از این نقطه ، انتهای جدول ، خطوط کف و لبه های متعامد شش ستون صندوقچه سقف را مشخص کرد. از لبه راست و / یا چپ خط افق ، او خطوط مورب را به سمت گوشه های صندوق کشید و نقاط را برای خطوط افقی 12 ردیف صندوقچه تعیین کرد.

لئوناردو به خاطر عشق به تقارن بسیار مشهور بود. در تابلوی شام آخر او ، طرح تا حد زیادی افقی است. جدول بزرگ در پیش زمینه تصویر با تمام شکل های پشت آن دیده می شود. این نقاشی عمدتا متقارن است با همان تعداد شکل در هر دو طرف عیسی. نمودار فوق نشان می دهد که چگونه پرسپکتیو Last Super با مجموعه ای از علائم در نقاط کلیدی که جنبه های معماری ترکیب و موقعیت شکل ها را برجسته می کند ، تهیه شده است.

10 واقعیتی که ممکن است در مورد شاهکار تابلوی شام آخر بدانید.

1. چه کسی در ” تابلوی شام آخر “


2. راز ” تابلوی شام آخر”

تابلوی شام آخر یک صحنه مذهبی بسیار محبوب است که توسط بسیاری از هنرمندان مشهور نقاشی شده است. برخلاف هنرمندان قبل و بعد از او ، لئوناردو داوینچی ترجیح داد برای Jusus Christ هاله نگذارد. بسیاری از مورخان هنر معتقدند که لئوناردو داوینچی به طبیعت اعتقاد دارد نه به خدا. از نظر لئوناردو ، طبیعت خداست ، بنابراین او با هر شخصیت از نقاشی های دیواری به عنوان افراد عادی رفتار می کند.

3. ” تابلوی شام آخر ” یک آزمایش ناموفق است.

برخلاف نقاشی های دیواری سنتی ، که استادان دوره رنسانس روی دیوارهای گچی مرطوب نقاشی می کردند ، داوینچی با آزمایش رنگ روی یک دیوار گچی خشک و مهر و موم شده در صومعه سانتا ماریا دل گرازی در میلان ، ایتالیا. با این وجود آزمایش ناموفق بود ، زیرا رنگ به درستی نمی چسبد و فقط چند دهه پس از پایان کار شروع به پوسته پوسته شدن می کند.

تحلیل نقاشی تعمید مسیح
بیشتر بخوانید

4- نمک ریخته نمادین است.

گمانه زنی ها در مورد نمادگرایی در آثار هنری فراوان است. به عنوان مثال ، بسیاری از محققان در مورد معنای ظرف نمک ریخته شده در نزدیکی آرنج یهودا بحث کرده اند. نمک ریخته شده می تواند نشان دهنده بدشانسی ، ضرر ، دین یا مسیح به عنوان نمک زمین باشد.

بیشتر بخوانید: بهترین فیلم های میشل ویلیامز

5. مارماهی یا شاه ماهی؟

دانشمندان همچنین در مورد انتخاب غذا توسط داوینچی اظهار نظر کرده اند. آنها در مورد ماهی بودن روی میز شاه ماهی یا مارماهی بحث می کنند زیرا هر کدام معنای نمادین خاص خود را دارند. در ایتالیایی کلمه مارماهی “aringa” است. کلمه مشابه “arringa” به معنی تلقین است. در گویش ایتالیایی شمالی ، کلمه شاه ماهی “renga” است ، که همچنین کسی را که دین را انکار می کند توصیف می کند. این متناسب با پیش بینی کتاب مقدس عیسی مسیح است که رسول او پیتر شناخت او را انکار می کند.

6. داوینچی از چکش و میخ برای کمک به او برای دستیابی به دیدگاه یک نقطه ای استفاده کرد.

آنچه شاهکار را بسیار چشمگیر می کند زاویه دیدی است که از روی آن نقاشی شده است و به نظر می رسد بیننده را به آن دعوت می کند درست وارد صحنه دراماتیک شوید. برای رسیدن به این توهم ، داوینچی میخی را به دیوار چکش زد ، سپس رشته ای به آن بست تا نشانه هایی ایجاد کند که به او کمک می کند تا زوایای نقاشی را هدایت کند.

7. نقاشی دیواری موجود 100٪ کار داوینچی نیست.

در پایان قرن بیستم ، مرمتگر پانین برامبیلا بارسیلون و خدمه اش با اتکا به عکس های میکروسکوپی ، نمونه های هسته ای ، رفلکتوسکوپی مادون قرمز و سونار لایه های اضافه شده رنگ را از بین بردند و اصل را با بیشترین دقت بازگرداندند. منتقدان معتقدند که تنها کسری از نقاشی که امروز وجود دارد ، کار لئوناردو داوینچی است.

8- سه نسخه اولیه از نسخه اصلی موجود است.

سه دانش آموز داوینچی ، از جمله جیامپیترینو ، در اوایل قرن شانزدهم نسخه هایی از نقاشی او را ساختند. جیامپیترینو نسخه ای تمام عیار را تهیه کرد که اکنون در آکادمی سلطنتی هنر لندن است. این نقاشی رنگ روغن روی بوم منبع اصلی آخرین مرمت این اثر بود. نسخه دوم آندره سولاری در موزه لئوناردو داوینچی بلژیک است در حالی که نسخه سوم سزار دا سستو در کلیسای Saint Ambrogio در سوئیس است.

بیشتر بخوانید: بهترین سریال های خارجی

9. این نقاشی همچنین یک امتیاز موسیقی است.

تحلیل نقاشی مونالیزا
بیشتر بخوانید

طبق گفته موسیقیدان ایتالیایی جیووانی ماریا پالا ، داوینچی نت های موسیقی را در ” تابلوی شام آخر ” گنجانید. در سال 2007 ، پالا یک ملودی 40 ثانیه ای از نت هایی که گفته می شود در صحنه پنهان شده بودند ، ایجاد کرد.

10. نقاشی قربانی غفلت و سواستفاده شده است.

در سال 1652 ، ساکنان صومعه در جدیدی از دیوار نقاشی را که در حال خراب شدن است ، بریدند ، که تکه ای از آثار هنری را نشان می داد که پای عیسی را نشان می داد. در اواخر قرن هجدهم ، سربازان ناپلئون بناپارت منطقه را به اصطبل تبدیل کردند و با پرتابه ها به دیوار آسیب بیشتری وارد کردند. در طول جنگ جهانی دوم ، نازی ها صومعه را بمباران کردند و دیوارهای اطراف آن را به آوار تبدیل کردند.

بیشتر بخوانید: بهترین مینی سریال های نتفلیکس

پایان مقاله تحلیل تابلوی شام آخر

نویسنده و منتقد سینما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 × سه =