نویسنده : گاهی میگوییم «برای پیشرفت شغلی کوچ میخواهم»، اما در گفتوگوی دقیقتر معلوم میشود مدتهاست خواب، تمرکز و روابطمان زیر فشار است. هر دو موضوع مهماند؛ فقط نوع کمکی که برای هرکدام مناسب است یکی نیست.
فرسودگی را با بیانگیزگی اشتباه نگیریم
وقتی انرژی کم شده، توصیه به هدفگذاری بیشتر همیشه کمککننده نیست. بهتر است ببینیم فشار از کجا میآید، چقدر ادامه داشته و چه اثری بر خواب، تمرکز و روابط گذاشته است. در گفتوگوی حرفهای میتوان هم شرایط محیط کار را دید و هم تجربه فرد را؛ همه بار تغییر را نباید بر دوش یک نفر گذاشت. انتخاب میان کوچ و مشاور نیز با همین بررسی دقیقتر میشود.
یک مدیر ممکن است تصور کند اگر برنامه روزانهاش را منظمتر کند همه چیز حل میشود. اما اگر حجم کار و انتظارهای محیطی غیرواقعی باشند، برنامه شخصی بهتنهایی کافی نیست. در گفتوگوی کوچینگ میتوان درباره اولویتها، مرزبندی و گفتوگو با تیم فکر کرد؛ در مشاوره نیز میتوان اثر فشار طولانی بر حال و عملکرد فرد را بررسی کرد. گاهی هر دو مسیر در زمانهای متفاوت مفیدند. پیش از هر جلسه خوب است روشن باشد برای چه موضوعی آمدهاید و چه انتظاری از آن متخصص دارید.
برای همین موقعیت، بهتر است پیش از جستوجوی نام یک خدمت، روایت کوتاهی از روزمره خود بنویسیم: چه چیزی اتفاق میافتد، کجا تکرار میشود و چه اثری روی تصمیمهایمان میگذارد؟ در مثال اگر مسئله اصلی طراحی مسیر ارتقای شغلی است نیز صرف عنوان مسئله کافی نیست. جزئیات و هدف گفتوگو تعیین میکنند کدام مسیر مناسبتر است. نوشتن این چند جمله نه برچسبزدن به خودمان است و نه تشخیص؛ راهی است برای اینکه در جلسه اول، وقت بیشتری صرف اصل موضوع شود.
یک معیار دیگر، نتیجهای است که واقعاً انتظار داریم. اگر میخواهیم گزینههای یک تصمیم را ببینیم، میتوانیم محدودیتها، منابع و قدمی را که در اختیارمان است مشخص کنیم. اگر میخواهیم درباره تجربههای آزاردهنده، رابطه یا حال روانمان حرف بزنیم، باید فردی را انتخاب کنیم که در همان حوزه آموزش و صلاحیت دارد. لازم نیست از ابتدا همه چیز را بدانیم. پرسیدن درباره شیوه کار متخصص و بازبینی تناسب بعد از جلسه نخست، بخشی عادی از انتخاب مسئولانه است.
برای روشنشدن مسیر، سه چیز را از هم جدا کنید: موضوعی که میخواهید دربارهاش حرف بزنید، نتیجهای که از گفتوگو انتظار دارید و شرایط عملی برگزاری جلسه. ممکن است موضوع واحد باشد اما انتظارها متفاوت باشند. کسی میخواهد فرصت فکرکردن درباره انتخابهایش داشته باشد؛ دیگری به بررسی حرفهای نشانههای روانشناختی نیاز دارد. با یک جمله کوتاه شروع کنید و اگر در طول گفتوگو موضوع عوض شد، آن را صریح بگویید. متخصص خوب نیز باید بتواند توضیح دهد آیا این درخواست در حوزه کار او هست یا خیر.
پیش از انتخاب، مسئله را از انتظارمان جدا کنیم
اگر مسئله اصلی طراحی مسیر ارتقای شغلی است، کوچ میتواند با سؤال و پیگیری به ساختن اقدام کمک کند. وقتی موضوع به رنج روانی مداوم مربوط است، ارزیابی توسط روانشناس یا مشاور مناسبتر خواهد بود. اگر هنوز مطمئن نیستید از کجا شروع کنید، فهرست موضوعهای مشاوره روانشناسی آنلاین کمک میکند مسیرهای مرتبط را ببینید؛ این فهرست جای ارزیابی فردی را نمیگیرد.
کوچینگ در چه موقعیتی به کار میآید؟
در کوچینگ آنلاین محور گفتوگو روشنکردن هدف، سنجیدن انتخابها، طراحی قدم بعدی و پیگیری آن است. کوچ قرار نیست تشخیص پزشکی بدهد یا نتیجهای را تضمین کند. وقتی مسئله بیشتر به اضطراب، خلق، خواب، رابطه یا رنج پایدار مربوط است، باید حوزه تخصصی مناسب آن بررسی شود.
یک پرسش برای شروع گفتوگو
کدام بخش مسئله فوریتر است و در چه زمینهای به تخصص حرفهای نیاز دارم؟ پاسخ لازم نیست کامل باشد. حتی چند جمله درباره موقعیت واقعی، ترجیح جلسه آنلاین و انتظار از متخصص، انتخابها را روشنتر میکند.
در انتخاب متخصص، به مرز حرفهای او توجه کنیم و انتظار درمان را از کوچ نداشته باشیم. در همگزین ابتدا موضوع و ترجیح خود را توضیح میدهید، سپس چند متخصص متناسب همراه با دلیل پیشنهاد میشوند و انتخاب نهایی با شماست.
