نویسنده : موقعیت، دوربین مخفی، و عکسالعملهای واقعی
نام انگلیسی: فیلم Bad Trip
نام فارسی: فیلم سفر بد
محصول: ۲۰۲۰ کشور آمریکا , کشور نیکاراگوئه
امتیاز: ۲.۵ از ۴ – 〇◐⬤⬤
نقد فیلم سفر بد
سری فیلمهای «Jackass» از آن جهت مخاطبان زیادی را جذب کردند که افرادی واقعی و بدون هیچ بدلکاری، خود را در موقعیتی قرار میدادند که همهچیزش واقعی بود؛ از فریادها تا خندهها. مواجههی آنها با مردم کوچه و خیابان بهواسطهی همین موقعیتهای واقعی، باعث میشد گاه بیننده بهجای خندیدن، آن صحنه را یک بار دیگر مرور کند.
در « فیلم برات» نیز، در سطحی بالاتر، شاهد این گونه مواجه شدنها بودیم. حال یکی از اعضای ثابت آن سری فیلمها، بهعنوان تهیهکننده در پروژهای در همان قالب، اما با سوژهای متفاوت، حضور دارد و قرار است مخاطب در برابر موقعیتی که نیمی داستانی-نیمی واقعیست قرار بگیرد.
«کریس» بعد از دیدن اتفاقی دختری که در دبیرستان او را دوست داشته است -ماریا-، او را به شام دعوت میکند. اما ماریا که باید به شهرش برگردد با دادن کارت گالری به کریس میگوید، اگر زمانی به شهرش آمد میتواند به گالری او سری بزند. کریس که از دیدن ماریا بسیار خوشحال است با صمیمیترین دوستش «باد» سفر جادهای را برای رفتن به نیویورک و دیدن ماریا آغاز میکنند.
فیلم سفر بد یک کمدی واقعیست از موقعیتهای واقعیِ آدمهایی که نقش اول فیلم نیستند. در واقع کارگردان اثر با کار گذاشتن دوربین مخفی در محلهای ضبط، از آدمهای واقعی برای فیلماش استفاده کرده است و هر عکسالعملی که بیننده در فیلم میبیند، عکسالعملی واقعیست از آدمهای واقعی که نقش بازی نمیکنند و نمیدانند در یک فیلم هستند. آدمهایی که معمولاً عکسالعملهای انسانی و زیبایی را در برابر اتفاقات رخ داده انجام میدهند و بیننده را مبهوت صداقت و پاکی روحشان میکنند.
البته که نوع فیلمبرداری و قرار دادن دوربین مخفی نیز در نشان دادن آدمهای دیگر مهم است و میتوان گفت دوربین با قرار گرفتن در بهترین مکان و در بهترین زمان توانسته به خوبی سوژهها را دنبال کرده و عکسالعملها را نشان دهد و همین امر در دید مخاطب و قرار گرفتن در داستان فیلم سفر بد بسیار موثر است.
فیلمهای کمدی جادهای بهواسطهی تغییر موقعیت و دادن امکان به کارگردان برای استفاده از فضاهای متفاوت همیشه مورد اهمیت بودهاند. در فیلم پیش رو «اریک آندره» توانسته است نقش خود را به خوبی بازی کند، ولی میتوان گفت چیزی که بیش از همه در ایجاد فضای خندهدار به داستان کمک کرده است همان دوربینهای مخفی بوده است. و این خود خلاقیتیست که کارگردان انجام داده است.
« کیتائو ساکورائی» با اصلیت ژاپنی اما بزرگ شده در ایالت اوهایو، در دومین فیلم بلند و کمدی خود به سوژهای پرداخته که اگرچه در نگاه اول شاید جدید نباشد، اما برای پرداختن به آن نیاز به شجاعت و اعتماد بهنفس است. او با استفاده از موقعیتهای زیبایی که در فیلم سفر بد خلق کرده و با یک داستان ساده توانسته بیننده را به خود جذب کند.
او نیروی محرکهی خوبی را برای فیلماش انتخاب کرده است، چون اکثر مخاطبان دوست دارند عکسالعملهای دیگران را در موقعیتهای مختلفی مانند ترس یا حوادث تلخ ببینند. ساکورائی در سال ۲۰۱۸ برای فیلم کوتاه کمدی به نام «The Passage» که ساخته بود نیز جوایز بسیاری را کسب کرد.
