برناردو برتولوچی ( Bernardo Bertolucci ) زاده ۱۶ مارس ۱۹۴۱ – درگذشته ۲۶ نوامبر ۲۰۱۸) کارگردان فیلم و فیلمنامهنویس کشور ایتالیا بود. این فیلمساز از کارگردانان نئورئالیست بهشمار میرود.
او در پانزده سالگی شروع به نوشتن کرد و پس از مدتی برای نوشتن اولین کتابش جایزهٔ Viareggio Premio و چندین جایزهٔ معتبر دیگر نیز دریافت کرد.
سوابق هنری پدر برناردو برتولوچی به او کمک فراوانی کرد. پیر پائولو پازولینی فیلمساز بزرگ ایتالیایی برای انتشار نخستین کتاب برتولوچی کمک فراوانی به او کرد و همچنین در سال ۱۹۶۱ برتولوچی به عنوان دستیار اول پازولینی در فیلم آکاتونه با او همکاری کرد.
از او به عنوان آخرین بازمانده از نسل کارگردانان بزرگ سینمای ایتالیا نام برده میشد که فیلمهایشان در دهههای ۶۰ و ۷۰ میلادی تأثیری آشکار بر دنیای سینما گذاشتند.
سیاست و اجتماع حضوری آشکار در آثار برناردو برتولوچی داشتند و فیلمهایش به خاطر سبک ویژه روایت تحولات اجتماعی و سیاسی بر بستری از روابط انسانی با نگاهی بیپروا شناخته میشدند. او همچنین شاگرد ژان لوک گدار بودهاست.
وی بزرگترین فرزند نینتا جیواناردی معلم و آتیلیو برتولوچی شاعر، تاریخنگار، ادیب و منتقد فیلم بود و همین باعث شد تا برناردو از همان کودکی و نوجوانی در محافل هنری حاضر باشد و به ادبیات و هنر علاقهمند شود.
فعالیتهای هنریاش را در دانشگاه رم آغاز کرد و مدتی بعد اولین رمانش را با کمک پیر پائولو پازولینی فیلمساز بزرگ ایتالیایی منتشر کرد.
سال ۱۹۶۱ در فیلم «باج خور» ساخته پازولینی به عنوان دستیار همکاری کرد و تأثیر حضور این فیلمساز بزرگ در دیدگاه و سبک کارش مشهود باقی ماند.
نخستین فیلمش را هم با داستانی از پازولینی در سال ۱۹۶۲ در سن ۲۱ سالگی به نام «شایعه بیاساس» ساخت. این فیلم موفقیت چندانی برای برتولوچی به همراه نداشت اما با دومین فیلمش «پیش از انقلاب» که در سال ۱۹۶۴ ساخت، مورد توجه قرار گرفت.
در سال ۱۹۶۸ شریک را بر مبنای داستانی از فئودور داستایفسکی ساخت که در جشنواره ونیز و بخش هفته کارگردانان جشنواره کن نمایش داده شد.
دو فیلم بعدی برناردو برتولوچی او را وارد صف اول فیلمسازان ایتالیا کرد. فیلمهایی با مضامینی سیاسی که روایتی جستجوگرانه از ایتالیای دوران فاشیستی و مطالعهای روانشناسانه دربارهٔ آن محسوب میشوند.
برناردو برتولوچی در سالهای اخیر به دنبال شدت بیماری بر روی ویلچر بود با این همه در محافل سینمایی حاضر میشد.
از جمله در سال ۲۰۱۳ ریاست هیئت داوران جشنواره فیلم ونیز را برعهده داشت. او در سال ۲۰۰۷ هم شیر طلایی این جشنواره را دریافت کرده بود.برناردو برتولوچی در سال ۱۹۶۶ در جریان ساخت مستندی دربارهٔ نفت سفری هم به ایران داشت.
فیلم های برناردو برتولوچی
نقد فیلم رویا پردازان | The Dreamers 2023
نقد فیلم محاصره شده | Besieged 1998
نقد فیلم بودای کوچک | Little Buddha 1993
نقد فیلم آسمان سرپناه | The Sheltering Sky 1990
نقد فیلم آخرین امپراتور | The Last Emperor 1980
نقد فیلم تراژدی آدم مضحک | Tragedy of a Ridiculous Man 1981
نقد فیلم آخرین تانگو در پاریس | Last Tango in Paris 1972
نقد فیلم استراتژی عنکبوت 1970 اثر برتولوچی
نقد فیلم شریک 1968 از برتولوچی

