نویسنده : محصول: کشور آمریکا
ژانر: اکشن, درام
نمره: 2 از 4
«فیلم ترمیم» به کارگردانی گای موشه، یک اکشن دو ساعت و بیست دقیقه ای درباره گروهی نظامی است که پس از شکست در کابل، دوباره دور هم جمع می شوند تا یک سرقت بزرگ را عملی کنند؛ سرقتی که این بار قرار است وجهی بشردوستانه هم داشته باشد. فیلم با آیه ای از انجیل متی درباره «جنگ و شایعه جنگ» آغاز می شود و از همان ابتدا نوید اثری جدی و سنگین را می دهد، اما در ادامه نمی تواند به اندازه این شروع قدرتمند ظاهر شود. نتیجه فیلمی است که میان کلیشه های آشنا، لحظات احساساتی و یک پایان خونین و بی ملاحظه سرگردان می ماند.
داستان فیلم ترمیم
داستان با لری، مامور اطلاعاتی با بازی لیام نیسون، آغاز می شود که بر عملیات خارج کردن فردی به نام حامد از کابل نظارت دارد. عملیات شکست می خورد و تاکر، با بازی زکری لوی، یکی از نیروهای حاضر در میدان است. تاکر مردی ریشو و زخمی است که آثار ترکش روی صورت عبوسش باقی مانده. لری بعد از شکست عملیات از صحنه خارج می شود و وقتی از او می پرسند «کجا می ری؟»، پاسخ می دهد: «جهنم.»
اگر این دیالوگ قرار بوده تاثیرگذار باشد، چندان موفق نیست؛ حتی خود فیلم هم انگار می داند که این جمله چقدر مصنوعی به نظر می رسد.
داستان چند سال جلو می رود و در آوریل ۲۰۲۲، تاکر را در حال ماهیگیری می بینیم؛ در حالی که آهنگ گروه آل-امریکن ریجکتس پخش می شود. لری حالا احتمالا به آلزایمر مبتلا شده و روی تخت افتاده است. تاکر به ملاقاتش می رود و لری در میان حرف های آشفته اش از میلیون ها دلار پول می گوید که در هتل تهران مخفی شده است.
همین اطلاعات کافی است تا تاکر بار دیگر سراغ رفقای قدیمی اش برود و آنها را برای یک ماموریت تازه دور هم جمع کند. اما نقشه این بار فقط یک سرقت نیست. آنها می خواهند همزمان گروهی از زنان را نیز از ایران خارج کنند؛ چون فیلم، ایران را کشوری معرفی می کند که زنان در آن سرکوب می شوند.
فیلم ترمیم و کلیشه های اکشن
مشکل اصلی اینجاست که تقریبا هیچ کدام از این اتفاقات آن طور که باید جذاب از کار درنمی آیند. فیلم به جای اینکه شخصیت هایش را به شکلی ملموس و باورپذیر شکل دهد، بیشتر به کلیشه های آشنای ژانر تکیه می کند. دیالوگ هایی مانند «وارد شدن آسونه، بیرون اومدن سخته» یا «من به تو جواب پس نمی دم، سرهنگ! برو با کنگره مطرحش کن» بیشتر از آنکه شخصیت ها را تعریف کنند، یادآور همان جمله های آشنایی هستند که بارها در فیلم های اکشن شنیده ایم.
حضور لیام نیسون نیز انتظارات خاصی ایجاد می کند. وقتی بازیگری با این سابقه در چنین فیلمی ظاهر می شود، طبیعی است که منتظر باشیم مهارت های ویژه و توانایی های همیشگی او در مرکز ماجرا قرار بگیرد. اما «فیلم ترمیم» خیلی زود این انتظار را از بین می برد و نیسون عملا نقش چندان پررنگی در ادامه داستان ندارد.
نقد فیلم ترمیم؛ سرقتی که از آب درنمی آید
فیلم تلاش می کند چند ژانر مختلف را همزمان با هم ترکیب کند. از یک طرف با یک داستان رفاقتی طرفیم، از طرف دیگر فیلم می خواهد یک سرقت هیجان انگیز باشد و در نهایت هم خودش را به عنوان یک تریلر سیاسی و ژئوپلیتیک بین المللی مطرح می کند.
اما در هیچ کدام از این زمینه ها کاملا موفق نیست. رابطه میان شخصیت ها عمق لازم را پیدا نمی کند، نقشه سرقت آن جذابیتی را که باید ندارد و وجه سیاسی داستان هم نمی تواند به نتیجه ای قانع کننده برسد.
زکری لوی نیز، با وجود تلاش هایی که طی بیش از ۱۵ سال گذشته برای پیدا کردن جایگاهی مناسب در سینما داشته، نمی تواند به تنهایی وزن فیلم را تحمل کند. البته مشکل لزوما از او نیست؛ مسئله این است که فیلمنامه اساسا بار مشخص و قدرتمندی برای حمل کردن در اختیار او نمی گذارد.
در این میان، بازیگران جوان و کاریزماتیکی مثل کوئینسی آیزایا و لارا ولف نیز در داستانی که نمی داند دقیقا می خواهد چه باشد، سرگردان باقی می مانند.
«فیلم ترمیم» در نهایت می خواهد هم یک فیلم اکشن باشد، هم داستانی درباره رفاقت، هم یک فیلم سرقت و هم تریلری درباره مسائل سیاسی و ژئوپلیتیک. اما این ترکیب به جای اینکه به اثری چندلایه و جذاب منجر شود، فیلم را سنگین، کند و پراکنده کرده است.
حتی پایان بندی خونین فیلم هم نمی تواند ضعف های آن را جبران کند. در نهایت، «فیلم The Fix» بیش از آنکه یک فیلم اکشن به یادماندنی باشد، اثری است که میان چند ایده و چند ژانر مختلف گرفتار شده و در هیچ کدام به مقصد نمی رسد.
