نویسنده : نام انگلیسی: فیلم Ladies First
نام فارسی:فیلم خانمها مقدم ترند
محصول: ۲۰۲۶ – کشور انگلستان
ژانر: کمدی
ردهی سنی: ۱۵+
امتیاز: ۰ از ۴
شاید اگر قرار بود این دنیای متضاد را از لنز دوربین یک کارگردان زن ناامید بهعنوان نمایندهی جامعهی زنان مشاهده کنیم، شاروک میتوانست اثر قابل اعتناتری را بهتصویر بکشد. اما او نه یک زن عصبانیست و نه حتی یک زن ناامید. شاروک در فیلم خانمها مقدم ترند یک کارگردان زن نتفلیکسی است که سعی دارد به مذبوحانهترین شکل ممکن روایتی دارای پتانسیل را از بین ببرد…
فیلم خانمها مقدم ترند «ثیا شاروک» روایتی شوکهکننده و جذاب برای مخاطبان دارد که از راه داستان شخصیتی با نام «دیمین» رو به روی دنیای معکوسی نشان میدهد که مردان و زنان جایشان را عوض کردهاند. این داستان که برای علامتگذاری در امور جنسیتی و جامعهشناسی است، بهخوبی نمیتواند بینند. شخصیتها در فیلم خانمها مقدم ترند بهصورت ضعیفی بازی میشوند و روایت کاملاً کلی و غیرساختارمند است. با این همه، شاروک فرضیههای مهم اجتماعی را نمایان میکند، اما بیهدفی در جایگاه مضمون باعث فرط میشود.
متأسفانه آب گلآلود دنیای نتفلیکس تقریباً هر مخاطبی را در سینما ناامید کرده است. بسیاری از فیلمسازان از طریق این پلتفرم آثار خود را تولید و عرضه میکنند، اما مخاطب را با شک و تردید به تماشای اثرشان فرامیخوانند؛ شک و تردیدی که بیشک از دل ووکیسم و بر هم زدن تمام مفاهیم برابری جنسیتی، نژادی و در نهایت نمادهای مبارزاتی مدنی بیرون میآید. «ثیا شاروک» کارگردانی قابل احترام است و طی ۵ سال اخیر دو اثر از او را مرور کردهایم: آثاری بر پایهی کمدی و درام اجتماعی. اما او در اقدامی کاملاً شوکهکننده دست روی روایتی گذاشته که بدون شک هیچ قرابتی با دیگر آثارش ندارد.
شاروک در فیلم خانمها مقدم ترند مخاطب را به یکی از آن سفرهای لحظهای در جهان موازی و معکوس دنیای فعلی میبرد. مردی با نام «دیمین» که شهرت زنبارگیاش یکی از نقاط قوتش محسوب میشود، قرار است مدیر عامل بعدی یکی از آژانسهای تبلیغاتی معروف شود. او در دنیایی کاملاً زنستیزانه و با شعار «نقطهقوت زن بدن اوست» پارهای از بدیهیات جامعهی مدرن را در برابر چشم مخاطب قرار میدهد. تصادفی ناگهانی و یک ضربه و سقوط باعث میشود او در دنیایی معکوس بیدار شود؛ در دنیایی که همهی تعاریف مردانه زنانه شدهاند.
فروپاشی روایت شکلنگرفتهی شاروک در همین دنیای معکوس به اوج خود میرسد. او هیچ تعریفی از این دنیای متضاد و موازی ندارد و صرفاً از طریق کلیپهایی که شاید در بهترین حالت بتوان آنها را کمدیهای طرحواره نامید دست به بازتعریف مفاهیم آشنا در ذهن مخاطب میزند؛ مفاهیمی که تقریباً بنمایههای جنسی دارند. شاید اگر قرار بود این دنیای متضاد را از لنز دوربین یک کارگردان زن ناامید بهعنوان نمایندهی جامعهی زنان مشاهده کنیم، شاروک میتوانست اثر قابل اعتناتری را بهتصویر بکشد. اما او نه یک زن عصبانیست و نه حتی یک زن ناامید. شاروک در این اثر یک کارگردان زن نتفلیکسی است که سعی دارد به مذبوحانهترین شکل ممکن روایتی دارای پتانسیل را از بین ببرد.
شاروک در فیلم خانمها مقدم ترند با همین نگاه دست به شخصیتپردازی زده که ای کاش این کار را نمیکرد. استفاده از «ساشا بارون کوهن» و «روزاموند پایک» هم به این طرحواره کمکی نکرده است. استعداد کمدی کوهن در بداههگویی هیچ سنخیتی با اثری ندارد که نیاز مبرم به ساختار روایی محکم و ساختارمند دارد. شاروک حتی قادر نیست در این اثر این زوج را به شیمی متوسطی در دو دنیای موازی برساند. در نتیجه موسیقی متن گوشخراش، ضربآهنگ بالا، برشهای متوالی، کلیپیشدن سکانسها و در نهایت آببستن انتهای روایت خروجی تلاش این گروه در فیلم مورد نظر است.
حداقل در دنیای که زیست میکنیم دیگر بر کسی پوشیده نیست که برای حفظ ثبات و امنیت اجتماعی باید اقدامات جدیتری علیه سوءاستفادهگران دنیای مردسالار انجام داد؛ همانها که هنوز تعریف زن را تنانه بهتصویر میکشند. شاروک در فیلم خانمها مقدم ترند بهراحتی میتوانست با گرفتن ریسمانی از درون این دنیای پرتلاطم، حداقل روایتی سرراست با متن کمدی سیاه و اجتماعی ارائه دهد. اما او تصمیم گرفته کمدی خود را در فکاهیترین و میانهترین شکل ممکن در برابر چشم مخاطب قرار دهد؛ کمدیای که به خفقانهای اجتماعی و ناپیدای مورد اشاره در فیلم نیز لگد محکمی میزند.
به نظر من که فیلم خوبی بود.