نویسنده : گرگینههای عروسکی
نام انگلیسی: فیلم A Werewolf in England
نام فارسی: فیلم گرگینه در انگلستان
محصول: ۲۰۲۰ کشور انگلستان
امتیاز ۰ از ۴ – 〇〇〇〇
نقد فیلم گرگینه در انگلستان
ژانر دلهره در زیرژانرهای خود به تقابل با موجوداتی خیالی میگذرد و از آن نمونه میتوانیم به خونآشامها و گرگینهها اشاره کنیم. هر دوی این موجودات در آثار مختلفی که به تاریخ سینما قدمت دارند، بخش جداییناپذر این ژانر بودهاند. این اثر نیز سعی داشته با پرداخت به گرگینهها خود را وارد این زیرژانر کند. همهچیز هم مهیا بوده؛ انگلستان، عمارتی قدیمی، جنگل و شب.
اما چیزی که کم داشته هوش کارگردان و فیلم گرگینه در انگلستان بوده است. از همان سکانس افتتاحیه مخاطب متوجه پایین بودن سطح اثر میشود و دل خود را برای دیدن اثری در خور صابون نخواهد زد. تمام کاراکترهای فیلم گرگینه در انگلستان آبکی هستند و هیچ عمل و عکسالعملی از روی منطق روایی در آنها دیده نمیشود. اینکه کارگردان بخواهد ادعا کند که غلوشدگی در بازی بازیگران را سعی کرده نمود تئاتری ببخشد هم قابل توجیه نیست.
اگر قرار بوده سینما ببینیم، پس اضافه کردن متعلقات تئاتری توجیهناپذیر است. بله، اگر یک کارگردان مؤلف همچون چارلی کافمن چنین ادعایی بکند باورپذیر است، چون او بخشی از اثر خود را از درون تئاتر و نمایش میگذارند تا انتزاع ذهنی مخاطب را چندبرابر کند. اما چنین اثری اگر بخواهد این ادعا را داشته باشد، باید گفت این ردا بر او بزرگ است.
فیلم گرگینه در انگلستان جز نامی که برایاش انتخاب شده هیچ چیز دیگری ندارد. دیالوگهای بیسروته بازیگران و تقلیدهای ناشیانه از کمدی-ابزوردهای بریتانیایی که اصلاً روی فیلم نمینشینند، باعث شده که این اثر نه نشانی از یک کمدی۰دلهره داشته باشد و نه نشانی از یک کار غلوشدهی عمد. هر چه میبینیم تلاشهای بینتیجهی کارگردان برای در مسیر قرار دادن اثر است. چرا حتی نام اثری تجربی را نمیتوان روی این اثر گذاشت؟ چون امکاناتی که برای آن در نظر گرفته شده نشان از آن دارند که فیلم را با هدف فروش در ژانر دلهره ساختهاند و بودجهی ساخت آن مسلماً از یک اثر تجربی و هنری بیشتر است.
بازیگران فیلم گرگینه در انگلستان یکی دیگر از ارکان ضعف این فیلم هستند. گویا کارگردان برخی از آثار مارتین مک دونا و دیگر کارگردانهای بریتانیایی را برای آنها پخش کرده و انتظار داشته آن غلوشدگی در بازی و تهمایههای طنز را در کلام آنها قرار دهد. اما بازیگران نه توانستهاند با کاراکتر خود ارتباط برقرار کنند و نه قادر به آن خواستهی کارگردان شدهاند. به همین علت است که هر عمل آنها در فیلم منجر به دورتر شدن مخاطب از اثر میشود و اگر مخاطبی در میانهی راه فیلم را متوقف کرد، نباید به او خرده گرفت.
