نویسنده : از این به بعد ترس همیشه با تو خواهد بود
نام انگلیسی: فیلم Time To Hunt
نام فارسی: فیلم زمان شکار
محصول: ۲۰۲۰ کشور آمریکا
امتیاز: ۳ از ۴ – 〇⬤⬤⬤
نقد فیلم زمان شکار
فیلم زمان شکار با صدای دو پسر جوان آغاز میشود. آنها از ارزش پول صحبت میکنند و اینکه سه پیراهنِ مارکدار کرهای فقط یک دلار ارزش دارد. این مکالمه در حین خرید از یک مغازه بین آنها شکل میگیرد و با خروج آنها از این مغازه دوربین دنیای جدیدی را به ما نشان میدهد.
دوربین روی خیابان پر از مه کمی تأمل کرده و سپس آهستهآهسته با بالارفتن تصویر ما با ساختمانهای خاکستری و بزرگی روبهرو میشویم که صفحههای نمایش بزرگی —که در حال پخش احتمالاً تبلیغات هستند— را نشان میدهد. نوع فیلمبرداری در سکانس ابتدایی و بعد از آن در تیتراژ آغازین نشاندهندهی فیلمی مهیج است.
تیتراژ با نماهای مختلف از شهری حرف میزند که دچار مردگی و نابودشدهگیست؛ همان پادآرمانشهر. ساختمانهای پوسیده و خالی، ماشینهای لوکس کثیف و خیابانهایی خلوت. انسانهایی معترض و اعتراضاتی با پلاکاردهای گوناگون. در سکانسی دیگر از فیلم زمان شکار نشان داده شدن نمایی از بالا از شهری که تنها معدود ساختمانهایاش برق دارند و معدود کارخانههایاش دود سیاه و کثیفی را از خود خارج میکنند، علاوه بر ترسیم فضای فیلم، نشان از قاببندی موثر فیلم دارد که میتواند بهخوبی بر بیننده اثر گذاشته و او را با فضای داستان همراه کند.
«جون سئوک» پسر جوانیست که حالا بعد از سه سال زندان، آزاد شده است به امید اینکه با پولهایی که سرقت کرده بتواند زندگی خوبی را داشته باشد. اما با خروجاش از زندان با شهری متفاوت و شرایطی متفاوت روبهرو میشود. دوستانش«جانگ هو» و «کی هون» در حین نشان دادن شهر به او، از سقوط ارزش پول کره و رکود اقتصادیای که بر جامعه حکمفرما شده است، حرف زده و اذعان میدارند پولی که با هم سرقت کرده بودیم حالا دیگر ارزشی ندارد.
جون که در زندان به امید همین پول زنده بوده است تا بتواند زندگی رویاییای را برای خود داشته باشد از دوستانش میخواهد تا او را در دزدی از یک کازینو که بهصورت غیرقانونی کار میکند همراهی کنند. او معتقد است دزدی از یک سری خلافکار باعث میشود آنها نگران آمدن پلیس نباشند. اما آنها نمیدانند دزدیدن از این خلافکارها خود آغاز راهیست که پایان شومی را برایشان رقم میزند.
علاوه بر دوربین و فیلمبرداری، موسیقی هم از همان ابتدا خودنمایی میکند. موسیقی در سکانسهای زیادی از فیلم زمان شکار با بیننده همراه است؛ حتی به صورت پسزمینه. موسیقیِ سکانس دزدی از کازینو چنان موثر است که هیجان و اضطراب را به خوبی به بیننده انتقال میدهد و سکانسهای تعقیب و گریز چنان با موسیقی زنده و پویا شدهاند که بیننده شاید تاب نفس کشیدن را به مانند تعقیبشوندگان، نداشته باشد.
اما بهترین سکانسی که میتوان در آن از تعلیقِ رخ داده در فیلم سخن گفت، همان سکانسیست که جون سئوک در یک بار منتظر تماس دوستش است. اما بهناگاه مرد مرموزی را آنطرف بار میبیند. نوع فیلمبرداری و موسیقی و قاب بندی این تصویر نشان از کارگردانی میدهد که اگر با همین ظرافت کار کند آیندهی روشنی را پیش رویاش خواهد دید. بازی «لی جی-هون» در نقش سئوک در این سکانس و البته سکانسهای دیگر هم قابل تأمل است. بازیگران فیلم زمان شکار همه به خوبی از پس نقش خود برآمدهاند.
«یون سانگ هاین» کارگردان کرهای متولد آمریکاست. او بعد از ساخت اولین اثر خود در ژانر درام -شب سیاه- که توانست جوایزی را هم برایش به ارمغان بیاورد، اینبار دست روی ژانری حساستر گذاشته است. فیلم زمان شکار داستانی اکشن است که رگههای درامی از روابط عمیق دوستانهی سه دوست را نیز در خود جای داده است.
داستانی که با پرداخت خوب به شخصیتهایاش و گذاشتن زمان و دقت برای شناساندن آنها به مخاطباناش سعی کرده قدم خود را محکم بردارد و با نشان دادن پایانی آنچنان، راهی را باز گذارد برای ساختن قسمت دوم و یا حتی سوم آن.
