نقد فیلم تیمی فیلیر | Timmy Failure 2020

کودکی همراه با تخیّل اغراق‌آمیز

نام انگلیسی: Timmy Failureفیلم 
نام فارسی: فیلم تیمی فیلیر
محصول: ۲۰۲۰ کشور آمریکا
امتیاز: ۲ از ۴ – 〇〇⬤⬤

نقد فیلم تیمی فیلیر

دنیای کودکی با لذت‌های مخصوص‌به‌خود و فضای آکنده از خیال و اوهام‌اش از دوره‌های دلپذیر و شاید ناخوشایند برای هر فرد باشد. گذر از این دوره به نوجوانی نیز بحران روحی مخصوص به خودش را داراست. این اثر نیز به کودکی می‌پردازد که در بحبوحه‌ی ورود به مقطع راهنمایی با اضطراب‌هایی مواجه است که در اثر به گونه‌ای متفاوت نمایان می‌شود.

فیلم تیمی فیلیر اقتباسی بر اساس داستان‌هایی با همین عنوان از استفان پستیس که با همکاری تام مک‌کارثی-کارگردان- خلق شده‌ است. ماجرای پسری ۱۱ ساله به نام تیمی- وینزلو فیگلی- که دارای قوه‌ی تخیل فوق‌العاده‌ای است؛ کودکی که می‌پندارد بهترین کارآگاه شهر است و همکار وی خرسی قطبی به نام توتال است و شرکتی کارآگاهی برای خود ثبت کرده که دارای مجوز فعالیت است.

او به‌همراه مادرش، پتی- اوفلیا لوویبوند- زندگی می‌کند؛ زنی که درگیر مشاغل خود است و به سختی امور زندگی را می‌گذراند. با مردی-کارل بوینهایمر- آشنا شده و تیمی از این بابت ناراحت است. با آنها بنای ناسازگاری می‌گذارد و به فعالیت‌های کارآگاهی‌اش ادامه می‌دهد. معلمی تأثیرگذار به‌اسم آقای کروکِس- والاس شاون- درگیر ماجراجوئی‌های پلیسی تیمی شده و اتفاق‌هایی را —اغلب ناخوشایند— سبب می‌شوند.

داستانی که بیشتر نمی‌توان آن را بر مبنای واقعیت دانست؛ بله می‌توان گفت و باور داشت که عبور از مرحله‌ای سنی به مرحله‌ی دیگر چالش‌هایی را برای هر شخص به‌وجود می‌آورد، اما تا این حد و اندازه؟! تا چه اندازه تخیل کودک را باید جدی گرفت و پروراند که مادر تیمی با او همراهی کرده و در آخر سرخورده و عاصی از اینکه خودش به او گفته رفتارهای عادی برای آدم‌معمولی‌ها است و نادم از گفته‌ی خود شود.

اوهام تیمی آیا این‌قدر قوی است که بتواند همه را همگام خود کند و کسی نیز به او گوشزد نکند که مرز میان واقعیت و رویا باید کجا باشد و از حدود آن اگر فراتر رود با چه مشکلاتی مواجه می‌شود؟ تیمی پسری دیرجوش است که سخت با دیگران ارتباط برقرار می‌کند؛ شال‌ گردنی قرمز دارد که نماد بارز برای کارآگاه بودن وی است.

همواره به مادر، هم‌کلاسی‌ها، مشاور مدرسه و دوست‌پسر مادرش مشکوک است. توهم تئوری توطئه از سوی روس‌ها را دارد. هم‌کلاسی خود را دختری از جاسوسان روسی می‌انگارد و با او در خصومت است. مادری که از دست وی به ستوه آمده و شاکی است چون باید به‌خاطر دردسرهای وی یا مرخصی بگیرد که باعث اخراج‌اش می‌شود یا به ملاقات مدیر و معلم مدرسه برود و سرشکسته شود.

تیمی برای فرار از واقعیت- تغییر مقطع- مرتکب چنین رفتارها می‌شود. مشکلاتی که فقط خودش کلید حل آنهاست. تخیلاتی گاها خنده‌دار و نوآورانه که نوعی مکانیزم دفاعی هم محسوب می‌شود. اما از نقاط ضعف شخصیتی باید به اعتماد‌به‌نفس بی‌دلیل و پایه و اساس تیمی اشاره کرد؛ نکته‌ای که مردم را فراری از او کرده است.

اصلاً به عواقب کارهای‌اش فکر نمی‌کند و یکه‌تازانه عملیات خود را پیش می‌برد. وقتی از دنیای واقعی خودش دوری جوید طبیعتاً احساسات دیگران را نیز نادیده گرفته و به شکل‌گیری فردی خونسرد و بی‌توجه به دیگران و اتفاقات پیرامون‌اش منجر می‌شود. جدای از این گره‌های شخصیتی در کاراکترهای فیلم تیمی فیلیر، نباید بازی فیگلی را نادیده گرفت؛ کاراکتری که به‌خوبی با وی عجین شد و احساساتِ پشت دیوار رفتارهای جدی‌اش را پوشش داد.

فیلم تیمی فیلیر را نمی‌توان آنقدر قدرتمند دانست که مفرّی برای رفع مشکلات هر خانواده به‌واسطه‌ی تماشای‌اش باشد و مأمنی برای کسب آرامش. اما قطعاً برای کودکان می‌تواند مفرّح باشد و حس هم‌ذات‌پندارانه‌ای را در ایشان تقویت کند.
نکته‌ی آخر اینکه نویسنده- استفان پستیس- از نگارش روی ادامه‌ی این اثر برمبنای قسمت‌های دیگر کتاب خبر داده و امیدواریم سایر قسمت‌ها با پختگی بیشتری همراه باشد و مخاطب را شگفت‌زده کنند.