نویسنده : نام انگلیسی: فیلم They Will Kill You
نام فارسی: فیلم آن ها تو را خواهند کشت
محصول: ۲۰۲۶ – کشور آمریکا، کشور کانادا، آفریقای جنوبی
ژانر: کمدی، اکشن، دلهره
ردهی سنی: ۱۶+
امتیاز: ۰ از ۴
نقد فیلم آن ها تو را خواهند کشت
سینمای دلهره در سینمایی که خودش بیمرز محسوب میشود، یکی از ژانرهای بیمرز و نهایت در این هنر است. هر فیلمسازی با هر نگرشی بهراحتی میتواند در این ژانر قصهاش را تصویر کند. «کریل سوکولوف» روسی در جدیدترین اثر خود سعی دارد با تلفیق کمدی، اکشن و دلهره در کنار تکنیکهای تصویربرداری در محیط داخلی مخاطب را دعوت به یکی از آثار دلهرهی ماورائی و اکشنی هیجانانگیز کند و در این میان با ضربآهنگی بالا موقعیتهای کمدیاش را خلق کند.
سوکولوف در هیچکدام از این مسیرها موفق نیست. ضربآهنگ بالایی که او به اثر خود داده و قرار است طی یک شب دو خواهر از دست ابلیس رهایی یابند، اثرش را بیشتر شبیه یک تئاتر روحوضی در سالنی ارزان کرده است. ابتدا باید گفت که بازی بازیگری چون «زاسی بتس» نه با ضربآهنگ روایت هماهنگ است و نه حتی قرار است مخاطب را درگیر اکشنی پرهیجان کند. این بازیگر آلمانی-آمریکایی یک یا دو گام عقبتر از روایت در هیجان و اکشن است و همین سکتهی بازیگری او باعث میشود تعجیلهایی که به اکت خود میدهد، بیش از هر چیزی باعث کسالت و بریدن مخاطب از کل روایت شود.
دلهرهی فیلم آن ها تو را خواهند کشت نیز حرفی برای گفتن ندارد. تکنیکهای نورپردازی، طراحی صحنه و حتی در برخی نقاط تصویربرداری اثر نیز به کمک دلهرهی لنگان و زیرژانری این اثر نمیآیند. سوکولوف در این روایت بهگونهای عمل میکند که گویی فقط قصد دارد در برخی نقاط داستان اسپلتری خونافشان را تصویر کند و در نقاطی با تعلیقات پیدرپی مخاطب را درگیر دلهرهای ماورائی کند.
از سویی دیگر او نیمنگاهی هم به اثر سوسپیریای داریو آرجنتو داشته و سعی کرده از طریق ساختمان مسکونی «ویرجیل» به آن اثر هم ادای دین کند! اما در این فیلم هیچکدام از این قطعات به یکدیگر چفت نمیشوند و در نهایت با اثری مواجه میشویم که از ابتدا تا انتها حتی برای لحظهای قادر نیست دنیایش را خلق کند. در آثار دلهره و شاید هر اثری در هر ژانری مهمترین اصلی ورودیهای قابل اعتنا برای مخاطب در پذیرش دنیای خلقشده توسط کارگردان است.
بارها در مرورهای مختلف این را بیان کردهایم که اگر کارگردان بتواند دنیای خود را برای مخاطب علاقهمند به این ژانر و هر ژانر دیگری بهخوبی و بر اساس منطق داستانی خود خلق کند، پس از آن مخاطب با هر تغییری در این دنیا همراه میشود و حتی نسبت به اتفاقاتی که کاراکترها را درگیر میکنند واکنشی مناسب نشان میدهد. اما در این اثر کاراکتر «ایژا» از همان ابتدا مخاطب را از فیلم آن ها تو را خواهند کشت فراری میدهد و در ادامه با اکتهای غلوشدهی بازیگر نقش اول این انفصال بیشتر و بیشتر نیز میشود؛ تا جایی که حتی ممکن است بسیاری از مخاطبان دیگر میلی به ادامهی تماشای اثر نداشته باشند.
سوکولوف در اثر خود گاهی از تکنیکهایی بهره میبرده که هیچ ربطی به فرم بصری اثرش ندارند. بهطور مثال در برخی از نقاط و بهخصوص در میان راهروهای زیرزمینی از دالیزوم استفاده میکند. زمانی که این صحنهها را چندبار مرور میکنیم، گویی کارگردان صرفاً تلاش کرده تا جایی که میتواند در میان این حجم پلانهای بیشترین تکنیکها را استفاده کند تا چشم مخاطب را از کسالتی که شاید خودش هم به آن رسیده نجات دهد. فیلم آن ها تو را خواهند کشت قبل از نمایش توسط کارگردان روس چندین و چند بار هنگام پیشتولید و پستولید کشته شده است و آنچه میبینیم چیزی جز لاشهای بیجان نیست.
